سینه زنی

باکرما رخ بنما سنگتو من به سینه زدما با ادبا ذوالغضبا از دست تو یا للعجبا چه سرو بلندی یاللعجب چه گیسو کمندی برو تا بفهمن که یلی و  مرد هر نبردی ای کفیل الزینب معرفتت زبون زد ابالفضل مشکلات عالم حل میشه تووقتی میخندی نور امیده خیمه ی ابالفضل تکیه گاهمه تکیه ی ابالفضل ام البنین مارو بهشتی کرده رفتیم از باب القبله ی ابالفضل خوش جنما ای قمرا شیرعلیو ام بنین بانصبا نور سما روح وفا کلبت ابوفاضل منما کفیل الزینب محمد عطایی نیا

شبای مستیه یا شبهای جنون برو کرب و بلا به صحرای جنون تماشای عزاست ، تماشای جنون حا سین یا نون الفبای جنون بیخیال آدما شو و برو سوی حسین بین الحرمین ، بین الحرمین یه نفس بکش ببین داره میاد بوی حسین بین الحرمین ، بین الحرمین میشم حتماً رها ، از همه آدما میمیرم آخرش وسط کربلا وسط کربلا ، با غم و اشک و آه میریزم خونمو جلوی قتلگاه یا حسین یا حسین بریم کرب و بلا به اجرای جنون بریم سمت حرم به احیای جنون بریم پای ضریح تو غوغای جنون حا سین یا نون الفبای جنون دیگه کم کم باید آماده بشیم آی رفقا بریم کرب و بلا ، بریم کرب و بلا باید از زمین جدا شیم و بریم عرش خدا بریم کرب و بلا ، بریم کرب و بلا آره دارم یقین  بی بی ام البنین میرسونه منو یه شبه اربعین تو شب اربعین آرزومه آقا بگیری جونمو وسط دسته ها یا حسین یا حسین میخوام غرق بشم تو دریای جنون سرم رو بشکنم به فتوای جنون برم کرب و بلا به دنیای جنون حا سین یا نون الفبای جنون یه شبی تو حرمت میام و بیرون نمیرم همونجا میمیرم همونجا میمیرم میام و ضریحِ گودالو به آغوش میگیرم همونجا میمیرم همونجا میمیرم میمیرم واسه تو واسه الماسِ تو خودمو میکُشم برا عباسِ تو برای عباسِ تو همه کاری کمه میریزم خونمو جلوی علقمه یا اباالفضل مدد نماهنگ الفبای جنون جواد مقدم

مرز کفر و ایمان علی نور هر شبستان علی ذکر حق پرستان علی مولانه علی علی هنگام صلاة نگینش را می‌دهد به وقت غزوه علی بسازد کوه از جسد بود و نبودم همه ی وجودم شه بی‌حدودم تویی بالا نشین جان جهانی جهان پهلوانی امیر زمانی امیرالمومنین بود و نبودم علی پناهی

قرارعاشقی شیعه در پیشه بانی این قرار امام حسن میشه کوری چشم دشمنای این مکتب باید این اتفاق یه روز جهانی شه شادی قلب فاطمه این اربعین میریم همه یه نفر هم یه نفره یه قدمم یه قدمه فکر و ذکرت این روزا اربعین حرم باشه فقط از نجف تا کربلا لشکر حسین شده به خط باز میایم حتی اگه پای جونمون باشه وسط یاحسین و یا حسین پاشو دل و بزن به جاده راهی شو حالا که عمر اجازه داده راهی شو خدا بزرگه همه چی درست میشه پاشو رفیق با خانواده راهی شو بدون ترس و واهمه این اربعین میریم همه یه نفرم یه نفره یه قدمم یه قدمه شیعه باید قدر این اجتماع خیلی بدونه مرد و زن باید بیان توی این مسیر بی بهونه اینجوری تو نسل مون اربعین زنده میمونه یاحسین و یاحسین نگی یه وقت که دیره دیگه فرصت نیست نکنه با خودت بگی که قسمت نیست سفره رحمت ابو علی پهنه کسی نمی تونه بگه که دعوت نیست بساط عشق فراهمه این اربعین میریم همه یه نفرم یه نفره یه قدمم یه قدمه اربعین راهی که دل رو میبره طرف نور اربعین راهی که مارو از بدی میکنه دور اربعین راهی که می رسونه ما رو به ظهور یا حسین و یا حسین نماهنگ قرار عاشقی وحید شکری

