عشاق الرضا تهران

در بین سینه زن ها مست طهورم هر شب بشسته نغمه های اسم شما روی لب آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است جانم فدای ارباب جانم فدای زینب ای جانم بر صولت و هیبت تو عالم مات این حجب و عفت تو دنیا شد نوحه گرت عالم تحت نظرت سربند علی مدد بستی به دور سرت کوفه شده ویران عالم شده حیران یا زینب یا زینب در بین سینه زن ها امیر برومند

من اگـــر جــــاهل گــمراهم اگــــر شـــــــــیخ طریق قبــله­ ام روی حســین است و هـــمینم دین است او چــــو بـــینای حــــــــقیقت بود از دیــــــده­ ی من بـــــــه حـقیقت که مـرا چـــشم حقیقت بین است ســـجـــده بر نــــــور خــــــدا در گِــــلِ آدم نــــــــکند چــــــشم شـــیطان لـعین چون نظرش بر طینست ذات لایــــدرک حـــق را کــــــــه کند درک بـــــــــــصر آنــچــــه ادراک کــــنند اهــــل بـــــصیرت، ایــــنست بــــوده پیش از گِلِ من ســرخوشِ جامـــش دل من مســــتی ما ز حـــــقیقت ز مـــی دیــــــــرین است نــــور او مــــــبدأ من بود و مـــــعادم هــــمــه اوست قــــصه­ ی بـــــــازپسینم خـــــبر پــــــــیشــین است شــب دوشــینه مـــرا چشــم چــو بر چــشم تو بود روز میـــــعاد مــــرا چشــــم شــــــب دوشـین است نــــه همین روی تــــو در خـــــواب چــراغ دل ماست هـــر شبم نور تــو شـمعیست کـــه بر بــالین است پــرتوی مـــهر رخــــــش مـــی نگرم در هـــمه کَــس زان مــرا با هـــمه کس مـــهر و نـه با کــس کینست ماسِوی عــــاشق رنــــگند سِـــوای تـــو حـــــــسین که جـــبین و کـــــفت از خـــونِ ســرت رنـــگین است خـــــردلی بـــــــار غــــمت را دل عــــــالم نـــــــــکشد آه از ایـــن بــار امـــانت که عــــجب ســـــنگیـن است قبله ام روی حسین است مهدی رعنایی

العطشا بکربلا تشنه لبی آه کشید فاطمه را خبر کنید روضه به گودال رسید خونی شده چرا یال مرکبت صبرا علی بلائک روی لبت گودال و خنجر و شمر و زینبت صبرا علی بلائک روی لبت وای از تنور خولی و امشبت صبرا علی بلائک روی لبت مادرتو غصه روز دهم میکُشه خواهرتو ضربه دوازدهم میکُشه چجوری پیدات کنم با دست بسته حسین من وسط این همه نیزه شکسته حسین نه پیرهنی برات مونده نه ذره روی لبای تو هل من ناصره پایین مقتلت زهرا زائره العطش بکربلا عبدالرضا هلالی روی لبای تو هل من ناصره بی تو عقیله باید تنها بره روی لبای تو هل من ناصره اسیری و بی کسی قافله و ازدحام خیلی به ما سخت گذشت میون بازار شام ببین که شد بیشتر از کرب و بلا خون دلم تو کوچه ها رقصیدن دور و بر محملم بعد از تو خورده سنگ دشمن به من من گریه میکنم میخندن به من راهو تو کوچه ها میبندن به من من گریه میکنم میخندن به من خیلی بی احترامی کردن به من من گریه میکنم میخندن به من العطش بکربلا عبدالرضا هلالی

زده بر دل لشکر ابن سعد همه الفرار الفرار میکنند اباالفضل یل خط شکن آمده داره یک به یک شکار میکند مرد خطر عباس شیر قدر عباس ماه بنی هاشم ای با جگر عباس سوره زلزال باز شده نازل میزنه شمشیر با ابوفاضل یه سپاه میشه به درک واصل شده همهمه کشمکش ولوله همه الفرار میکنند محمدرضا ناصری

آبی که از این دیده چو خون میریزد خون است بیا ببین که چون میریزد پیداست که خون من چه برداشت کند پیداست که خون من چه برداشت کند دل می خورد و دیده برون می ریزد دل می خورد و دیده برون می ریزد آبی که از این دیده چو خون میریزد خون است بیا ببین که چون میریزد پیداست که خون من چه برداشت کند دل می خورد و دیده برون می ریزد میروی و گریه می آید مرا اندکی بنشین که باران بگذرد میروی و گریه می آید مرا اندکی بنشین که باران بگذرد دیده برون میریزد امیر برومند

