عشاق الرضا تهران

السلام علی مرمل البدما غریب آقا السلام علی یا سیدالشهدا غریب آقا چشام تاره همه جا رو مثل دود میبینم چشام تاره سپاهی از حسود میبینم چشام تاره رو به خیمه لشکر یهود میبینم نفس هست ولی قدرت جنگیدن نه ببر انگشترو و پیراهن نه السلام علی مرمل البدما غریب آقا السلام علی یا سیدالشهدا غریب آقا چشام تاره همه جا رو مثل دود میبینم چشام تاره سپاهی از حسود میبینم چشام تاره رو به خیمه لشکر یهود میبینم نفس هست ولی قدرت جنگیدن نه ببر انگشترو و پیراهن نه غریب آقا روح الله رحیمیان

نقش زیبای تو از اوج هنر می آید آن همه معجزه از دست تو بر می آید پیش پای تو زمین کم به نظر می آید دو…سه باریست ز معشوق خبر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید شعر چشمان تو از هر چه غزل می ریزد از پی ات “حی علی خیر عمل” می ریزد چند صد بار زمین حداقل می ریزد وقتی از گوشه ی لبهات عسل می ریزد پشت بند عسلت طعم شکر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید لب خود باز بفرما که هوا می خواهم دائم العشقم و هر روز تو را می خواهم هرچه در راه شما هست بلا، می خواهم شاعری مستحقم…از تو عبـا می خواهم این چه سرّی است که شعر تو سحر می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید باز در معرکه غوغا شده، ماشاء الله بند از قلب همه وا شده، ماشاء الله پشت دشمن چه قَدَر تا شده، ماشاء الله علی از دور هویدا شده ، ماشاء الله «ها علی بشر کیف بشر» می آید نام حیدر به تو مولا چه قَدَر می آید نقش زیبای تو روح الله رحیمیان

از ازل نور جلی کبریا تویی یل خیبر و ولی لافتی تویی اسدالله علی مرتضی تویی ای بی‌بدیل در عالمین قربون بچه‌هات مخصوصا حسین غیر اسم تو روی منبر نیست خلیفه‌ای جز شخص حیدر نیست توی این دنیا تکی تو ای عالیجناب آرزوی ملکی تو ای خیر و ثواب پدر نه فلکی تو یا ابوتراب عرش خدا شده مرکبت دنیا فدای یک موی زینبت غیر اسم تو روی منبر نیست خلیفه‌ای جز شخص حیدر نیست علی مرتضی تویی روح الله رحیمیان

ساقی دریا دل یا عباس تو شاهی من سائل یا عباس مادرت ام البنین میگه جانم یا ابو فاضل یا عباس شاه با کرم ساقی العطاشایی صاحب علم ای یل تماشایی ذکر مادرم ای دم مسیحایی دل و دلبرم بی نظیر و آقا ای جانم عباس ضربانم عباس تو شاه و من تحت فرمانم عباس جانم یا ابوفاضل روح الله رحیمیان

قاف به معنای قبله نما میم مسیری به سوی خدا را رشادت تو کرببلا قمر تویی سقا علمدار سپه دار جلودار علمدار یه رزمنده قهار علمدار عمامش رو که بردار علمدار خودش معنی اخطار علمدار علمدار علمدار قمر بنی هاشم یه تنه یه پا لشکره قمر بنی هاشم صف دشمنو میدره چه خبر شده میسره بگو ساقی و حیدره قمر بنی هاشم خود فاتح خیبر یا اباالفضل الفبای علم و عطا روح الله رحیمیان عین  به معنای علم و عطا لام لوای رفیع شما میم مقاوم تو راه ولا علم رفته بالا علمدار یل فاتح پیکار علمدار هجومش چه زیانبار علمدار ببین کار عدو زار علمدار یه پا حیدر کرار علمدار علمدار قمر بنی هاشم که نگاش پر هیبته قمر بنی هاشم که تجلی قدرته نه که اسوه غیرته تو دل عدو وحشته الفبای علم و عطا روح الله رحیمیان

نور حق در قاب رویت منعکس شد حیا به محضر تو ملتمس مثل کوهی مثل اقیانوس صبر کی شود دریا به پوز سگ نجس هرکسی با شخص شما در افتاده زده شیطان بر گردنش یه قلاده تو روایت دیدم منکرتون باید یا منافق باشه یا که زنا زاده محو ایمان عقیله العربم عبد احسان عقیله العربم بشنوه اون که بهت جسارت کرد من مسلمان عقیله العربم یا زینب جبل الصبر مثل کوهی روح الله رحیمیان