میباره بارون نم نم مثل اشکِ چشای خیس مجنون تنها که باشی فرقی نداره خونه ای یا کنجِ زندون واسَت مهم نیست گرمای تابستون و سرمایِ زمستون بالا بری پایین بیای به جز حسین پناه نداری می دونه خیلی بی قراری همین الان دلت بگیره به جز حرم کجا رو داری اگه به من باشه، میگم الان جاشه، تو بغلت باشم صدام بزن آره ، بیام حرم دوباره، نذار که تنها شم حسین آقام همه میرن تو میمونی برام میتپه براتو این قلب بیچارم که گم شد تو هواتو اینو مطمئنم هیچ کس نمی ذاری بیاد اینجا به جا تو حتی بین قبرم گریه می کنم وقتی بشنوم اسم کربلاتو من از تاریکی می ترسم وقتی میبندن چشامو بیا که خیلی تنهامو میگن به عزت و شرف لا اله الا الله قشنگ ترین یارم نیای تو بیچارم خیلی هراسونم بیا بمون کنارم به جز تو کیو دارم امام حسین جونم حسین آقام همه میرن تو میمونی برام نماهنگ میباره بارون حمید علیمی

چی میشه دلم روبه نخ پرچمت دوباره وصل کنی اگه تو بخوای حسین میتونی کارمو حل وفصل کنی اصلا خبر داری چقدر زمین خوردم همیشه سعی کردم بهت نگم کم آوردم نمیشه دستاتو بزاری تو دستم خودت که میدونی چقدر من به تو وابستم آخه من دلم پره عشق من به کربلات خارج از تصوره حال و روز من بده از تو دور شدن به من ابدا نیومده عاشقونه های من توی روضه میچکه روی گونه های من ای تموم زندگیم عاشقت شدم من از ابتدای بچگیم بیچاره ام کرده کربلا مرهم درده کربلا آدم بهشت بره بازم میخواهد برگرده کربلا محتاج نامرد نشم من مرد کربلا کربلا کربلا نماهنگ اصلا خبری داری امین قدیم  

من تنهامحضر تو زانو میزنم با چشمم صحن تو رو جارو میزنم تو سختی تنها به شما رو میزنم حسین حسین... تو امیری تو خیر کثیری تو سختی زندگی تو دستامو میگیری سرو سرو ای حضرت دلبر تو شام سیاه دنیا تو ماه منیری ای شمش الضحی ای بدر الدجی قسمت کن بیام بازم کربلا دلتنگم من برای بین الحرمین اونجا که دوتا جنت در طرفین مهمونم تو بهشت عباس و حسین حسین حسین... کس و کارم ای صبر و قرارم با گوشه به گوشه حرم خاطره دارم تار و پودم ای بود و نبودم غیر کربلا کجا برم جایی ندارم ای شمس الضحی ای بدر الدجی قسمت کن بیام بازم کربلا ای ارباب ای محضر عزت و شرف ای ارباب با تو زندگی داره هدف روشن کن چشمام به ایوان نجف حسین حسین... کوه غیرت ای مظهر عزت خوبا میگیرن از تو هنوز فیض شهادت نمیدونم میشه باز بخونم یک بار دیگه تو صحن تو نماز جماعت ای شمش الضحی ای بدر الدجی قسمت کن بیام بازم کربلا نماهنگ غیر کربلا کجا برم مهدی سلحشور

روزاش همیشه گرم و شب‌ هاش سرده خرابه دخترت رو آسی کرده نمیزارم بری دیگه از پیشم اگه که یک روزی ورق برگرده چشام که تاره ، سویی نداره ولی روی صورتت حس میکنم گرد و غباره حالا که پیشم ، اومدی بابا دخترت میتونه راحت سرشو زمین بزاره وای بابا مردم و زنده شدم تا تو بیای بابا... نگم برات از شب سرده صحرا وقتی یه عده دنبالم افتادن گوشواره‌ هامو بردن و من حالا چیزی ندارم واسه از دست دادن لباسِ پاره ، معجرِ پاره دخترت برا پذیرایی دیگه هیچی نداره میخوام بلند شم ، به احترامت ترک پاهای پر آبلم اما نمیزاره وای بابا مردم و زنده شدم تا تو بیای بابا.... روضه دختر بچه نابینا حسن عطایی

