زمینه

تو داری میری سه ماهه که از شوهرت رو می گیری دعا می کنی هی که زودتر بمیری تو داری میری دارم می سوزم رو دیوار و در مونده خونِت ببین که چی آورده که زهرا به روزم دارم می سوزم یکم درد و دل کن سبک میشی ای یار حیدر فقط توی شهر مدینه تو رو داره حیدر نذار که علی غریب تر بشه رو لب های من همین خواهشه ای داد بیداد مگه آتیش و میخ در میره از یاد در سوخته خونه روی تو افتاد ای داد بیداد ای وای از این در تو رو بی هوا زد توی کوچه نامرد دیگه صورت و زیر چشمات ورم کرد ای وای از این در تو خونه رو لب های ما دیگه لبخند نیومد چرا خون سینت از اون روز دیگه بند نیومد شده درد تو اضافه چرا رو بازوت رد غلافه چرا در وسط کوچه تو رو می زدن وای من کاش به جای تو مرا می زدن وای من تو رفتی از حال داری میری از خونمون بعد نُه سال قرار ما شام غریبون تو گودال تو رفتی از حال آه از جسارت لباسی که دوختی براش میشه غارت میره زینب قد خمیده اسارت آه از جسارت توی قتلگاه ندید مادرو دوازده دفه کشید خنجرو تشنه لب کربلا وای حسینم حسین رأس تو بر نیزه ها وای حسینم حسین تو داری میری محمدحسین پویانفر

حساب کتاب کردم و دیدم‌ الان یه ساله از تو دورم روز منم میرسه آقا عیبی نداره من صبورم اگه نبودی نمیگفت کسی حتی بهم جواب سلاممو کجا برم که درد و دل کنم به کی بگم حال خرابمو آه میکشم برا حرم آه حرم چی میشه یه کربلا برم آه حرم دلتنگیام یکی دوتا نیست نه میتونم بیام زیارت نه روضه هام مثل قدیمه اما چه جوری بیام هیئت یه رو بزن به مادرت حسین بخواه ازش برام دعا کنه نزار روزگار به راحتی منو از عشق تو جدا کنه آه میکشم برا حرم آه حرم چی میشه یه کربلا برم آه حرم دانلود مداحی حساب کتاب کردم و دیدم امیر برومند

تقصیر تو نبود اگه تنم شده کبود تقصیر تو نبود دل بیچاره شکست تقصیر تو نبود اگه گوشواره شکست تقصیر تو نبود تقصیر تو نبود گریه نکن پسرم نزار بسوزه جگرم دعایی کن که خوب بشه شکستگی کمرم حسنم حسنم حسنم حسنم تا که تونستن زدنم حسنم حسنم حسنم حسنم خون میریزه از بدنم حسنم حسنم حسنم حسنم غریب گیر آوردنم یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه تقصیر تو نبود که کوچه غوغا شده بود تقصیر تو نبود زخم سرم وا شده بود تقصیر تو نبود لگدش خورد به من تقصیر تو نبود تقصیر تو نبود تقصیر تو نبود اگه تنم شده کبود تقصیر تو نبود دل بیچاره شکست تقصیر تو نبود اگه گوشواره شکست تقصیر تو نبود تقصیر تو نبود گریه نکن پسرم نزار بسوزه جگرم دعایی کن که خوب بشه شکستگی کمرم حسنم حسنم حسنم حسنم تا که تونستن زدنم حسنم حسنم حسنم حسنم خون میریزه از بدنم حسنم حسنم حسنم حسنم غریب گیر آوردنم یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه تقصیر تو نبود حسین عینی فرد

مادری بی حاله تو کوچه جنجاله این اولین بیت روضه گوداله حرمله کوچه عجب خیالی کرد اون عقدهای آخر عقدشو خالی کرد پاشو گذاشت رو چادر مادر یکم عقب رفت نامرد داغ غدیرو به یادش آورد ضربه سیلی رو زد یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه سیلی یه کاری کرد مادر زمین افتاد سیلی یه کاری کرد مادر زمین افتاد سه بار که تو کوچه حیدر زمین افتاد دویدم وقتی صورتشو دیدم از جای اون سیلی آهسته بوسیدم تب رو لب هاش لبامو سوزوند فهمیدم آهش سرده سیلی یه جوری خورده که مادر گوشوارشو برد یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه یارالی ننه مادری بی حاله حسین عینی فرد