سر به سر من نزارید که غلام رقیم افتخارمه یه عمره مست جام رقیم آی اهل عالم بدونید کلب رام رقیم دلبرو دلدارمه افضل الاذکارمه مرحم دل زارمه رقیه دین و آیین منه یار دیرینه منه عشق شیرین منه رقیه سر به سر من نزارید که کوه رنج و دردم تا نفس دارم تو سینم دورت میگردم دیوونه زنجیریم زنجیرو پاره کردم غلام رقیم روح الله رحیمیان

غلام غلام غلامان حضرت قمرم مریضم و تحت درمان حضرت قمرم به اذن خدای زمین و زمان شهره ام تو جهان گدای حسین و مسلمان حضرت قمرم من عاشق کرامت و نصب عباسم شهید خشم نگه و غضب عباسم خدا را شاکرم که نوکر اباالفضلم ادب فرا گرفته از ادب عباسم یا ابوفاضل با دم روضت مستم بر در خونت عمریه کاسه به دستم میخونم هر دم تا دم مرگم آقا قمر پرستم غلام غلامان حضرت قمرم امیر برومند

عزیزی حسن محاله که آبروی منو بریزی حسن عزیزی حسن نمی ارزه بی تو دنیای من پشیزی حسن امامم حسن اذان منه علی و تویی اقامم حسن امامم حسن به این دلخوشم که میگم برات غلامم حسن حبیبی حسن یا نعم الطبیبی حسن ندارم باهات احساس غریبی حسن حسن یا حسن کریمی حسن تو آرامش دل زارم از قدیمی حسن کریمی حسن یه جور دیگه دلم با توئه صمیمی حسن عزیزی حسن مهدی رعنایی

سردار لشکر حیدر اسدالله حضرت صفدر حیدر اذن الله شیر دلاور ساقی کوثر گفته پیمبر حیدریم من غلام قنبرم حیدریم علی شاه و دلبرم حیدریم نعره یا هو زنم حیدریم مست شاه خیبرم باطن علی و حضرت ظاهر علی اول علی و حضرت آخر علی یا قاهر العدو و یا والی الولی سردار لشکر حیدر اسدالله حضرت صفدر حیدر اذن الله شیر دلاور ساقی کوثر گفته پیمبر حیدریم من غلام قنبرم حیدریم علی شاه و دلبرم حیدریم نعره یا هو زنم حیدریم مست شاه خیبرم باطن علی و حضرت ظاهر علی اول علی و حضرت آخر علی یا قاهر العدو و یا والی الولی سردار لشکر محمود عیدانیان

موعود خدا مرد خطر می خواهد آری سفر عشق جگر می خواهد این جمعیت میلیونی عصر ظهور او سیصد و سیزده نفر می خواهد صاحب الزمان لبیک کوری دو چشم اهل بدعت فقط حیدر امیر المونین است یا فاروغ اعظم موعود خدا مرد خطر می خواهد آری سفر عشق جگر می خواهد این جمعیت میلیونی عصر ظهور او سیصد و سیزده نفر می خواهد صاحب الزمان لبیک کوری دو چشم اهل بدعت فقط حیدر امیر المونین است یا فاروغ اعظم سفر عشق امیر برومند

هرکس یه شب جمعه بین الحرمین باشه باید همه عمرش هم دل تنگ حسین باشه لطفت می مونه یادم ، تو شلوغی ها راهم واکردی نزدیک تو ایستادم آقاجونم حسین بوسه به ضریح دادم توام ایستادی مارو نگاه کردی ، پایین پات افتاده ام آقاجونم حسین هرشب اگه می خونم شب جمعه کرب و بلات رو برم چون اون شب رو دوست دارم از وقتی که برگشتم یه نفس توی حال هوای حرم دلتنگ علمدارم آقاجونم حسین لبیک اباعبدالله هر کس یه شب جمعه امیر برومند

بانوی مطهره زینب ملیکه منوره زینب شاهرگ من باشه نذر اولیا مخدره زینب زینب گروه خونم نامش کرده دیوونم گشته شصت و نه دفعه راز و رمز جنونم بانوی مطهره زینب ملیکه منوره زینب شاهرگ من باشه نذر اولیا مخدره زینب زینب گروه خونم نامش کرده دیوونم گشته شصت و نه دفعه راز و رمز جنونم بانوی مطهره زینب محمود عیدانیان

یه قطر اشک من جهنمو به من حروم میکنه خدایی ارباب من لطفشو در حقم تموم میکنه کجا میتونه اینجوری عاقبتم به خیر بشه آدم میخواد عاشق بشه کاشکی مثل زهیر بشه گرفتار توام اینو همه میدونن هوادار توام اینو همه میدونن منو حتی اگه بیرون کنی از خونت وفا دار توام اینو همه میدونن دیوونتم حسین همه میدونن همین نوکر توام یعنی این که دعام میکنی یعنی میشه ببینم اربعین بازم صدام میکنی هیچ جاو مثل کربلا این همه دوست ندارم خودت بگو که کی مشایه قدم میزارم از دنیا سیرم و این و خودت میدونی تویی امیرم و خودت اینو میدونی من امسال کربلا پای پیاده آقا دارم میمیرم و اینو خودت میدونی دیوونتم حسین خودت میدونی یه قطره اشک من امیر برومند