عشق آقایی که آسمونو برق نگاش میشکافه دلبری که خدا دیوار کعبه رو براش میشکافه اول علی و آخر علی آبرودارِ محشر علی نه فقط از اون سه تا سره از کل جهان سر تر علی دل ای دل علی خدا شمایل علی عصاره‌ی تمامی فضائل علی نمازم به تو شد متمایل علی شده ذکر تو برتر از نوافل علی زندگی بی نجف مثل زندگی ماهی بی آبه من به تو دلخوشم مثل شبی که عاشق مهتابه هیشکی مثل من دلبر نداشت هیشکی مثل اون نوکر نداشت خوش به حال اون که تا ابد از عشق علی دست برنداشت خوشایند علی شیر ظفرمند علی چه خوبه هستی هم اسم خداوند علی فرهمند علی شیرین تر از قند علی خدای غضب و خالق لبخند علی خدا شمایل حسن عطایی

جنون حسین بخون حسین ح س ی ن ، حسین دور حرف حرفش بگردم خیلی بی نظیره معلوم نیست چی داره اسمت آدمو میگیره سلام عالم و آدم بر روح و جسم تو صلی الله و علی الباکین علی اسم تو حسین ، حسین ابی عبدالله یا حسین شروع حسین ، بگو حسین ح س ی ن ، حسین حرف حرف اسمت از ارکان مقدساته که مبدل السيئاته بالحسناته این واژه انگار پیغمبره معجزه داره تکراری نمیشه هر بار حس تازه داره حسین ،حسین جنون حسین مهدی رعنایی

عزیزالله چقد خوبه که دارمت تو رو من ابی‌عبدالله خدا نیاره اون روزو که دستم از تو شه کوتاه من هرگز از تو دست نمیکشم حضرت ثارالله چقدر مَردی گرفتی دستمو میون این دوره‌ی نامردی فدای تو بشم که زندگیمو زیرو رو کردی تو عشق موندگار منی و دوای هر دردی حسین جانم حسین جانم... دل آشوبم خوشم که سنگ عشقتو به روی سینه میکوبم من از همه بریدم و فقط تویی تو محبوبم فقط میونِ روضه ها میتونم که بگم خوبم غریب آقام برای غربت تو روز و شب میباره این اشکام گره خورده با روضه های تو عاقبت دنیام الهی بیشتر از گذشته ها شه گریه‌ی چشمام حسین جانم حسین جانم... چه گودالی چه نامرتبه پیکر تو میون جنجالی الهی مادرت بمیره که این همه پامالی به زیر دست و پاهای یه لشکری و بی حالی سرت جنگه برای غارت پیراهنت دور و برت جنگه میونِ قتلگاه پیش چشای خواهرت جنگه برای بردن غنیمتای پیکرت جنگه حسین جانم حسین جانم

سمت منه مجنون آغوش تو بازه دستای گدا عمریه سمت تو درازه ذکر یا حسن جان تسبیح نمازه اسم تو به روی لب من راز و نیازه وقتی حالم رو به‌ راه نیست اسم زیباتو میگم مشکل من حل میشه بگو با من یا حسن جان تا میگی حس میکنی که آب رو آتیشه چه قشنگه تصورش آقا بقیع و مدینه دل‌های خسته همه باهم زیارت مرقد حریم و یه گنبد دو تا گلدسته جانم حسن حسن جانم حسن با اسم تو قلبم میتپه تو سینه اسمت که میاد پر میزنه دل تا مدینه عمریه که واللّه باورم همینه دستای حسن بانی شور اربعینه دست لطفت رو سر من اگه یک لحظه منو رها کنی میمیرم یه نگاه کن به منی که همیشه براته اربعین ازت میگیرم چه شیرینه نگاه ملیحت حلاوت اسمت به روی لبها چه قشنگه تو روضه ببینم جمال حسن رو یه بار این شب‌ ها