صف شکن معرکه ها حیدر کرار حضرت شمشیر خدا حیدر کرار . زهره ی مرحب ترکیده که شنیده صدای تکبیر تو را حیدر کرار . خشمت شد آشکار گفتند الفرار از دست ذوالفقار لا یمکن الفرار . خیبر برای تو از پر سبک تر است این قدرت عجیب مختصّ حیدر است . دم همه دم علی علی صاحب دم علی علی . لوح و قلم علی علی شاه کرم علی علی . یا مولا علی علی . فضائل تو بی حساب و بی شماره کی از مقام تو می تونه سر درآره . جای تو انگشت تو پیداست رو ضریحت یعنی که معجزات تو ادامه داره . ای راه مستقیم ؛ راه زیارتت اصل اصول دین ؛ امر ولایتت . سوگند می خورم بر عصمت بتول من رو به فبله ام در شارع الرسول . باب دعا ؛ علی علی دست خدا ؛ علی علی . خیر و عطا علی علی در همه جا علی علی . یا مولا علی علی . خدا با خلقتت هنرنمایی کرده خصوصیت های تو منحصر به فرده . چرخ زمین و آسمون تا ابدالدهر رو  سر انگشت کوچیک تو می گرده . دست شریف تو طراح آسمان نام تو فاتح ابواب لا مکان . یا قاهرالعدو یا والی الولی . اشهد ان علیا ولی الله صف شکن معرکه ها مهدی رعنایی

بنت الهدی رقیه هو الهما رقیه عزیزه الحسین زهرا نما رقیه تحت لوای حضرت دلدارم به اهل عالمین چه کاری دارم منم سگ رقیه ثارالله آره همینه افضل الاذکارم جانم رقیه ضربانم رقیه جانم رقیه دل و دلبر رقیه لیلا رقیه دین و دنیا رقیه سلطان رقیه مه تابان رقیه بنت الهدی رقیه محمود عیدانیان

کتب فی اللهوف فرقه بالسیوف آه از این قتلگاه فرقه بالرماح میزدن بی هوا فرق بالعصا نگم چه کنم این حرفا عین روایته لقد قتل بالسیف و بالحجاره انت اخی اخه این چه وضع غارته لقد قتل بالسیف و بالحجاره کشتنش بی گناه یا کثیر الجراح دم دمای اذان فرقه بالسنان میزدن با غضب فرقه بالخشب این همه غربت و هتکت حرمته السلام علی ساکن کربلا میسوزن خیمه هات نِسوَهِ البارِزات نگم چه کنم این حرفا عین روایته حرم داره میسوزه عدو مست جسارته حسین میبینه زینب تو رخت اسارت لقد قتل بالسیف و بالحجاره

کرده تسخیر به یک غمزه همه دل ها را زده بر هم ز کرم قاعده دنیا را شال سبزی که حسن بر کمرش می بندد آبرو داده همه ی زریه ی زهرا را حامل بیرق ولی بر حق حسن ابن علی کرم مطلق هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل خلقه مثل ملکه الازل حله العسل سلطان سلاطین جهان آقای جوانان جنان ای شاه کرم یابن علی ارباب همه سینه زنان یا حسن (3) بعد هر ضربه شمشیر حسن سر می ریخت ز تعجب ملک از حمله ی او پر می ریخت با نگاه غضب آلود به کج باور ها کفر از ظاهر و از باطن کافر می ریخت اول و آخر به حسین رهبر یل دریادل پسر حیدر شاه بی بدل مرد هر جمل بهترین عمل پهلوان و یل ضرب المثل عزوجل هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل حله العسل خلقه المثل ملک الازل یا شبر شهنشاهی حسن زیبارویی و ماهی حسن ای شاه کرم یابن علی یا محسن الهی به حسن حامل بیرق ولی برحق امیر برومند

ای دل و دلدار حسین سید و سالار حسین نبض دلم میزنه هرمرتبه هربار حیسن عشق علمدار حسین سلام من بر تو ای عزیز زهرا مولا اباعبدالله جان جانانی شاه شاهانی رعیت ما و الحق که سلیمانی شاه کربلا صنما دلم من به هوای تو زندست به هوای حرم دیگه بهتر از این که نفس بکشم من تو شبای حرم شبای حرم شاه شاهانی امیر برومند

