زوار البقیع تهران

اسم اعظم میخوای فقط بگو یا حسین شوق زندگیِ حقیقی ما حسین غرق دنیا بودم همیشه وقت اذون اولِ وقت شده نماز من با حسین میشمارم لحظه ها رو تا اذون تا که با خدای تو عشق بازی کنم سجده میکنم روی مُهر تو که توی ذهنم رویاسازی کنم توی رویام بیام به کربلا تا یه کم این دلِ تنگو راضی کنم رویامه حرم تو دنیامه حرم تو مرهم واسه ی همه دردامه حرم تو خاک کرب و بلات شفای درد منه یا حسی مژده ی بهار تو خزون زرد منه یا حسین تسبیح تربتت که توی دستم باشه گرمی دست تو – تو دست سرد منه من به شوق وصل تو دم به دم ذکر یا منتهی الرجایا میگم بعد هر نمازم با تربتت تسبیحات حضرت زهرا میگم تربتو میزارم روی چشام اللهم الرزقنا کربلا میگم حیرون حرمتم گریون حرمتم این روزا خدا بخواد مهمون حرمتم اسم اعظم میخوای فقط بگو یا حسین حسین ستوده

بسم الله الرحمن الرحیم یه روز تو کوچه‌ها یه مادری نشست غرور چند نفر سر گوشواره ای شکست یه سیلی بی حیا به مادرم زدش از کوچه تا به خونه مون نشسته اومدش من که یادم نمی رود آن روز وسط کوچه می زدند فریاد من یقین داشتم نمیافتد بی هوا زد که مادرم افتاد یه روز تو کوچه‌ ها حسین ستوده

حضرت معصومه مورد توجه خاص امام رضا و حضرت جواده مورد توجه حضرت صادق فرمود آشیانه ما اهل بیت قمه و حالا دیگه فرصت ندارم من توضیح بدم که نزدیک دویست سال بار همه تشیع و آنچه روایت برای ما نقل شده در قم اتفاق افتاده بعدشم بوده حدود دویست سال مرکزیت اصلیش قم بوده قرن سه و چهار اصلش اونجا بوده این به برکت حضرت معصومه همین قدر شما در نظر بگیرید ائمه ما از دنیا رفتند اینجوری نیست که هر امامی از دنیا بره قبر مبارکش حوزه علمیه پر رونق بشه حوزه علمیه پر رونق اصلی حرم امیرالمومنین و اطرافشه و حرم حضرت معصومه این خیلی عجیبه نه حوزه کربلا نه حوزه کاظمین نه حوزه مشهد که همشون با برکت و با عظمتن به گرد پای حوزه قم نمی‌رسه همه دور حضرت معصومه و کسانی که زیارت حضرت معصومه میرن آقا مجرب براشون حضرت جواب میده من اگر جایز بود چند مورد که خودم تجربه کردم به زبان می‌آوردم به عظمت امام رضا قسم حضرت معصومه شما را از دور می‌شنوه و فوق تصور شما نظر می‌کنه آشیانه ما اهل بیت قمه حامد کاشانی

به حضرت معصومه سلام الله علیها فرعی نگاه نکنید حالا ببینیم چی میشه نگاه نکنید تو برنامه‌تون هفته یه بار نشد ماهی یه بار زیارتش برید علمایی در حوزه چیزهای عجیبی دیدیم بعضیا رو دیدیم توهمشون بالا زده خودشون از حضرت عباس بالاتر دونستن من ولی ندیدم عالمی ولو متوهم خوبا که هیچی خودشو به حضرت معصومه قیاس کرده باشه یعنی اون کسی هم که تکبر علمی بیچارش کرده توهمش انقدر نرفته که بگه من با حضرت معصومه قابل قیاسم قیامت معلوم میشه چه برکاتی از حضرت معصومه سلام الله علیها به ما رسیده برکات حضرت معصومه حامد کاشانی