ای فاضله‌ ای کامله زاکیه خون علی تو رگ تو جاریه با خطبه‌ی قرای شما بانو کاخ امویه شد حسینیه بعد ابوفاضل یه پا علمداری زینب کبری نه زینب کراری ناموس حیدر بانوی رشیده سایه‌ت رو حتی همسایه ندیده ام‌المصائب پای این عقیده عباسشو میده نخ معجر نمی‌ده زینب به علی ثانی معروفه درک شانش هم همین حالا هم مكشوفه با چه اقتداری زده این بانو پرچم علی رو سر در کوفه حجاب تو نوره پرده‌نشین زینب عین بنی هاشم علی‌ترین زینب ام‌البکا و شاهدخت ولیه زینب تماما تکرار علیه ما برمی‌گردیم با اذن اباالفضل روضه‌ می‌گیریم توی زینبیه

ای کریم دلنوازه من مبدا و مقصد سخن حال دلم عوض میشه تا که میگم حسن حسن چقدر این آقا کریمه کریمه این ارادت‌ها از قدیمه قدیمه مادرت میدونه گزافه نگفتم اگه بگم عشقت همه زندگیمه محشر حسنه سرلشکر حسنه شاهنشه بعداز حیدر حسنه پیچیده تو عالم فریاد علی این نایب شیر خیبر حسنه من نوکر خونوادتم با همه‌ی ارادتم ممنونم از نگاه تو دادی به روضه عادتم روضه‌ها شیرینیِ‌ این زندگیه ذکر مولا حال خوش عاشقیه ممنونیم از الطاف حضرت زهرا هر دو دنیا کارم با مولا علیه آقا علیه حق والا علیه مولا یکی اونم مولا علیه تا صبح قیامت فریاد میزنم تا صبح قیامت حق با علیه ای چشم تو نور مشرقین پشت و پناه عالمین سیدی یا ابا الحسن سیدی یا ابا الحسین چی بگم آقا در مقام مدیحه هیشکی‌ تو این‌ عالم نبوده شبیه‌ات تا چشمام میچرخه به دور سر تو آسمان ها محو جمال ضریحت دل مست علی شد سرمست علی زهرا دل ما رو داد دست علی از لقمه‌ی پاک و از شیر حلال شد ذکر لبامون پیوسته علی

الهی که قربون زخم سرش شم خودم رو رسوندم تو گودال علی اکبرش‌ شم بهش سخت گرفتن دم آخرش رو یه عده حرومی شکستن پرش رو مثل کوچه وقتی زدن مادرش رو پر پر میزنم تا آخر پا از رو پرش بردارن دستامو حمایل کردم تا دست از سرش بردارن ای عمو حسین ای مظلوم نه میخوام عمومو گرفتار ببینم نه میخوام که عمم رو راهی بازار ببینم عمو رفته گودال پر از درده خیمه حالا که عمو نیست منم مردِ خیمه حواسم به عمه‌ است که برگرده خیمه سرم روی دست ارباب دستم رو به‌ روم افتاده دیدم شمر نامرد روی سینه‌ی عموم افتاده ای عمو حسین ای مظلوم..‌.

قبل از اینکه حس کنم سنگینی شمرو رو سینه‌ام نمیخواستم تورو اینجور توی آغوشم ببینم کاش برگردی دست عمه رو چرا رها کردی حرمله آغوش من و تورو بهم دوخت عزیزم دست تو افتاد روی سینه‌ام و دلم سوخت عزیزم عزیزم عزیزم سنان امون نداد برات اشک بریزم عزیزم عزیزم ای نور چشم من پر پر شدی یادگار حسن پر پر شدی توی قتلگاه کوچیکِ جلو چشای زینب بدن من و تو میره زیر سم ده تا مرکب کاش برگردی دست عمه‌ رو چرا رها کردی دل شکستمو ببین شکسته‌ تر شد عزیزم دستای کوچیکت برای من سپر شد عزیزم الهی عزیزم طاقت ندارم ببینم تو قتلگاهی عزیزم عزیزم عزیزم ای نور چشم من پر پر شدی یادگار حسن پر پر شدی