امام حسینو هر کسی نشناخت ذره ای اسلامو نمیشناسه علم نمیخوره زمین چون که هنوز علم رو دوش عباسه دشمنی با این علما دردسر داره تلاش و رنج و زحمت بی اثر داره محرما تو دسته ها ارمنی حتی میاد علامتو روی شونه برداره علم یعنی برامون یک تگیه گاه مستحکم پراش داره سایه رو سر عالم علم عشقه علم یعنی نماد و تمثیل هیبت شیعه نشونی از استقامت شیعه علم عشقه امام حسینو هرکسی نشناخت محمدرضا ناصری

عباسم و در پی خطر می گردم دور و بر خیمه تا سحر می گردم صدبار اگر علقمه را فتح كنم لب تشنه تر از گذشته بر می گردم *** گاهی به حضور مهر، ای ماه برو تا جاذبه ی سیر ، الی الله برو زینب به طنین گام تو دلگرم است گاهی جلوی خیمۀ او راه برو *** تا پرچم سرخ عشق بردوش من است شوق ظفر و صبر، هم آغوش من است یک لحظه مرا نمی گذارد آرام این نالۀ العطش که در گوش من است *** با یاد اباالفضل دلم آسوده ست با او دل ما را سر و سری بوده ست در حاشیۀ علقمه گفتم نکند یک عمر دو دست در تنم بیهوده ست؟! ** کس پیش تو دم ز زور و بازو نزد کو آن که برابر تو زانو نزد لب تشنه ز علقمه گذشتی آری دریا که به رودخانه ها رو نزد عباسم و در پی خطر میگردم محمدرضا ناصری

خنده بر پاره گریبانی مان می کردند خنده بر بی سر و سامانی مان می کردند . پشت دروازه ی ساعات معطل بودیم خوب آماده ی مهمانی مان می کردند . از سر کوچه ی بی عاطفه تا ویرانه سنگ را راهی پیشانی مان می کردند . هر چه ما آیه و قرآن و دعا می خواندیم بیشتر شک به مسلمانی مان می کردند . شرم دارم که بگویم به چه شکلی آن جا وارد بزم طرب خوانی مان می کردند . بدترین خاطره آن بود که در آن مدت مردم روم نگهبانی مان می کردند . هیچ جا امن تر از نیزه ی عباس نبود تا نظر بر دل حیرانی مان می کردند پشت دروازه ساعات نریمان پناهی

کار خودم رو من فقط زیاد کردم به هر کسی به جز تو اعتماد کردم منی که عمری بین روضه ها ی تو به محضرت عرضه اعتقاد کردم پس چی شد اعتقاد من به نام تو ای آقا اینقد عوض شده غلام تو ای آقا شفا میداد یه روز به اعتقاد من یادم هست ته استکان چای پیر غلام تو ای آقا من عوض شده روضه همون روضست من عوض شدم آقا همون آقاست کم نوفیقم چایی همون چایه من عوض شدم تربت تو اعلاست ابی عبدالله یا ابی عبدالله پس چی شد اعتقاد من مهدی رعنایی

شاه مردان علی علی شیر یزدان علی علی قوّت پروردگار علی علی مرد میدان علی علی روح قرآن علی علی ای یل با اقتدار یل با نسب امیر عرب خدای غضب یا علی امیر کائنات فدای بچه هات منو دیوونه کرده ایوون طلات محبت چشات منو میده نجات محاله که بلرزه پام رو پل صراط علی یا علی حیدر شاه مردان محمدرضا ناصری

زینب عفیفه ایست که در راه عفتش عباس میدهد نخ معجر نمیدهد جبرائیل میکائیل اسرافیل عزرائیل این چهار ملک مقرب وقت نماز صبح و ظهر و هر شب تعظیم میکنن به عمه زینب علی علی علی علی ای اهل شام اسکوتو همه من زینبم دخت فاطمه حامی حسن یاور حسین خواهر معظم شاه علقمه عمه علی اکبر هستم دختر جناب حیدر هستم زلزله به پا کنم با خطبه چون من یک تنه یک لشکر هستم من زینبم دخت فاطمه امیر برومند

