سینه زنی

دل هرکی خوشه با یاری دل ما هم با حسن جانه چقد حسه خوبیه وقتی روی لب‌هام یا حسن جانه یارمه حسن ، دارو ندارمه حسن عشقمه حسن، تپش قلبمه حسن ذکر من حسن، حسن، حسن کریم آل الله، تا نداری تو دنیا شاملمه لطفت تا آخر عمر آقا نذر سرت جونم، لیلایی و مجنونم من خودمو خاک نعلین تو می‌دونم حسن مولا حسن مولا دل هر کی خوشه با یاری حسین عینی فرد

تو دادگاه عاقلا محکومم به جرم حب مرتضی محکومم یه عده میگن جای من اینجا نیست بذار بخونم بدونن جرمم چیست جرمم اینه ، دیوونه‌ی زنجیری ام جرمم اینه ، جار میزنم حیدری ام بگیرید ببندید به زنجیر که مستم بگیرید ببندید که حیدر پرستم یا حیدر یا حیدر تو دادگاه عاقلا محکومم حسین عینی فرد 

فریادم از دارالاماره این شده کوفه نیا دلواپسم واسه تو و واسه رقیه‌‌ ات به‌ خدا زینب رو نیار که این‌جا جای زن نیست جز بوریا واست حتّی یه کفن نیست برگرد و هرجوری می‌شه زینبو برگردون نگذار که رقیه این‌جا بمونه سرگردون واویلا واویلا... کوفه نیا حسین جان، کوفه وفا نداره کوفیِ بی‌مروت، شرم و حیا نداره با این لبای زخمی فکر خیزرون و لبتم این‌جا شلوغه کوچه‌ها، دلواپس زینبتم هر کس رو که دیدم یک نیزه خریده قیمت میذارن رو سر‌های بریده برگرد که هنوز رقیه سه سالش بیشتر نیست تیراشون اندازه‌ی حلق علی‌اصغر نیست واویلا واویلا کوفه نیا حسین جان، کوفه وفا نداره کوفیِ بی‌مروت، شرم و حیا نداره کوفه نیا پیام کیانی

روی خوش به من نشون بده حسین تورو میخوام به منم یه لقمه نون بده حسین تورو میخوام روز و حال من بهم ریخته ببین که میبینی بی امونمو امون بده حسین تورو میخوام تورو میخوام که به داد من میرسیو تورو میخوام یار روزای بی کسیو تورو میخوام که برای من میمونیو تورو میخوام پات گذاشتم این جوونیو تورو میخوام که بار منو برداشتی تورو میخوام که تنها منو نگذاشتی تورو میخوام زحمت منو کشیدیو تورو میخوام که بدی هامو ندیدیو تورو میخوام دلبرم علی اکبرمه تورو میخوام که رقیه بالا سرمه تورو میخوام که به داد من میرسیو تورو میخوام یار روزای بی کسیو تو رو میخوام حسین سیدعلی مومنی

نمیشه عاقل بمونم نمیشه از تو نخونم آخه تو دلم رو بردی واسه اینه که دیوونم نمیشه بی تو قراری سخته دوره خماری اسم تو مستی میاره بهتر از مستی چه کاری عشق تو غوغاییه کار من رسواییه یک حرم کرب و بلا واسه من رویاییه یا حسین سالار زینب نمیشه صیاد تو باشی من تو دام تو نباشم نمیشه آقا تو باشی من غلام تو نباشم نمیشه بیام تو روضه تو چشام اشکی نباشه نمیشه رو دوش سقا علم و مشکی نباشه عشق تو ، غوغاییه کار من ، رسواییه یک حرم ، کرب و بلا واسه من ، رویاییه یا حسین سالار زینب نمیشه عاقل بمونم سیدعلی مومنی