تویی روح و تو ریحان تویی جان و تو جانان چقد اسم تو شیرینه به به به به جانم حسین جان این دنیا بدون عِطر تو یک دم عزیز نیست غم تو که باشه شادی عالم عزیز نیست اونی که تو رو داره چه غم از دنیا نوکر تو پیش چشم مردم کم عزیز نیست ای سامون زندگیم ذوق و شوق بندگیم شیرینه هر چی بگیم حسین جان روزی‌ خورده‌ی توایم کشته مرده‌ی تواییم دلسپرده‌ی توایم حسین جان اربابم حسین جان منم و ناز چاووش دلم و کرده مدهوش چه ضریحت دل انگیزه به به به به جانم به شیش گوش مگه میشه یادم بره شب های زیارت لک زده دلم واسه یه بار چای زیارت کار حرمت اینه که روزامو بسازه چیزی نمیخوام غیر از تمنای زیارت من بی تاب کربلام وقتی بین روضه هام صحنت رو به رو چشام حسین جان این دل دنبال توئه شیش دنگش مال توئه عبد تو و آل توئه حسین جان اربابم حسین جان... قهرمانم رقیه ای سلطانم رقیه قیامت میشه با اسمت به به به به جانم رقیه غیر حرمت من از خدا خواهش ندارم بدون تو باشم اصلا آرامش ندارم با گریه کُنات برادرم اما به والله منکر تو هر کی باشه باهاش سازش ندارم تو روح نجابتی حامی ولایتی زن نه عین غیرتی رقیه میدان در حصار تو گریه ذوالفقار تو این است اقتدار تو رقیه

روزیمو می‌گیرم از دست حسین دست حسن بیرون نمی‌رم از فکر حسین فکر حسن وسط این دهه‌ی سینه‌زنی واسه حسین جون تازه میده به سینه زنا ذکر حسن دلمو گره زدم از تو جدا نمی‌شه بخدا هیچکی امام مجتبی نمی‌شه قاسم و عبدالله ابن حسن یعنی که کربلا هم بی حسن کرب و بلا نمی‌شه روی سینه با خط نفیسم باید بنویسم امام حسن شده بانی چشمای خیسم همه چیمی رفیق صمیمی تو یار قدیمی امام حسین به این آقا می‌گه تو کریمی چه شباهت داره به جنگ علی جنگ حسن رنگ سبز شال بچه سیداست رنگ حسن همه عالم می‌زنن به سینه‌شون سنگ حسین ابی عبدالله به سینه می‌زنه سنگ حسن به سگ گرسنه هم نونش رو می‌رسونه اون که واسه دشمناش هم حتی مهربونه به خدا یقین دارم روزی که ما می‌میریم همه میرن و امام حسن فقط می‌مونه علمت حق دم و کرمت حق زیاد و کمت حق از تو میخونم و مردم میگن نفست حق علنیه دلم قرنیه توو سینه زنیه تو آرزوم اینه دنیا بشه حسنیه

کرم حسن میگیم حسن حا سین نون یا حسن حرف حرف اسمش شیرین رو از عسل انداخت حماسه داره باز مارو یاد جمل انداخت حا و سین و نون به همه حرفا می ارزه انقدر میگم اون زنه تو گورم بلرزه حسن حسن...

من از اون بچگی دم به دم میگم حسن هم توی شادی و هم تو غم میگم حسن انقده کرم تو زندگی دیدم ازش که از این به بعد جای کرم میگم حسن تو اوج سادگی تو چه نامی شدی الگوی خلق هر بامرامی شدی من مهربون تر ازتو ندیدم آقا وقتی که مهمون یه جذامی شدی حسن حسن حسن وجود عالم امکان به خاطر حسن است خوشا به حال هر آنکس که ذاکر حسن است تمام خلق شب جمعه کربلا هستن ولی حسین شب جمعه زائر حسن است گرچه سر به زیر و بی صدا میاد حسن میشه طوفان به پا هر کجا میاد حسن هر زمان که کار معرکه بالا میره می‌خوابه تموم فتنه تا میاد حسن وقتی که به سپاه جمل میزنه گور تمام فتنه ها رو میکنه از بس که ضربه هاش شبیه باباشه دشمن نمیدونه علی یا حسنه حسن حسن حسن همینکه از تب جنگاوری سخن شده است میان معرکه ها صحبت حسن شده است مگر به خواب ببیند شتر سوار جمل کسی حریف تو در جنگ تن به تن شده است