از بچگی شادی فروختم غم خریدم با پول تو جیبی هام برات پرچم خریدم یاد قدیم افتادمو دلم شکسته دعوا سر پرچم گرفتن توی دسته گفتم محرم که بیاد واست قیامت میکنم گفتم که هر جا که باشم اونجا رو هیئت میکنم من همه خونوادمو نذر رقیت میکنم میشه ازم راضی باشی درد به جونم تا زنده باشم از تو و روضه ات میخونم خواهم رضای تو جانم فدای تو دلم میخواد که باشم با تو خسته ام از دنیا از این دورنگی ها دلم میخواد که باشم با تو آرامش آغوشتو کم داره قلبم کاشکی میشد دستم تو دستت باشه محکم من تو نگاه اول عاشقت شدم رفت وقتی نگاهم خورد به گنبد و به پرچم بذار که امسال حرمو ببینم اربعین حسین دق میکنم اگه نرم اشک منو ببین حسین بیا و جون مادرت رومو نزن زمین حسین بذار بیامو تو حرم دورت بگردم راه حرم باز شه میام بر نمی گردم یار دلم تویی کس و کار دلم فقط تو رو داره دلم من دوست دارم ای همه دار و ندارم ای همه کس و کارم ای دل و دلبر و یارم حسین آقا جان حسین آقا جان گفتم محرم که بیاد محمدحسین پویانفر

خدا حافظ ای برادر زینب به خون غلطان در برابر زینب حسین جان ای آبروی دو عالم نگین سلیمان به حلقه ی خاتم برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت گل زهرا ز زخم تنت روی ریگ بیابان به اشک دل و سوز و آه یتیمان تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت هر دم روی نیزه اعدا سرت بر نی خون چکد به بیابان —— کند گریه خواهر تو به هر شب شده محمل جای روضه ی زینب تو ای سوره ی پاره در بر زینب مزن دست و پا در برابر زینب —— به شهر شام در هجوم نظر ها کند خنده دشمنت به غم ما زند سیلی دشمنت به رخ من دلم خون است از جسارت دشمن حسین جان ای آبروی دو عالم نگین سلیمان به حلقیه خاتم خداحافظ ای برادر زینب محمدحسین پویانفر

چادر نمازت سایه روی سرمه عمریه که باورمه ارثیه مادرمه دلخوشی خواهرمه دنیا با تو برکت داره خاک پا هات قیمت داره ماشاالله به این جبروت ماشاالله به این عظمت نورانی شد زمین خدا به این برکت صلی الله علی زهرا خیر نسا چادر نمازت روشنی عرش خداست علت هر دفع بلاست راه نجات یهودیا و افتخار شیعه هاست با تو هستیم عزت داریم روی اسمت غیرت داریم ما شاالله به نور نگات ماشاالله به مهر و وفات کاش باشه خونه زندگیمون همه به فدات صلی الله علی زهرا خیر نساء چادر نمازت وقت جهاد سنگرته حرف تو با دخترته که چادرت تا روی سرته دست خدا یاورته کوه قدرت زینب زینب اوج عزت زینب زینب ماشاالله به این همه نور ماشاالله به این همه شور جان عالم به فدای تو ای غیور صبور صلی الله علی زینب بنت الهدی صلی الله علی زینب بنت الهدی ماشاالله به این جبروت ماشاالله به این عظمت نورانی شد زمین خدا به این برکت صلی الله علی زهرا خیر نساء دانلود مداحی چادر نماز محمدرضا بذری