دلم آروم نمیشه دلبرما جامو کی گرفته الان حرما دست تو برندار رو سر ما ای دلبر ما شبای جمعه دل من میره ها بهونه کربلاتو میگره ها نوکرت از همه دیگه سیره ها من این همه صدات زدم یه بار صدام کن دنیام عوض میشه با اون نگات نگام کن چوب حراجم نزنی حسین تو دل منو نشکنی حسین من رو میزنم تا رومو بگیر همه امید منی حسین یادت نره این اشکامو حسین همین رفت و آمدامو حسین حوالم به این و اون ندیا رها نکنی دستامو حسین ایها العزیز گریه می کنم برات گناهمو بریز حسین آقام آقام دلم آروم نمیشه دلبرما سیدعلی مومنی

صنم من با تو زیر رو میشه عالم من تو برام نفس زدی بسه من صنم من تو چه غوغا می کنی ابی عبدالله ما رو شیدا می کنی ابی عبدالله وقتی که میخوای همه چیمو بسازی روبه سقا می کنی ابی عبدالله علت تولدم ابی عبدالله پای تو بزرگ شدم ابی عبدالله دم به دم منو کشته رقیه سادات دیگه بیخودم از خودم ابی عبدالله حسین جانان دینو ایمان همه قرآن حسین جانان توچه غوغا میکنی ابی عبدالله سیدعلی مومنی

دنیای دردم تاریک و سردم دنبال پاره های پیکرت میگردم با هر قدم رو خاکا میشینم ای قطعه قطعه تو رو تو عبا میچینم وای همه دار و ندارم نای برگشتن به خیمه رو ندارم زیر پا موندی چرا ای پاره پاره ام ولدی علی هر موقع صدات زدم رومو زمین نزدی علی ولدی علی هر کسی بهت رسیده میزنه لگدی علی پسرم علی چه جوری این بدنو به خیمه ها ببرم علی پسرم علی تا که افتادی زمین داد زدم کمرم علی یه جوری بابا تنت دریده هر تیکه تو دست این و اون رسیده زینب نگاه کن دیدی که آخر علی اکبرم شده علی اصغر وای ببین در احتزارم آخرم نشد که نیزه تو پهلوتو درآرم کاش یه بار دیگه اذان بگی کنارم دهنت شکست جلو چشم عمه زینب استخون دلم آروم نداره جلو چشمم پاشو رو گلوت میذاره دنیای دردم تاریک و سردم حسین ستوده

نسب اندر نسبم نوکر نسب اندر نسبت آقا نسب اندر نسبم مجنون نسب اندر نسبت لیلا شیعه منبرتم ذوب در محضرتم هر چی میگن باشه من سگ دخترتم زیر بال و پرتم هر کی با هر کی من با علی اکبرتم من سگ دخترتم به پای تو میندازم سر و دل و پیکر کبوترت میشم تا برات بریزم پر سرم رو بالا میگیرم و بهت میگم و کلبهم باسط یا ابا علی اکبر نسب اندر نسبم نوکر حسین ستوده

کربلا تو که هستی چرا حرفامو با غیر بگم کربلا من دلم تنگه بشینم و برات شعر بگم واقعا دیدنیه سحر کربلا واقعا وقت غروب محشره کربلا من یه سال نبینمت نفسم بند میاد کاش خدا بازم منو ببره کربلا خدا خیرم رو رقم زد با تو همه تنهام میذارن حسین الا تو من سرگشته زمان مرگم چقدر دوست دارم ببینم اون چشماتو اباعبدالله کربلا من کجا غیر تو دارم که بهش رو کنم کربلا تو نفس بده فقط ترتبتو بو کنم خستم از هوای شهر نفسم کربلا دوست دارم محرمو برسم کربلا بال من زخمیه از بازی زندگی دیگه زندگی شده قفسم کربلا از عالم بی تو دلم مأیوسه دلم با شبهای کربلا مأنوسه با حال حسرت تو این فکرم که کی الآن داره ضریحتو میبوسه واقعا دیدنیه صحن کربلا حسین ستوده