حسین جان وجودم رو دستت سپردم دو تا دسته گل از مدینه برا تو آوردم ببین از من این دو فدایی رسیده میبینی که زینب خجالت کشیده الهی نبینم گلوتو بریده بریده اینا زنده باشن کوفه بدجوری عذاب میبینن دق میکنن آخر وقتی تو دستام طناب میبینن ای مظلوم حسین ای مظلوم... زمین خوردنت رو نبینم الهی برات یار آوردم نگن تو دیگه بی سپاهی درسته که نیستن مثل اکبر تو اقلا بزار که بشن پر پر تو بزار سر بزارن برای سر تو کربلا شهید شن بهتر از رفتن به شام داداش آخر اسارت آخه مجلس حرامه داداش

یه روزی میاد که دیگه نیستم و نمیتونم برا تو دَم بگیرم وقتی که محرمت بیاد حسین نمیشه برا تو ماتم بگیرم یک روزی میاد که دیگه نیستم و نمیتونم برا تو شور بگیرم دوست دارم برای قبر تاریکم فقط از کرببلا نور بگیرم آهای رفیق اگه نبودم جای من سینه بزن گریه بکن به جای من برا شهید بی کفن ماه من باش تو این شب ابری حسین أبكي أبكي لِظلمة قبری حسین وقتی که همه میرن از پیش من تو فقط کنار من بمون حسین اگه راه داره نماز شب اول قبر منو تو بخون حسین خیلی میترسم از اون سؤال جواب منی که دستاتو ول کردم حسین روی تو خیلی حساب کردم بیام جون زهرا نکنی طردم حسین بغل بگیر نوکری که یه عمری سینه زد برات جای کفن باشه تو قبرم شال مشکی عزات ماه من باش تو این شب ابری حسین أبكي أبكي لِظلمة قبری حسین

دو شیر خفته در نیام گوش به فرمانِ امام دو جنگجوی بی‌نظیر دو ذوالفقار در نیام رفته به سقا روی ماهِشان هیبت حیدر در نگاهشان در دل میدان موقع نبرد هیچ احدی نیست سد راهشان آبرو جمع کردن برای زینب جانم فدای بچه های زینب دو جنگجوی فن بلد دو بازوی بنت اسد جای رجز به معرکه گفتن یا علی مدد عون و محمد مردان دلیر دو پهلوان وقفه ناپذیر دست گرفتن این معرکه را دو یادگار حضرت امیر آبرو جمع کردن برای زینب جانم فدای بچه های زینب

بوی سیب از مجالس میرسه شمیم عطر خالص میرسه نسب تو به مولا علی و نسب من به عابس میرسه من مقلد عابس توام پیرهن از تن میکنم آقا توی سینه زنی من مقلد عابس توام اگه فریاد میزنم حب الحسین اجننی دیونگی خوبه اگه علتش تویی شاه اباعبدالله خوشا به عابس که رگ غیرتش تویی شاه اباعبدالله اگه توی محشر ببینم تو رو بهشت نمیرم چون که دیوونه چی میخواد وقتی جنتش تویی شاه اباعبدالله کرمت تو حوادث میرسه به گداهای مخلص میرسه نسب تو به مولا علی و نسب من به عابس میرسه من مقلد عابس توام عاقله هرکی میگه شده دیوونه‌ علنی من مقلد عابس توام اگه فریاد می‌زنم حب الحسین اجننی دیوونگی خوبه عقل‌و من میخوام چیکار شاه اباعبدالله بذار مثل عابس به جنون بشم دچار شاه اباعبدالله من کجا و نوکر؟ نوکر شما بودن کار اصحابه پس کی‌ام آقا من سگتم با افتخار شاه اباعبدالله

حسین همونه که بی منت تو لحظه های آخر حر خطا کا رو خرید حسین همونه که با دستاش تو صورتِ اَسبای لشکرشون آب پاشید آه همون اَسبا روی تنِ بی سرِ تو تاختن آه همون لشکر تشنه تو رو از نفس انداختن دنیا، جون به لبم اومده از این همه درد دنیا، اربابِ ما به کسی بدی نکرد حسین همونه که عاشورا نمازِ اول وقتش حتی باید بَر پا شه حسین همونه که وقتِ جنگ نذاشت که آفتاب توی چشمای دشمن باشه آه تنی بی سر سخته سه روز باشه زیرِ آفتاب آه نخوند لشکر حتی نمازی به تنِ ارباب دنیا، مثلِ حسین دیگه نمیاد نگرد دنیا، اربابِ ما به کسی بدی نکرد حسین همونه که با شرطِ کشیدنِ دست از جنگ دشمنشم بخشیده