من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی دوری و دوستی سرم نمیشه و هیچ کجا واسم حرم نمیشه و از تو دورم باورم نمیشه و دارم میمیرم کربلا واسم ضروریه حسین اربعین اوضاع چجوریه حسین کار من امسال صبوریه دارم میمیرم من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی جوونیم فدا سر ساقی چه فراقی چه فراقی آرزومه راهی مشایه شم کربلایی شم باهات همسایه شم پرچم سرخت باشه آسایشم آروم جانم این روزا عطر اقاقی رو می خوام تلخی چای عراقی رو می خوام گریه تو صحن ساقی رو می خوام آروم جانم من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی دوری و دوستی سرم نمیشه و هیچ کجا واسم حرم نمیشه و از تو دورم باورم نمیشه و دارم میمیرم کربلا واسم ضروریه حسین اربعین اوضاع چجوریه حسین کار من امسال صبوریه دارم میمیرممن ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی راه رفتن تا خدا راه نجف تا کربلاست چند سالی میشود دیوانه ی این جاده ام راه رفتن تا خدا راه نجف تا کربلاست چه فراقی محمدحسین پویانفر

الهی بمیرم به چه وضعی افتاده حالت توی بستری و شکسته شده هر دو بالت یا زهرا  یا زهرا یا زهرا یا زهرا حلال کن منو خونه امنی واست نداشتم ببخشم اگه توی این زندگی کم گذاشتم چرا رو تو از من میگیری زهرا جان دعا میکنی که بمیری زهرا جان ببین بچه هام بی قرارن این شب ها کجا بی علی آخه میری زهرا جان یا زهرا یا زهرا یا زهرا یا زهرا یا زهرا نفس هات بریده میدونم که پهلوت شکسته تو رو اون دو تا بد زدن دست و پا شکسته یا زهرا یا زهرا یا زهرا یا زهرا یا زهرا نمیتونی از جا بلند شی زمین میخوری دائما سو نمونده تو چشمات یا زهرا یا زهرا یا زهرا یا زهرا یا زهرا تنت پیش چشمای من سوخت زهرا جان جلو حسین و حسن سوخت زهرا جان کسی واسه یاری نیومد تو کوچه که انگار نه انگار یه زن سوخت یا زهرا یا زهرا یا زهرا یا زهرا یا زهرا عزیزم پیام کیانی

دامن کشان از سر زینب کشیدی بخت مرا ای مادر به خاکستر کشیدی ممنونم ای مادر که با دست شکسته دست نوازش بر سر دختر کشیدی هر گه صدای در زدن آمد به گوشم روی زمین خود را به پشت در کشیدی او مرا میخواند و من آن روز دستم بسته بود دیدم آنجا پشت در افتاده تنها یاورم دامن کشان از سر زینب کشیدی بخت مرا ای مادر به خاکستر کشیدی ممنونم ای مادر که با دست شکسته دست نوازش بر سر دختر کشیدی هر گه صدای در زدن آمد به گوشم روی زمین خود را به پشت در کشیدی او مرا میخواند و من آن روز دستم بسته بود دیدم آنجا پشت در افتاده تنها یاورم دامن کشان پیام کیانی

روزی گریه ما دست رباب افتاده لالایی نکن گریه انقدر گلم جونم اومد رو لب هام داری از عطش بال و پر میزنی روی دستام الهی که بارون بباره واویلا گلم دیگه طات نداره علی جان نظر کن به حالم که محزونم و دلپریشون شده پیکرت اربا اربا تو میدون واویلا شده پشت و رو پیکر تو واویلا چی آوردن آخر سر تو لالایی پیام کیانی حسین جان بلند شو ببین خواهرت بین دشمن اسیره بلند شو دعا کن که زینب کنارت بمیره یا مظلوم حسین جان غروب شد دارن میرسن واسه تشییع جنازه میان ده سواره میان گودال با نعل های تازه چی شد با تن تو واویلا ای بی کس تنت له شد از کینه اینجا ای بی کس با دستای بسته ماها رو میبردن رها کردنت بین صحرا حسین جان لالایی پیام کیانی