غریبِ شهر خراسان، بیا برادر من ز دوریِ تو چکد خون ز دیده‌ی تَرِ من ببین که یار تو بی یار و یاور افتاده ببین که خواهر تو بین بستر افتاده به روی سینه‌ی خود نامه‌ی تو را دارم مدام زیر لبم ذکر یا رضا دارم بیا که با تو بگویم ز درد و غم‌هایم نمانده تاب و توانی به کل اعضایم میان راه شکستند حرمتم ای یار ولی به قم شده جبران غربتم ای یار خدا گواست ندیدم بدی ز مردم قم نچیده‌اند در این شهر، پشت در هیزم سخن ز کینه و بغض علی در اینجا نیست میان مردم اینجا غلاف اصلا نیست غریب شهر خراسان بیا برادر من حسین ستوده

دم شیرینم تویی تسکینم ابی عبدالله، ابی عبدالله نازنین یارم تو رو دوست دارم ابی عبدالله، ابی عبدالله توی این شبا اومدم اینجا مهمون دریاشم پیش تو احیا شم بطلب منو یک شب جمعه کرب‌وبلا باشم تو بغلت باشم ته لطف و مرامی حسین تو همونی که می‌خوامی حسین نمی‌شه مصادره کرد معشوقه خاص عوامی حسین ابی عبدالله، ابی عبدالله سروسامون دل دیوونه ابی‌عبدالله، ابی‌عبدالله همه احساسم بمونی واسم ابی عبدالله، ابی‌عبدالله تو بری سر قله قاف هم دل می‌ره دنبالت، دست منو و شالت تو گرفتی گداتو از اول زیر پر و بالت قربون تمثالت می‌گه انگارم این زودیا کربلا دعوتی پاشو بیا تویی عشق مقدس من ابی‌عبدالله دم شیرینم حسین ستوده

طرف اومد محضر امام عسکری از فامیلای حضرت بود کسانی بودند که ائمه را فحش می‌دادند پسرش گفتش که حالا تا حالا دیدی این فامیلتونو نه تا حالا ندیدم عجیبه ها ماها دستمون به امام نمی‌رسه از حرم امیرالمومنین تا حرم امام حسین می دویم بلکه یه نگاهی به گنبدش بکنیم فامیل‌های امام عسکری بودند امامزاده نوه نتیجه نبیره امام کاظم سلام الله علیه ابو محمد امام عسکری رو می‌دیدی گفت ندیدمش تا حالا نرفته بود حضرت رو ببینه چون مخالف بودن اینها قائل به امامت اهل بیت نبودن میگن خیلی کریمه همین طور که پدر و پسر راه می رفتند اینجوری میگن واقعا کریمه کاشکی دویست تا سکه بدهی هام بدم دویست تا سکه  هم بده مشکل کار و زندگیمو درست کنم صد تا هم برا خونه زندگیم خرج کنم پانصد تا سکه برای هزینه زندگی یه سال یه آدم یه نفر بیاد حقوق دوازده ماه شما رو بگه اینم به اضافه بیمه و سنوات کریم با اخلاص حامد کاشانی

امام حسین خریده شما رو چند شبه داری گریه میکنی چرا بس نمیکنی داد امام حسین بزنین امام حسین محشر صدات میزنه نگفتن بهت بسه دیگه مشکیت در بیار نگفتن بهت هرچی رو دروغ گفتم اینو جون مادرم راست میگم حسین خیلی دوست دارم آقا میخوای امتحان کن اگه برات نمردم تو راست میگی واسه روزایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم واسه شبایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم خاک سرده من می‌ترسم حسین منو تنها نزاریا به جان مادرم میترسم حسین من اگه مردمم به این امید میمیرم که تو میای بالا سرم حسین.دوست دارم واسه روزایی که نیستم میخونم حسین ستوده

در امان بود در این شهر غریب با همان تشنگی اش گفت حسین نامه ی دلشکن اش سرِ پیراهن او دعوا نیست از کفن داشتنش میسوزد دور او یک زن بی چادر نیست میکشد آه و میسوزد در امان بود در این شهر غریب حسین ستوده