برگشتی از حج واجبو رفتی سوی دیر راهبو دق دادی ام المصائبو وای حسین وای حسین پنجه رو رمل صحرا زدی تشنه دلو به دریا زدی پیش زینب دست و پا زدی وای حسین وای حسین حجکم مقبول سعیکم مشکور میزدن با سنگا به سرت از دور رخت احرامت خاک این صحراست حاجی زینب رو سر تو دعواست ای حسین جانم ای حسین جانم قتلگاه دریای خون شده پیکرت نیزه بارون شده مو های تو پریشون شده وای حسین وای حسین عطر تنت از صحرا میاد دشمنت سمت زن ها میاد صدای آه زهرا میاد وای حسین وای حسین چی سرت اومد همه هستم جلوی چشمانم رفتی از دستم صحبت نعله تازه میکردن پیرهن کهنه تو  اندازه میکردن ای حسین جانم ای حسین جانم برگشتی از حج واجبو نریمان پناهی

ارباب من از ذکر تو مجنونم سر شکستن از عشق تو قانونم دیوونه تر از همیشه میخونم هر چی که بگم از تو کمه آره والله عشقت برا من محترمه آره والله زیبایی هیئت علمه آره والله اینجا واسه ی ما حرمه آره والله مجنون توام لیلای منی من نوکرتم آقای منی انامجنون حسین ابن علی --------- اسطوره ی جانبازی و ایثاری بر قافله ی عقیله سالاری بر لشکر شاه عشق سرداری تو عشق و امید حرمی آره والله فخرم اینه تاج سرمی آره والله مستم تو می و ساغرمی آره والله اصلا تو خدای کرمی آره والله مجنون توام لیلای منی من نوکرتم آقای منی مجنون تو ام محمدرضا ناصری

ای عزیز دلم ای حسین شهیدم ای عزیز دلم به خدا که بریدم ای عزیز دلم ناله هاتو شنیدم ای عزیز دلم ، ای عزیز دلم تو حسین منی سخته با تن زخمی دست و پا بزنی تن زخمیتو به سرنیزه ها بزنی پیش نهر فرات آبو صدا بزنی سخته بگی تشنمه با نیزه جواب بدن حتی نخواستن به یه شیرخواره هم آب بدن فقط میخوان خواهرتو بیشتر عذاب بدن اَلسلام علی شَیبِ الخضیب اَلسلام علی خَدِّ التریب سرنوشتو ببین چی سر حرم اومد ماه نیزه نشین همه هستیِ زینب مونده روی زمین خون حنجرتو بردن به عرش برین سرنوشتو ببین ، سرنوشتو ببین تو حسین منی سرنوشت تو این بود تشنه جون بکَنی ای برادر من زخمی ترین بدنی نَه عقیق یمن مونده نَه پیرهنی سخته بخوان بعد تو به خیمه ها آب بدن آب خنک به حرمت پیش رباب بدن فقط میخوان خواهرتو بیشتر عذاب بدن اَلسلام علی شَیبِ الخضیب اَلسلام علی خَدِّ التریب ای غریبم حسین ای حسین شهیدم نریمان پناهی اَلسلامُ علی شَیبِ الخضیبم حسین نور دیده ی من ، خَدِّ التریبم حسین رفتی و غمت آخر شد نصیبم حسین ای غریبم حسین ، ای غریبم حسین تو حسین منی تو همونی که مادر گفته بی کفنی وای من که عزیزم پاره پاره تنی ای امون من از این صبر حسنی بگو که پیغاممو به ابوتراب بدن این سرو میبرن به مجلس شراب بدن طناب آوردن که منو بیشتر عذاب بدن اَلسلام علی شَیبِ الخضیب اَلسلام علی خَدِّ التریب ای حسین شهیدم نریمان پناهی

رفیق من سربازه توی دلش آشوبه برای دیدن حرم چقده پا میکوبه رویامه حرم دنیامه حرم خواب روزامم شبهامه حرم ضربان قلبم میزنه باتو هردم عشق تو کاشف هر غم ارباب ارباب مهر تربت حرم باعث شد حتی منم نماز خون بشم همیشه بی تربت که واقعا میدونم نماز من نماز نمیشه آلوده سر رو تربتت میزاریمو پاک برمیگردیم ما همه از این خاکیمو به این خاک برمیگردیم برمیگردیم حرم برمیگردیم رفیق من سربازه برومند عراقی