اهل مدینه فاطمه ام را نظر زدند با برق چشم خرمن جان را شرر زدند در اول ربیع ، خزان شد بهار من ماهه مرا به آخر ماهه صفر زدند از چوب ، خون تازه روان شد به روی خاک از بس که با غلاف به پهلوی در زدند دیدند که با تو راه به جایی نمیبرند نزدیکتر شدند و سرت را به در زدند زهرا نبود آنکه بیافتد به روی خاک سیلی به صورت زن من بی خبر زدند تا آمدم به خویش جمالش کبود شد بد سیرتان جمال مرا بی خبر زدند هر قدر گفت دختر پیغمبرم نزن اهل مدینه فاطمه را بیشتر زدند افتاد روی جفت علی لنگه ی دری از بس که جفت جفت و فُرادا به در زدند سَرو رشیده ام آخر خمیده شد اهل مدینه فاطمه ام را نظر زدند ضربه ای از پشت در علی اکبر حائری

هیزم دور تا دور خونه آتیش داشت زبانه میزد ای وای مادر رو تو کوچه قنفذ بی رحمانه میزد به سرش داد نزنید سر ناموس علی اینقدر فریاد نزنید بسه تو رو خدا دست مادرم از کار افتاد نزنید میلرزه دخترت هیچ وقت یه مادرو روبرو اولاد نزنید هیزم دورتادور خونه علی اکبر حائری

به امید خدا بازم رسیده رزق گریمون مشکی پوش غمت میشیم عموی صاحب الزمان دنیا نیومده تمومه دنیامی حسین اربابمو شما هم آقامی دنیا نیومده تمومه دنیامی حسین اربابمو شما هم آقامی زار میزنیم برات تو هر نفس زیاد غصه نخور یه روز منتقمت میاد زار میزنیم برات تو هر نفس زیاد غصه نخور یه روز منتقمت میاد یا محسن ابن علی یا محسن ابن علی به منه سینه زن آقا یه زمانی نگی برو یه زمانی نگی برو میگیریم بهتر از غدیر دهه محسنیه رو ایشالله میزنیم پرچم سیاه برات مثل محرمت گرمیه روضه هات مزد عزادارت با خود مادرت گریه برا تو رو فاطمه میخره یا محسن ابن علی میگیریم بهتر از غدیر دهه محسنیه رو ایشالله میزنیم پرچم سیاه برات مثل محرمت گرمیه روضه هات مزد عزادارت با خود مادرت گریه برا تو رو فاطمه میخره یا محسن ابن علی

سلام آقا سلام مظهر عطا و کرم سلام آقا سلام باب رحمت محشرم سلام آقا امامزاده بدون حرم سایه تو بال کبورتر هاست آقام زائر تو فقط خوده زهراست آقام مزار خاکیت آخر دنیاست آقام ایشالله خیلی زود بقیع میشه آباد میسازیم صحنت رو شبیه گوهرشاد آقام آقام آقام **** کی میدونه چه رازی به سینه داره حسن کدوم آتیش خزون کرده نو بهار حسن کی میدونه چی اومد به روزگار حسن مسموم زهر قوم کافر شد ای وای با این یه روضه عمر اون سر شد ای وای تو کوچه ها عصای مادر شد ای وای یه عمر بار غم نشسته رو شونش شکسته تو کوچه غرور مردونش واویلا واویلا واویلا **** از اون لحظه براش دنیا غیر ویرونه نیست دیگه حرفاش به جز ناله غریبونه نیست یادش اومد میگفت پاشو راهی تا خونه نیست یاد یه روضه تنشو لرزوند ای وای جای یه پنجه روی صورت موند ای وای سه ماه روشو از علی پوشوند ای وای سه ماه از این غصه فقط زاری میکرد با گریه از مادر پرستاری میکرد واویلا واویلا واویلا **** کدوم خانوم کدوم خونه رو میگی روضه خون کدون سیلی کدوم کوچه رو میگی روضه خون کدوم صورت کدوم مادرو میگی روضه خون چشمای اهل آسمون تر بود ای وای دست حسن تو دست مادر بود ای وای یه شهر روبروی کوثر بود ای وای مدینه است شهری که به اشکام میخندن همون جا که مردا به زن راه نمیدن سلام آقا علی پورکاوه