یابن‌الحسن آجرک الله من واسه‌ی اشکات بمیرم این روزا با پیرهن سیاهم روضه برا بابات می‌گیرم رسمه تو دنیا پسر سرِ بابا رو به دامن می‌گیره پسر که باشه بابا دم جون دادنش راحت می‌میره با اشک چشمام بارون می‌ریزه رو لبایی که کویره تو حجره دلگرم بودو سرِ بابات روی بالش نرم بودو درسته بی‌تاب بودو آب اگه می‌خواست چند تا کاسه‌ی آب بودو من شصت و نُه روزه که دارم میگم حسینو خون می‌بارم با روضه‌ی این پیر مظلوم گودالو هی یادم میارم عریان نبودو بالا سرش نه خولی و سنان نبودو بی سر نبودو تو سامرا که صحبت چادر نبودو غارت نکردن تو سامرا هیچ‌کسو بی حُرمت نکردن از خیمه پابرهنه دویدم دویدم دویدم یابن الحسن آجرک الله حسین ستوده

تو گرفتاری هام تویی اونکه دستمو میگیره من گدای تو ام منم اونکه واسه تو میمیره عاشقانه دوسِت دارم عشق جاودانه خمادر تو داره هوای مارو مادرانه دوسِت دارم دوسِت دارم عاشقانه این روایت نقل از رسول اللهِ حک شده تو صحنت به خط خوانا گفت حسینُ مِنی و اَنَا مِن حسین اَحَبَ الله مَن اَحَبَ حسینا عشق برا من یعنی توی هیئتت بمیرم ارباب عبد این درگاهم از درِ خونت نمیرم ارباب کربلاته که قبله ی تموم حاجاته روزی ما دست خانوم رقیه ساداته عرش اعلا عرش اعلا کربلاته اَلا وَ صَلَی الله عَلَی الباکینه یا اباعبدالله میگم تو گریه عاشقای رقیه اینو بدونید اَحَبَ الاَرباب اَحَبَ رقیه تو گرفتاری هام حسین ستوده

ای همه ی کار و کسم یا حسن نیم نگاه تو بسم یا حسن با تو امیرِ دو جهانم ولی بی تو اسیر قفسم یا حسن جان و جانان منی دین و ایمان منی مهر تابان منی جان حسن مولا مست تو ام مست تو ام یا حسن عاشق پابست تو ام یا حسن تا به ابد من نروم از درت عمریه پیوستِ تو ام یا حسن جان و جانان منی دین و ایمان منی مهر تابان منی جان حسن مولا وصله ی ناجور تو ام یا حسن صیدمو در تور تو ام یا حسن دست کریم تو به من داده سینه زنه شور تو ام یا حسن تو رگت خونِ علی شیر جنگ جملی عشق بین المللی جان حسن مولا ای همه کار و کسم یا حسن حسین ستوده

آقا تو رو جون زهرا گره افتاده بی، تو به کل دنیا آقا، نکنی دل از ما نکنی سر تو چاه، دیگه مثل مولا برگرد، ای مرد شبگرد برگرد، ای ز مردم دلسرد برسون خودتو، ای پناه دلم به امید وصال، رو به راهه دلم العجل مولا... دنیا، یه سرابه محضه زندگیِ بی تو، یه عذابه محضه سخته، تو دلای سنگی کی برمیگردی، مُردم از دلتنگی احساس، چاره‌ی این تنهاست برگرد تو رو جون عباس ببین هق هق این، گریه‌های منو بی تو غم می‌گیره، جمعه‌های منو برسون خودتو، ای پناه دلم به امید وصال، توی راه دلم العجل مولا آقا تو رو جون زهرا حسین ستوده

چه غریبه کربلا شب جمعه ها پر از شمیم سیبه کربلا چی میشه منم بشم مثل حبیب کربلا به صفای کربلا توی خواب قدم زدم تو کوچه های کربلا به صفای کربلا میشه پرچمت بشم رو گنبدای کربلا با تو مستم کربلا خاک هستم کربلا ای کاش از اول به تو دل میبستم کربلا دوست دارم چون تو حسینی عزیز دلم نور دو عینی نکنی ولم عزیز دلم عزیزدلم شیرین تر از بغل مادر حرم حسین حرم حسین بره بالاتر علم حسین علم حسین ضربان ضربان ضربان قلبم چه غریبه کربلا حسین ستوده