افضل الاذکاره معنی ایثاره وارث بر حق حیدر کراره به نام نامی شاه علقمه نور علی نوره ماه علقمه به نام نامی شاه علقمه نور علی نوره ماه علقمه دارم سر تعظیم به هیبت عباس این قسم مرداست به حضرت عباس ابوفاضل ابی الادب جلوه طوفانی فاتح میدانی چشم بد دور که تو جانی و جانانی دلم مست رزم فوق العادته دلاوری ارث خونوادته ماه بنی هاشم بس که جنم داری بهت میاد خیلی لفظ علمداری افضل الاذکاره مهدی رعنایی

موی سر و صورت تو سفید شد عجیب نسیت اسبی که روی پیکرت دویده نجیب نیست اسبی که روی پیکرت دویده نجیب نیست عذاب داره میزدن میگفتن ثواب داره پیمبر گفت قاتل تو حسین نقاب داره رباب بودو دشنام و شلاق و شراب ندیدی که دستای زینب تو طناب بودو ندیدی که دستای زینب تو طناب بودو یارالی آقام یارالی آقام یارالی آقام یارالی آقام قتلوک عطشانا محمدرضا ناصری

سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا مونده روی زمین پیکر تو رها السلام علی من دفن اهل قری خواهرت اگه نیست رفته شام بلا ریگ و رمل بیابان برات گرفتن عزا سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا همه منتظرن مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه دست قاتل اگه به سرش برسه آخ خدا به داد موی دخترش برسه سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا ماه نیزه ‌نشین شمع روشن من بی‌تو مرگه برا من نفس کشیدن من زخمیه تن تو زخمیه تن من غم نخور اگه آتیش گرفته دامن من سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا همه منتظرن مادرش برسه عبدالرضا هلالی

علی امام من است و منم غلام علی هزار جان گرامی فدای نام علی و دشمنان خداوندگار می ترسند ز خود نمایی شمشیر در نیام علی علی بزرگ ترین اتفاق قرآن است که بند گشته قیامت به یک قیام علی * قسم به وعده ی شیرین من یمت یرنی که ایستاده بمیرم به احترام علی یقین که ما همه سیراب می شویم آخر کنار حوض نبی از شراب جام علی علی امام من است محمود عیدانیان

تو میدونی که مشکل نوکرت گناهه با روضه هات مشکلو حل کن . چند بار تا حالا ضریحتو بغل گرفتم یه بار تو هم منو بغل کن . میدونم عاقبت نوکری تو به خیره شاهدمم زهیره . به خدا مریض درد و غمت عین طبیبه شاهدمم حبیبه . آرزومه منم روی زانوت بگم ” اَوَفَیتُ ” چشامو ببندم تو بخندی و از لب خندون تو به غمای گذشته بخندم . حسین جان حسین جان  . شیرینی عشق به شوری اشک عزاته چشمامونو نهر عسل کن . چند بار تا حالا ضریحتو بغل گرفتم یه بار تو هم منو بغل کن . میدونم شهید شهد نگاه تو زیاده شاهدمم جناده . به خدا اسیر خال لبت عین امیره شاهدمم بشیره . آرزومه منم روی زانوت بگم ” اَوَفَیتُ ” چشامو ببندم تو بخندی و از لب خندون تو به غمای گذشته بخندم . حسین جان حسین جان  مشکل نوکرت گناهه مهدی رعنایی

ايوان نجف عجب صفائي دارد ..... حيدر بنگر چه بارگاهي دارد اي كعبه به خود مناز از روي شرف ...... جايت بنشين كه هر كه جائي دارد هرگز نكند واهمه از روز جزا ...... هر كس چو علي پشت وپناهي دارد ريزد گنهش به مثل برگ پائيز ....... گر زائر دلخسته گناهي دارد هرگز نشود ديده او نابينا ....... هر كس كه بر اين بقعه نگاهي دارد خوشبخت كسيكه اندراين وادي عشق ...... با راز و نياز اشك و آهي دارد بي حب علي عبادت نامقبول است ......... با مهر علي قدر و بهائي دارد هر كس كه نگشت پيرو مكتب او ....... قطعا تو بدان راه خطايي دارد حاجت بطلب هميشه از شاه نجف ........ زيرا كه يد گره گشائي دارد بروادي رحمتش دو صدبار سلام ....... مدفون دو سه صد مرد الهي دارد از كوفه رسد ناله حيدر بر گوش ....... زان خانه پر نور كه چاهي دارد نوميد نگردد ز سراي علوي ....... هر كس به درش دست گدائي دارد رحمت به روان آنكه گفت اين مصرع ....... ايوان نجف عجب صفائي دارد شاه مردانی محمدرضا ناصری