خدا ببین کی برگشته همون که گریونش بودم خدا ببین کی برگشته همون که دنبالش بودم همون که خیلی گریون روضه ی گودالش بودم بابا سلام عشق من ای همه زندگیم شکسته شدم اول بچگیم یه دختر به بابا فقط دلخوشه رگای بریدت منو میکشه برا لب خونی تو الهی من بمیرم دیدی که تو بزم شراب بین طناب اسیرم نشد که خیررون رو از دست یزید بگیرم کشته ی کربلا سن یارالی من یارالی بو نه عالمدی بابا سن یارالی من یارالی رفتی رقیت تنها شد اسیر نامحرم ها شد روی کبود من مثل مادر بزرگم زهرا شد بابا بیا و بکش دستی روی سرم مث موی تو سوخته موی سرم خودم رو زدم وقتی که دیدمت لبم خونی شد وقتی بوسیدمت تو کجا اینجا کجا سن یارالی من یارالی بو نه عالمدی بابا سن یارالی من یارالی میون راه حس میکردم میباره بارون هر لحظه دیدم که خون بابامه میریزه از روی نیزه بابا دیدم تا که رفتیم تو بزم شراب جلوی چشامو گرفته رباب نمیخواستم اما شنیدم دیگه یکی داره حرف از کنیزی میگه اینه ختم روضه ها سن یارالی من یارالی بو نه عالمدی بابا سن یارالی من یارالی میسوزه هر نفس وجودم مثل پرستوی کبودم طبق برای چی عمه من که غذا نخواسته بودم رقیه جان پرده رو از طبق کشید نترسیا اگر سر بریده دیدی نترسیا اگر دیدی خاکی موهاش نترسیا اگر دیدی خونی لب هاش نترسیا چاره ای تو چاره ساز کن یتیمتو بیا و ناز کن تنگه دلم برای نگاهت یه بار دیگه چشاتو باز کن رفتی رقیه تنها شد محمدحسین حدادیان بابا حسین اگر دیدی قدم خمیده نترسیا اگر دیدی مو هام سفیده اگر دیدی زخمی بازوم نترسیا اگر دیدی شکسته پهلوم ببین که گوشه ی خرابم خسته از این همه عذابم یادم نمیره گفتی بابا یه شب که اومدی بخوابم رقیه جان نیمه شب تو دل صحرا نترسیا پشت سر قافله تنها نترسیا وقتی که زجر اومد سراغت رفتی رقیه تنها شد محمدحسین حدادیان

اینقده گریه میکنم دیگه دارم تار میبینم دق میکنم هر موقع که بچه شیر خوار میبینم زینبم حتی پسرم حریف گریم نمیشه میخوام که گریه نکنم جلو رقیم نمیشه تا سحر میگم لای لای گریه میکنم های های رفتی آبو وا کردن حالا شیر دارم وای وای علی اصغرم لای لای یه نیزه دار هی شبو و روز حوصلمو سر میاورد اشاره میکرد به سرت اشک منو در میاورد دیدم سرت رو روی نی حرمله با مستی گذاشت یه ظرف پر آبو آورد جلو من از قصد میگذاشت تا سحر میگم لای لای گریه میکنم های های رفتی آبو وا کردن حالا شیر دارم وای وای اینقده گریه میکنم مازیار طاولی