علمت از همه بالاتر یوسف زیباست تو زیباتر لیلی لیلاست تو لیلاتر این حرفو با وضو میگم ما نوکرتر تو آقاتر ندیده عاشقتم من دلم رو از همه بریده عاشقتم شنیدن که مثل دیدن نمی‌شه به ضریح تو قسم شنیده عاشقتم شَهِ ذوالمَنَنی، تو بهشت منی به امام حسن قسم، تو دومین حسنی جونِ تازه به من، میده هُرم نگات هرباری که تو پلکاتو بهم بزنی حسین اباعبدالله پدرت از همه مولاتر حریمت از کعبه مُعَلّی‌تر رقیه دخترت مسیحاتر این حرفو با وضو میگم دلِ ابالفضلِ تو دریاتر نمیری از پیش چشم هر دفعه چایی روضتو سر می‌کشم این اوج آرزو های منه مثل رسول ترکت سگ این خونه بشم به رقیه قسم خالی از هوسم از زندگیم زدم به هیئتت برسم اوج لذتمه همه حیرتمه تو همین حسین حسین ها بگیره نفسم علمت از همه بالاتر حسین ستوده

قلبم میزنه به هوای نجف کل زندگیم به فدای نجف میگن که ورودی عرش خدا معماری شده به نمای نجف هر کی اومده نجف شده حیرونت رفته دلش از دست و شده مجنونت اون قدر ها قشنگه نجفت حتی که قبطه میخوره بهشت به اون ایوونت بشه روزی که بشم یک شبی مهمون نجف چه قشنگ تر میشه باشه شب بارون نجف با قدم های نجف رفته به فتوای جنون یه نفس هو بکشیم رو به رو ایوون نجف رفت و آمده نفسامه علی سایه اش رو سرم مستدامه علی توی سختی ها شده باورم من وا میکنه باز گره نام علی من مثل حسین انقده دوسش دارم شد بردن اسمش افضل الاذکارم هر چی پسرم خدا بده از عشقش روی همشون اسم علی میزارم سره سجاده مناجات منه ناد علی گره هام وا میشه از قدرت امداد علی شیر پاک مادرم ، رزق حلال پدرم علتش بوده شدم نوکر اولاد علی قلبم میزنه به هوای نجف حسین ستوده

تو جوادی من سائلم که حاجت منو نگفته دادی تو کریمی، اصلا بذار یه‌جور دیگه بگم تو زندگیمی آخ بوی تو میده مادرم حرزی که سوغاتی از مشهد خریده تو سُفرم همیشه نمک و نونی بود که هر روز از جودت رسیده من از تولدم یا جوادالائمه جیره‌خورت شدم یا جوادالائمه نگرونه، قلبی که امشبم شکسته از داغِ جوونه دلِ مضطر، هر وقت روضتو می‌شنوه میگه یا علی اکبر تسبیح پاره پدرت با زحمت از پهلوت نیزه در میاره روی خاک نشسته تو عبا جسمت رو با گریه پیش حرم میاره می‌بینن از حرم تو شدی اِرباً اِربا بازم خداروشکر که ندید اُمِّ لیلا تو جوادی من سائلم حسین ستوده

یا جواد‌الائمه دست رد نزن به سینم نگران اربعینم، نگران اربعینم یعنی امسال قسمتم میشه زیارت حسین روضه‌ی غروبِ بین‌الحرمین نجف و کرب‌و‌بلا و کاظمین یا باب المراد گرفتارم یا باب المراد گنهکارم یا باب المراد دوسِت دارم یا جواد‌الائمه من شبیه تو جوونم به مُحرّم برسونم، به مُحرّم برسونم باید بازم به امام رضا تو رو بدم قسم تا بتونم اربعین منم برم پا برهنه از حرم تا به حرم یا باب المراد گرفتارم یا باب المراد گنهکارم یا باب المراد دوسِت دارم یا جواد‌الائمه منو اشکِ غربت تو روضه‌ی مصیبتِ تو، روضه‌ی مصیبتِ تو روی خاک حُجره دست و پا زدی مادرت فاطمه رو صدا زدی تشنه‌لب بود و ناله‌ها زدی یا باب المراد گرفتارم یا باب المراد گنهکارم یا باب المراد دوسِت دارم یا جواد‌الائمه مهدی رعنایی