نوشتم از حال دلتنگی که در دلتنگی قیاسی نیست به پلکت جانم گره خورده بگیر جانم را هراسی نیست همه دم نفسم روح و جانم شده نام تو وِردِزبانم بروند همه از کشور دل تو بمان تو بمان در جهانم در دلبر عالمی بستم عاشقی خستم با جهانی نجوشم نشستم تنها سر کویت تاری از مویت بر بهشت نفروشم اباصالح یا اباصالح شبی از دنیا گذر کردم به دست آوردم نگاهت را تو را در خوابم عجب دیدم زدم بوسه روی ماهت را به لبم به تنم مانده بویت و درخشش آن خالِ رویت همه عمر به تماشا نشینم زِ دلم نرود آرزویم پریشان از حس زندانی اشک پنهانی انتظار و جدایی تو برگردی من سفر باشم بی خبر باشم آن شبی که میایی اباصالح یا اباصالح نماهنگ حال دلتنگی حسین ستوده

استرس برای بانویی که بار داره خوب نیست از بس خودشو خرج امیر المومنین کرده بود دشمنان امیرالمومنین به این نتیجه رسیدند که اگه یه قدری تعلل کنن صدیقه طاهره مدینه رو علیه آنها می شورونه یه راه داشتند که امیرالمومنین ترور کنن ولی کینه شون از امیر المومنین باعث شد این کار نکنن گفتن علی یه بار بمیره کمشه یه کاری می کنیم  روزی هزار بار بمیره و زنده بشه یه مجتهدی یه بیتی گفته خیلی عجیبه خدا هرچه داشت داد به علی همه رو پشت در یک جا از او گرفت خدا هرچی داشت داد به علی حامد کاشانی

رَحِمَ الله مَن نادی یا اباعبدالله غَفَرَالله مَن والا یا اباعبدالله لَعَنَ الله من عادی یا اباعبدالله چه اسم شیرینی، چه اسم زیبایی قشنگ‌ترین اسمِ روی لب ماهایی حسین آقای من، آقای من... رحم الله من نادی یا اباعبدالله حسین ستوده

زیر آسمون گفتم حسین دل پر جنون گفتم حسین از خود نجف تا خود کربلا پای هر ستون گفتم حسین مسیر به مسیر نفس به نفس مسیر نجف به کربلا واقعا معرکه است ستون به ستون قدم به قدم رفیقا همین جاست که میگن حرم تا حرم امیر کربلا حزین کربلا چه کردی که مهر تو به دل میشینه کربلا حتی خدا هم از عرش خودش میگه ماشاالله به اربعین کربلا زیر این علم گفتم حسین من دم حرم گفتم حسین وقتی قسمتش نشد بیاد جای مادرم گفتم حسین سلام بر حسین سلام کربلا کی باور میکرد که بازم بیام کربلا سلام بهترین به این سرزمین قیامت رو میشه ببینی شب اربعین ماشاالله به اربعین کربلا حسین ستوده

من به عشق این که خواب کربلا ببینم رو به کربلا میخوابم کی میشه یه شب جمعه حرمت بشینم جون مادرت دریابم از تو کربلای تو بهتر یعنی چی به غیر تو دلبر یعنی چی تو سر نداری که سلام بالاسر یعنی چی السلام ای تن بی سر و سرپناه من کجا دارم از کجا بهتر از روضه پناه حسین اباعبدالله نماهنگ سلام بالاسر محمد اسداللهی

سخته دوری از محبوبت دوری از روزای خوبت مجنون زندگیش دلگیره کی تو … کربلا میمیره دارم دلشوره ی اربعین و یعنی میبینم اون سرزمین و نا امید میشم از هرکی میرم میزنم باب ام البنین و خونم کربلا این روزا همش پریشونم کربلا من حالم بده کی میبینمت نمیدونم کربلا این بار که بیام بیشتر از گذشته میمونم کربلا سینم از غمت سنگینه قلبم واقعا غمگینه مردن تو حرم شیرینه شاید سرنوشتم اینه من همون بچه ی روضه گردم آخ چقدر واسه تو گریه کردم اگه باز اومدم قول میدم که زنده از کربلا برنگردم مامن کربلا جای خوبیه برا مردن کربلا تعبیرش چیه؟ خواب دیدم جنازمو بردن کربلا تو قبرم برام خاک تربتت رو آوردن کربلا نماهنگ دلشوره اربعین حسین ستوده