یا حسین برکت زندگیم از این روضه هاست هر جا اسمت باشه اونجا واسه من کربلاست کربلا آرزوی من کربلا گفت و گوی من کربلا آبروی من ابی عبدالله اونجایی که میگن یه قطعه از جنت کربلاست بی دلیل نمیگن شفا توی تربت کربلاست هر جا که میرم این روزا فقط صحبت کربلاست اللهم الرزقنا کربلا کربلا یا حسین برکت زندگیم از این روضه هاست هر جا اسمت باشه اونجا واسه من کربلاست کربلا ارزوی من کربلا گفت و گوی من کربلا آبروی من ابی عبدالله هر تپش این دلم با دم حسین می زنه کربلا اخرین آرزوی قلب منه کربلا عشق مادریم کربلا مزد نوکریم کربلا کاری کن بریم ابی عبدالله جایی که محال دعا اجابت نشه کربلاست سرزمینی که حسرتش منو میکشه کربلاست اونجایی که قلبم یه دنیا دیوونه شه کربلاست بی دلیل نمیگن شفا تو تربت هر جا که میرم فقط صحبت کربلاست اللهم الرزقنا کربلا کربلا این دل عاشقم کربلا فقط خونشه جایی که هر شب جمعه مهمون شه کربلا ابتدای عشق کربلا انتهای عشق کربلا ماورای عشق ابی عبدالله بعد هر نماز ذکر رو لب مادرم کربلاست فکری که یه لحظه نمیره از تو سرم تصویری که میاد تو ذهن من میاد از حرم کربلاست جایی که محال دعا اجابت نشه سرزمین حسرتش منو میکشه کربلاست اونجایی که قلبم یه دنیا دیوونه شه بی دلیل نمیگن شفا توی تربت هر جا که میرم این روزا فقط صحبت کربلاست اللهم الرزقنا کربلا کربلا برکت زندگیم جواد مقدم

بودن تو این روضه ها یا حسین برام نعمته تو زیارت ناحیه ست الشفاء فی تربته . آقا این اعتقادمه اسم شما مثل مرهمه عالمی به زیر پرچم حرم توئه . هیات ماوای نوکره روضه برای ما بهتره اون که دل ما رو می بره علم توئه . حسین نذار فقط حتی یه لحظه حسین جدا بمونم از تو روضه . حسین آقام آقام آقام آقام . مرده باشم آقا اگه روضه ی تو تعطیل بشه حال ما فقط با دم و نوحه ی تو بهتر میشه . داراییم نذر روضه تو با تو قیامت چه راحته خوش به حال اون که دعوته چه خوبه غمت . دردا اینجا دوا میشه حاجت گدا روا میشه دل همه باصفا میشه زیر علمت . حسین توئی که مصباح الهدایی حسین دوسِت دارم تو رو خدایی . حسین آقام آقام آقام آقا بودن تو روضه جواد مقدم

تا حالا شده خیره شی به تربت شب جمعه ها با حسرت آرزو کنی دوباره بری پایین پا واسه یه ساعت تا حالا شده که یکی دو سالی هی زیارت خیالی بری با چشای بسته با پای قلبت همون حوالی من کار هر شبم شده با یاد کربلاهمش با عکسی که دارم ازش دلم بگیره من دیگه عادتم شده وقتی که توی روضه ها میبرن اسم کربلا گریم بگیره دارم کلافه میشم از جداییمون مگه رقیه مشکلم رو حل کنه میخوام گریه کنم تو بغل یکی میخوام امام حسین منو بغل کنه حسین آقام آقام تا حالا شده که بریزه اشکات وقتی که خیره شی به عکسات همون عکسا که گرفتی کنار گنبد تو با رفیقات تا حالا توی اوج نا امیدی خواب کربلا رو دیدی وقتی وا کنی چشاتو بگی از عالم دیگه بریدی

قدم قدم رو بال ملائکه زدم تو راه نجف به کربلا با پای پیاده اومدم هنوزم جلو چشمامه خاطره ها لحظه به لحظه مو به مو باور نمیکنم نشد امسال بیام انقدر خرابم که نگو میمیرم از بقض گلو ای عشق شیرینم تو رویا میبینم دوباره اربعین مسافرم میبینم رویای این که توی مشایه دارم میام پیاده تا حرم کربلا کربلا کربلا هوای تو گرفته دلم برای تو برای زیارت حرم پیاده تا کربلای تو دست خودم نیست که آقا یه عمری به حرم وابسته شدم از روزگاری که میخواد از تو منو جدا کنه خسته شدم میبینی که دل شکسته شدم تا دنیا دنیا هست میگیرم روی دست پرچم سرخ این قیامو میگم با شور و شین لبیک یا حسین که بشنوه صدامو لبیک یا حسین رو بال ملائکه روح الله بهمنی