آقا برات زحمت شدم من زحمتام رو دوش تو حالم فقط پیشت خوشه فروا الی آغوش تو بغلم کردی یا اباعبدالله تو چقدر مردی یا اباعبدالله دم مرگ چشم به راهتون میمونم رفیق سختی ها یا اباعبدالله آقای مهربون واسه دلم بمون عشق تو میکنه دل پیرمو جوون قطعا تومیرسی بالا سرم حسین پس وقت احتضار باشه قرارمون آقا برات زحمت شدم مهدی رعنایی

کریمو مهمون نوازو گره گشا دیدم زیاد به خدا تا دلت بخواد ولی تو سفره داری هیچ کسی رو دستت نمیاد یه دونه ای امام جواد ای حس فوق العاده عشق صاف و ساده اسم من فقیرو اسم تو امام جواده نذر تو سرم با کل خونواده اسم من فقیرو اسمتو امام جواده من قبله رو به کاظمین میگم از لطف و محبتت به عالمین میگم آخرش توی صحنت میمیرم رو به روی گنبدت شهادتین میگم یا جواد ادرکنی یا جواد الائمه باز پناه آوردم به شما منو ببر کربلا به خدا محتاج ترم از همه منو ببین آقا جون بابات امام رضا ای ولی عهد سلطان میبینی آقا جان لک زده دلم برای حرمت به قرآن بسازم با دوری این نداره انکار لک زده دلم برای حرمت به قرآن دست لطف تو حاجتامو داد این همه بزرگی چقدر بهت میاد جبرئیل و تو کاظمین دیدم نقشه رو لباسش انا خادم الجواد باز پناه آوردم به شما مهدی رعنایی

وقتی می میرم هیچ کسی به داد من نمیرسه الا حسین کاشکی بمیرم زیر دست و پای زائرای بین الحرمین وقتی می میرم روضه خون برام بیارید تا برام روضه بخونه سینه زنا رو جمع کنید تا می تونن یه نوکری تنها نمونه وقتی می میرم آبرو داری کنید بزار بگن مگه کی بوده می خوام بفهمن اون حسینه که دل تمام عالم رو روبوده وقتی میمیرم حسین ایزد خواه

دیروز و امروز و فردا تویی تو درمون دردا مگه عزیزتر از عشقت میشه پیدا اسمت اومد دلم دوباره تنگ شد تموم خاطراتم کنار تو قشنگ شد منو ببر پیش خودت خونه امنمه کرببلا بارون اشکای منه بارون نم نم کرببلا هر جای دنیا که باشم همه ذهنمه کرببلا دیروز و امروز و فردا مجید بنی فاطمه

مشهد راحتی نبود این بار تابیایم بلا کشیده ام رگ رو راست گیر کورم را باز کن آبروبری نکنم غلطی راکه کرده ام اصلا برسم شهرم این سری نکنم لالت بودم تو آدمم کردی شر کنار تومیشود خیرات سرشکسته نکن منو آقابه سر زخم عمه ی سادت از جوانی گناه را دارم جواد پاکم کن به جوانت نقش هایی که من زدم به تنم پاک کردی بیا خاکم کن شب قدری که رفت از دستم عرفه کاسه من را پر کن در بلا را گرفتم از مشهد باب القبله من را تصور کن به سراشیبی حرم سوگندمن سرازیر قبر بودم من کجا گرز آتش و زنجیرفکر این سینه کبودم مشهد راحتی نبود امین قدیم

خواستی از غم ها بشی خلاص چاره کار یه کربلاست نگو پولشو ندارم همه چی دست امام رضاست امام رضا اگه بخوای تو یه لحظه می تونه کربلا تو امضا کنه امام رضا اگه بخواد میشه جامونده ها رو زائر کربلا کنه امام رضا اگه بخواد از همون جایی فکر شو نمیکنی رفیق گره از کار زیارتت می تونه واکنه اصلا کربلا ورودیش از مشهده به عقیده ی تمانم زائرا از باب الجواد میشه باب القبله از عنایت آقام امام رضا چرا تو قلبت هول ولاست مگه کارت لنگ آدم هاست نگو هیچ راهی نمونده همه چی دست امام رضا ست اگه بخواد سختی زندگیتو یک شبه آسون می کنه امام رضا اگه بخواد دردی که به هیچ کسی نگفتی درمون می کنه امام رضا اگه بخواد دستتو میگره تا که پاشی از زمین رفیق کارو بارتو  خودش دوباره میزون می کنه خواستی از غم ها بشی خلاص محمدرضا ناصری