خون گلوتو پس نزن میمیرم نفس نفس نفس نزن میمیرم مثه کبوتری که گیر افتاده خودتو به قفس نزن میمیرم حالا سر قرار رسیده زینب حرم تا قتلگه دویده زینب سرتو میبُرن سرم پایینه خدا میدونه که بریده زینب همونی که ازم پدرم رو گرفت با یه عده حرومی دور حرم رو گرفت تو نبودی به زور معجرم رو گرفت اومدم فرار کنم موی سرم رو گرفت هر چه آمد به سرم دست به زانو نزدم جز خداوند به عمرم به کسی رو نزدم رو زدم آب بگیرم پدرم را کشتند پیش چشمان ترم ماه حرم را کشتند زجر و خولی و سنان چشممو گریون کردن ته گودال دل عمه رو دلخون کردن همه با اسب روی خمیه زنها رفتند به خدا چند دفر به زیر نعلا رفتن خون گلوتو پس نزن عبدالرضا هلالی

ای به قربان تو که زخم فراوان داری دختری محتضر و سر به گریبان داری بابا زحمتت دادم با سر سر دست آمده ای مهربانی و به من لطف دو چندان داری بابا جان دست من بسته و اسباب پذیرایی نیست خجلم سخت از این شیوه مهمان داری مثلا شانه زدم روسری نو بستم مثلا دختر خود را روی دامان داری آفتاب از سر نی بودی و حتما خبر به زمین خوردن من بین بیابان داری زجر میگفت که من خسته شدم از زدنت دختر خارجی آخر چقدر جان داری یک طرف موسی سرم کمتر از آن است مثل من سوخته ای موی پریشان داری خون دل خورده ام و سیر شدم از دنیا از کجا آمدی ای سر که بوی نان داری زخانه ها همه بوی طعام می آمد ولی به جان تو بابا گرسنه خوابیدم بابا لب بالای تو کو چه شده با دهنت جای خالی شده ی یک دو سه دندان داری چوب در تشت به لب های تو نازل شده است لحن ترتیل نو ای قاری قرآن داری خسته شدم از زدنت مجید رضانژاد

چه کنم دست خودم نیست که یادت نکنم خواستی دل نبری تا به تو  عادت نکنم چه کنم دست خودم نیست که یادت نکنم خواستی دل نبری تا به تو  عادت نکنم چه کنم دست خودم نیست که یادت نکنم خواستی دل نبری تا به تو  عادت نکنم چه کنم دست خودم نیست که یادت نکنم خواستی دل نبری تا به تو  عادت نکنم حسین آقا جان محمود عیدانیان

آرزومه تا آخر دنیا یا رقیه بگم تو شلوغی محشر کبری یا رقیه بگم فارغ از غم و درد و گزندم دل به عشق رقیه می بندم چونکه نوکرم آبرومندم یا رقیه مدد روز و شبه منه هزار ساله که نغمه ی لب منه رقیه دین و مذهب منه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد من به شوق زیارت بی بی زندگی می کنم من خدا رو به عشق رقیه بندگی می کنم فخرم اینه که خادمشم من ناز نوکراشم می کشم من کاش می شد سگ بی بی بشم من یا رقیه مدد ملیکه ی دلم در خونه ی تو یه عمره سائلم اسیرتم منو نکن ولم نکن ولم نکن ولم ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد منکرین وجود رقیه جاهلند به خدا اهل حق نمی دونمشون چون باطلن به خدا دشمناش همه هیزم نارن پست و رذلن و مایه ی عارن چون نشونه ی پاکی ندارن یا رقیه مدد شبیه فاطمه زینت شونه های شاه علقمه دوستت دارم تو یه عالمه یه عالمه یه عالمه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد ریحانه الحسین مهدی رعنایی

باب مفتوح راحت روح کشتی تو ناجی کشتی نوح شاه شاهان روح ریحان آیه های مدح تو گفته قرآن ای حسین جان همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی **** منبع نور خالق شور به دو عالمی حسین امپراطور ماه تابان جان جانان میرسم تو روضه تو به رضوان ای حسین جان همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی چه زیان تو رو که من هم برسم به آرزویی **** صاحب فضل کار تو بذل همه زندگیم فدات یا ابالفضل نور الانوار خیر الاذکار توی کربلا شدی خوده کرار ای علمدار دل و دین و عقل و هوشم همه را به آب دادی ز کدام باده ساقی به منه خراب دادی