چهل شب است که با کودکان نخوابیدم چهل شب است که از خیزران نخوابیدم چهل شب است نه انگار چهارصد سال است... ...هنوز پیکر تو در میان گودال است هنوز گرد تنت ازدحام میبینم به سمت خیمه نگاه حرام میبینم هر آنچه بود کشیده ز پیکرت بردند مرا ببخش که دیر آمدم سرت بردند مرا ببخش نبودم سر تو غارت شد چهل شب است مازیار طاولی کنار مادرم انگشتر تو غارت شد اگرچه پای فراق تو پیرتر گشتم مرا ببخش عزیزم که زنده برگشتم شبیه شعله شمعی اسیر سو سو یم  رسیده ام سر خاکت ولی به زانویم بیا که هر دو بگرییم جای یکدیگر برای روضه مان در عزای یکدیگر من از گلوی تو نالم... تو هم ز چشم ترم من از جبین تو گریم ...تو هم به زخم سرم من از اصابت آن سنگهای بی احساس  تو از نگاه یتیمت به نیزه عباس بر آن صدای ضعیفت بر این نفس زدنم برای چاک لبانت به جای جای تنم من از شکستن آن ابروی جدا از هم  تو از جسارت آن دستهای نامحرم به زخم کاری نیزه که بازی ات میداد به نقش های کبودی که بر تنم افتاد همین بس است بگویم که زخم تسکین است و گوش های من از ضرب دست سنگین است چهل شب است مازیار طاولی

زندگی بعد تو عذابه رو دست من جای طنابه تموم گل هات و اوردم اما یکی موند تو خرابه این نشونی که رو چشامه سوغاتی کوفه و شامه چادر خاکی رقیه ببین داداش شال عزامه هر کاری کردم که بمونه اما نشد نمیره زیر تازیونه اما نشد همسفرم شه تا مدینه اما نشد خواستم سر تو رو نبینه اما نشد شده تنم پر از کبودی هر جا که بردنم تو بودی سر تو رو بالای نیزه چه سنگی زد زن یهودی غارت شده انگشتر تو غارت شده رو سری من حتی زن یزید دلش سوخت برای بی معجری من خواستم که تو قران نخونی اما نشد خواستم نشه لب تو خونی اما نشد زندگی بعد تو عذابه مهدی میرداماد

ای آخرین امید من تویی یل رشید من بالا سر تو اومدم برادر شهید من تو صاحب علمی کجا داری میری امید آخرمی کجا داری میری پناه خواهرمی کجا داری میری عباس میبینی چقدر حیرونم پریشون و سرگردونم چه جوری تو رو حالا تا خیمه برگردونم اباالفضل اباالفضل ای پسر ام بنین پاشو غریبیمو ببین پاشو جلو  چشای من پاتو نکش روی زمین مشک های بدون آب فدای سر تو تشنگی و تب و تاب فدای سر تو ناله های بی جواب فدای سر تو کنار تنت افتادم نمیتونم از جا پاشم دیگه نمیتونم خیمه برگردم داداشم ای آخرین امید وحید یوسفی

دیدم داغشو با چشم خودم میبینی چه جور مستاصل شدم پشت خیمه با گریه اومدم میبینی چه جور مستاصل شدم تیر اومد سمتش چشمامو بستم میبینی خونش مونده رو دستم برس به دا من که حیرونم زینب زینب باید چیکار کنم نمیدونم زینب ای وای از دل حسین ای وای دیدم داغشو با چشم خودم میبینی چه جور مستاصل شدم پشت خیمه با گریه اومدم میبینی چه جور مستاصل شدم تیر اومد سمتش چشمامو بستم میبینی خونش مونده رو دستم برس به دا من که حیرونم زینب زینب باید چیکار کنم نمیدونم زینب ای وای از دل حسین ای وای دیدم داغشو وحید یوسفی