به مالک اشترگفتن شد تو عمرت جایی بترسی گفت یه جا گفت کجا صفین گفتن ابوالفضل میخواد بره میدون گفت زوده براش نگام به نگاه ابوالفضل افتاد دیدم غضب کرده چهار ستون بدنم داشت میلرزید علی تو فکر شه حالا دیگه وقتشه قمر بره به میدون صفین شد همهمه رو لباشد زمزمه بابا زود برا اون اومد یواش اذن میدونو بگیره از باباش مالک اشتر تاکه گفت زوده براش غصب حیدرو دید توی  نگاش رجز خونه لشگری لرزون ابوشعثا ماته و حیرون پسرهاشو زد و فریاد زد حالا دیگه بیا تو میدون قمر بره به میدون محمدرضا ناصری

تعصب‌کِش اربابی، اباالفضل پدر آبی عجب ماه جهان‌تابی عجب چهره‌ی جذابی آهای آقای احساس می‌گن پرچم تو، حتی تُو ارمنیا بالاست آهای دستگیر بی‌دست آهای اونی که شونه‌هات فقط جای رقیه‌ست از بس چهره‌ت جذابه قمر تُو عرش معلا عکست قابه قمر رقیه تُو آغوشت می‌خوابه قمر عالم به علی مینازه مولا به قمر اونایی که زمین خوردن  فقط اسم تو رو بردن تعجب نداره ارمنیا رو به تو آوردن آهای ماه عشیره سرِ ساله گدا اومده روزی‌شو بگیره آهای جون رقیه تا بغلت باشه، زمین نمی‌مونه رقیه مستم مستِ چشمای قمر رزق عالمی رو می‌ده دستای قمر قربون مَشک حرم زیبای قمر جنت رو زدن به نام آقای قمر دانلود تعصب‌کِش اربابی محمدرضا ناصری

فکرشو میکردی یه روز کربلایی بشه لقبت اونقده کربلا بری که به امام حسین بشناسنت بهم میگن اهل کجایی میگم اصالتا کرب و بلایی نفس کشیدم زیر ایوون گفتم به چه هوایی هوای کربلا رویای کربلا بذار اصلا بشم رسوای کربلا دلگرمیمه فقط گرمای کربلا من امسالم میرم مشایه کربلا کربلایی بشه لقبت حسین ستوده

یا ساقی الفرات سکان دار کشتی نجات جون تموم خلقت به فدات اباالفضل علی صنما مرحمت بنما یا اباالقربه سگ تو منما امیر دست و دل بازم به عشق تو سرافرازم تو پایانی و آغازم یا اباالفضل امیر بی همانندم گداتم آبرومندم تو مولایی و من بنده ام یا ساقی الفرات امیرحسین حضرتی 

غریب تر از حسین  در این عالم به خودش نمیبینه لایوم کیومک یا اباعبدالله بی حیا نعره زد سرش با من نفس گرم آخرش با من سرو از پیکرش جدا کردند جلو چشمای خواهرش با من بدنش با من پیرهنش با من جلوی چشم دخترش زدنش با من مادرش بی حال وسط گودال میگه بچم بی کفنه کفنش با من خدای من عریانه بچه با حیای من به سنان گفت آخرش با تو سرو بردن حنجرش با تو من دارم میرم از ته گودال آخرین جیغ مادرش با تو تو بزن نیزه عددش با من تو بزن نیزه دست و پا زدش با من بریم از مقتل برسیم خیمه تو بکش موی بچه رو لگدش بامن بی حیا نعره زد سرش با من حسین ایزدخواه