انگار اومد بر قلب من فرود خنجری که سرت رو از پیکرت ربود اونی که سر از تنت برید فکری به حال دل زینب نکرده بود گلوتو می بوسم رگاتو می بوسم، تو رو خدا دست و پا نزن نذار که ببینه، اینقده مادرو صدا نزن… غریب مادر.. — خواهر تو شد نصفه جون تو میرسه بر مشامم بوی خون تو چیزی نمونده از تنت ولی رو به قبله میگذارم استخون تو مرکبا رسیدن، هند جگرخوارِ اومده دوباره به یادم، خاطره ی مسمار اومده غریب مادر… — قلبمو از جا داره می کنه انگاری چکمه هاش روی سینه ی منه سر از قفا می برید ولی کسی نبود بگه چه طرز بریدنه کدوم بی مروت، سر تو رو رو نیزه زده لال بشه اونی که، حرفی ز نعل تازه زده غریب مادر — پشت آن در مادر افتاده به روی او یه در افتاده مادر افتاده پسر افتاده ته گودال پیکر افتاده پیکری که بی سر افتاده پسر افتاده خواهر افتاده پدر افتاده مادر افتاده خنجر افتاده حنجر افتاده از روی نیزه یه سر افتاده اصغر افتاده اکبر افتاده از روی ناقه دختر افتاده عمه افتاده گلوتو می بوسم نریمان پناهی

ای نور عینم مظلوم حسینم چی اومد سر تو سر پیکر تو تو رو زد به زمین غم اکبر تو چی اومد سر تو سر حنجر تو خودمو میزنم پیش پیکر تو اللهم تقبل منا هذا القلیل چیزی نمونده از تنت نیزه به نیزه زدنت بین دو نهر آب حسین با لب تشنه کشتنت یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی ای نور عینم عریان حسینم چرا شمر لعین داره کینه تو چرا پا نمیشه از رو سینه تو چرا این همه تیر جا شده تو تنت خاک کرب و بلا شده پیروهنت اللهم تقبل منا هذا القلیل داره میمره خواهرت دست روی قلب من نذار چقدر بهت گفتم حسین انگشترتو در بیار یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی یارالی ای نور عینم نریمان پناهی

جوانانِ بنی هاشم سوی میدان شدن عازم یکی از دیگری سرتر به نام حضرت قاسم - عزیز الله مدد قاسم ندا آمد صدا ای جان صدایی در دل میدان میان معرکه فریاد عمو جانم سنه قوربان - عزیز الله مدد قاسم پا به میدان زدو میدان گردوخاکی رخداد دست به شمشیر زد این نوجوان تازه داماد تا سر چهار پسر ازرق شامی افتاد امیرو سرور قاسمه نور کوثر قاسمه عشق مادر قاسمه قلب لشگر قاسمو کیمیاگر قاسمه مثال حیدر قاسمه در و گوهر قاسمه نطق جوهر قاسمه می و ساغر قاسمو حیرت آور قاسم قاسم مدد یا قاسم ............................................ بند دوم تو بی همتا قدت رعنا نگاه تو پُر از معنا حسینی خوی تو قاسم حسنی روی تو زیبا - عزیز الله مدد قاسم کمان ابرو سیه گیسو برومندی به هر بازو حریفانت همه از دَم به پیش تو زدن زانو - عزیز الله مدد قاسم مات و مبهوت همه جوشن او پیرهنش انبیا پشت سرش لحظه‌ی عازم شدنش زمین لرزید ز فریاد انا بن الحسنش قامت طوبا قاسمه تیغ برنا قاسمه ماه زیبا قاسمه عرش اعلا قاسمو دین و دنیا قاسمه تمام قرآن قاسمه تیغ بران قاسمه شیر غران قاسمه مثل طوفان قاسمو روح و ریحان قاسم قاسم مدد یا قاسم جوانان بنی هاشم امیر برومند

ایها العبد الصالح روحی قلبی لدیک یا ساقی العطاشا صلی الله علیک تو هم آقا و آقا زاده ای چه برادر فوق العاده ای تو علمدار خونواده ای با وفایی و تو گره گشاییو ماه کربلایی و پرچم بلند تو همیشه پا برجاست فوق حاجاتی معدن کراماتی تو عموی ساداتی تا قیامت رفع الله رایه العباس اباالفضل اباالفضل یا ساقی العطاشا مهدی رعنایی

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمات دست بر نمی دارم بزار حالا حالا نوکر شما باشم لحظه مرگم تو خاک کربلا باشم کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدنه حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمات دست بر نمیدارم بذار صد و بیست سال نوکر شما باشم لحظه مرگم تو خاک کربلا باشم بده که پیش تو موی سرم سپید نشه بده که نوکرت بمیره و شهید نشه من اصلا اومدم برات مریض بشم تا تو قلب مادرت عزیز بشم به روضه بدهکارم نریمان پناهی