به خاطر تو همه چیمو دادم تا که فقط عشقتو داشته باشم روی دلم داغ تو رو گذاشتم تا که فقط حسینو داشته باشم با تو پا به پا رفتم هر دفعه دلم گرفت فقط کرب و بلا رفتم هر باری که افتادم دل شکسته پا شدم بازم به تو سلام دادم تنها شدمو سوختم تو اوج نداری ام آقا روضتو نفروختم مشکیتو بغل کردم توی چای روضه کل مشکلامو حل کردم سرم فدات بشه امام حسین فقط دلم به تو خوشه حسین به خاطر تو حسین ستوده

باب امید باب نجات روح آدم نبض حیات اعتقاد سینه زنات چادر تو از مقدسات ای صلابت عشق بهترین علامت عشق شرح قصه‌ی کوتاه تو روایت عشق راز شور و جنون رمز بی‌نهایت عشق که دراومدی با عمع جان به قامت عشق نازنین رقیه به فرشته‌ها میگن رو زمین رقیه کربلا میرم به جات اربعین رقیه یا رقیه یا رقیه یا رقیه باب امید باب نجات حسین ستوده

من توی زندگیم به خیلیا دل بستم هرکی یجور شکست دل پریشونم رو دیگه زندگیه اگه یه روز من مردم میشه توی قبر خودت تکون بدی شونم رو دلم درد اومده آدم اینجا دلش خوشه پیش مرد اومده بهت رو میزنه آدم بی‌اختیار جلو تو زانو میزنه همین همه منتظرن من بخورم زمین اگه من نبودم جای من بگید زمین خورده میگه یا ام‌البنین همش حس می‌کنم اجل بهم نزدیکه می‌بینی گریه‌هام با قبلنا فرق کرده غصه هیچکس رو نخورده بودم اینقدر تو دریای غمت خدا منو غرق می‌کنه بده گریه‌مرد ولی حسین فرق می‌کنه دارم دق می‌کنم من یه روز قمرو برا تو عاشق می‌کنم حسین حسین حسین... من توی زندگی به خیلیا دل بستم حسین ستوده

نکنه به زور برگشته اونقده صداش زدم که از دلِ تنور برگشته نکنه به زور برگشته تا که دید خرابه تاریکه می‌ترسم نور برگشته ما محترم بودیم بی احترامی شد رو خار رفتیم و ناچار رفتیم و بازار رفتیم و رسید از روی نیزه قرآنم ای مو پریشانم من نه بازار میام نه عروسک میخواهم عمه مهمون رسید من همون روسریو میخواهم که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم از کجا بگم از شبی که نفسم نمیومد بالا بگم از کجا بگم راستی گم شد نکنه به زور برگشته حسین ستوده

سرتو گرفتم بغلم چشاتو باز نمی‌کنی این همه نازت می‌کنم تو منو ناز نمی‌کنی با لبِ خونی می‌خوای منو ببوسی نمیتونی با لبِ پاره می‌خوام ببوسمت زجر نمی‌زاره بابا بابا باز با این زخمات، می‌درخشیا اذیتم کرده زجرو نبخشیا بابا بابا من نتونستم، راه برم اما دستمو می‌کشید مثل وحشیا حسین حسین حسین حسین وااا می‌دونی که می‌دیدم بابا خواب سرت رو چند شبه رگات‌و کی بریده که این همه نامرتبه خاکی و دودی مگه توی تنورِ خولی بودی دلم می‌ریزه سرت با اشکِ من به هم می‌ریزه بابا بابا روی این خاک‌ها خونِ تو پخشه دخترت دیگه شمرو نمی‌بخشه سرتو گرفتم بغلم حسین ستوده