1397

شب امیدو شب بارونه            با تجلی تو بازار خدا گرمه (تو رسیدی و فاتح خیبر           دیگه هرجا باشه پشتش به شماگرمه)۲ اونکه با یک نگاش قیامت میشه همسرش توهستی هرکسی نوکر حسین شد دیگه مادرش تو هستی هفت درب بهشت زیر پات مادر روح القدوس تو صدات مادر علامه میشم با دعات مادر (دلو زیرورو میکنی با خنده هات مادر)۲ (مادر مادر خیلی دوستت دارم)۳ خدا میدونه ، بی برو برگرد         داره حکم طلا خاک قدمت مادر (بگو کی دعوت ، میکنی مارو       بشینیم یک شبی توی حرمت مادر)۲ بدون یه موقع اگه پاش بیفته واسه تو میمیریم ایشالا روز مادرو یه روز مدینه جشن میگیریم ای غنچه ی باغ فدک مادر بر سفره ی هستی نمک مادر مثلت دیگه نیست تو فلک مادر (میگن قدیمیا رفیق بی کلک مادر)۲ (مادر مادر خیلی دوستت دارم)۳ پا گذاشتی ، رو چشای ما و          مثل خورشید به دل خشک ما تابیدی (با این عشقی که به حسین داری        جای عیدی بهمون کرببلا میدی)۲ وقتی که زینبی که کوه صبره دختر تو باشه طبیعتا باید یکی چون علی شوهر تو باشه تو قلب منه وطنت مادر زینب پرور دامنت مادر حرز علی رو گردنت مادر (منم دیوونه ی حسین حسنت مادر)۲ (مادر مادر خیلی دوستت دارم)۳ شب امید محسن عراقی

همه جا جار میزنم عاشق زهرا منم حک کنید به روی قبر و کفنم شور و زمزمه ام فارغ از واهمه ام تا نفس دارم نوکر فاطمه ام میگم به شور و احساس مادر ما تو هستی فقط خودت تو این دلم نشستی مادرم زهرا مادرم زهرا کوثر از راه اومده مادر شاه اومده واسه دل هستی دلخواه اومده تاج شاهی سرمه شافع محشرمه تاج شاهی سرمه شافع محشرمه ایها الناس فاطمه مادرمه بدونید اهل دنیا عاشق شدم سرا پا تو این دلم ساختم یه بیت الزهرا مادرم زهرا مادرم زهرا آسمون محشریه دلم از قنبریه به خدا مادر ما حیدریه عاشق زهرا محمد فصولی

سلام ای بانوی دنیا سلام ای حضرت دریا جانم ای مادر سقا تو اسوه ی عشق و ایثاری تو معلم علمداری هم کنیز حضرت زهرا هم جان حیدر کراری بانوی محشرمی تو سایه ی ، رو سرمی تو مادر، حضرت عباس تا ابد مادرمی تو سلام ای یاور طاها سلام ارامش مولا جانم ای مادر سقا تو قبله ی همه حاجاتی تو روح اشک و مناجاتی هم سنگ صبور عقیله هم ،عشق عمه ی ساداتی از همه بهترمی تو ذکر رو منبرمی تو حضرت ام بنینی تا ابد مادرمی تو بانوی محشرمی سلام ای بانوی دنیا حسین سیب سرخی

یکی با نیزه اش از پشت میزد یکی با چکمه و با مشت میزد خودم دیدم سنان دائِمُ الخَمر حسینم را به قصد کشت میزد هنوزم نعل ها یادم نرفته صدای طبل ها یادم نرفته ز داغت گریه و باران و رودم شدم دلتنگِ تو ای تار و پودم درست یک اربعین پیشَت نبودم نگاهم کن ببین سرخ و کبودم ز دستِ کعب نی با تازیانه به زیر ِ جامه ام دارم نشانه خدا را شکر پس دادند سرت را ببین آورده ام انگشترت را ببخش ای شاهِ بی سر خواهرت را نیاوردم سه ساله دخترت را امانتدار ِ خوبی من نبودم برایت یار ِ خوبی من نبودم تو رفتی و دگر غرق ِ مَحَن شد میان شعله گرم سوختن شد ز غُصه دختر ِ تو پیر ِ زن شد شبیه تو رقیه بی کفن شد شب آخر به پیش من رسید و مرا یک گوشه ای تنها کشید و کمی پایِ دلِ خونش نشستم در ِ گوشی غمش گفت و شکستم به من گفت عمه خیلی گشنه هستم دگر از دردِ پهلو خسته هستم سرت را او گرفت و کرد بوسش نشد آخر کنم او را عروسش در این چهل روز خیلی درد دیدم نگاهِ هرزه ی نامرد دیدم بساطِ عیش و تختِ نرد دیدم سرت را بین طشت آورد… دیدم… به یک دستِ پلیدش چوب بود و به دستِ دیگرش مشروب بود و بمیرم من به پیش ِ دخترانت گهی پا میگذاشت بر دهانت گهی با چوب میزد بر لبانت چقدر با خیزرانش کرد اِهانت امان از بزم و از حرف کنیزی به دنبال حرم چشمان هیزی… رضا قربانی روی بدن بابا صابر خراسانی

تو که باشی دلم دیگه نمی لرزه همین گریه به لبخند تو می‌ارزه حسین جانم بذار سایه ت. همیشه رو سرم باشه قرار ما شب جمعه حرم باشه حسین جانم حرم گفتم هوای کربلا کردم هواییشم فقط دور تو میگردم حسین جانم پناهم باش به جز روضه ت. پناهی نیست به غیر از تو برا من تکیه گاهی نیست حسین جانم به قربونت نگاه اطلسی داری واسم آقا همش دلواپسی داری حسین جانم غلط گفتم که چیزی توی کاسم نیست چی کم دارم تو رو دارم حواسم نیست حسین جانم سبک بالم تو ایوون تو جا دارم از این دنیا یه قطعه کربلا دارم حسین جانم دوست دارم همه داراییم اینه دلم میره ضریحت رو که میبینه حسین جانم سلام آقا که الآن رو به روتونم من اینجامو زیارت نامه میخونم حسین جانم چای ریز هیئت صابر خراسانی

روضه هایی عجیب می خواند از شب و روز کربلای حسین با خجالت به زینبش می گفت: پسرانم همه فدای حسین از خدا خواست که قد من را ای خدا بیشتر هلالش کن دست بر دامن سکینه گرفت پسرم را بیا حلالش کن زیر این آفتاب چون آتش بدنش ذره ذره آب شده تشنه لب مانده آن قدر این جا صورتش سوخته, کباب شده بعد آن مشک پارهٔ پسرش شرم دارد از این جا چرا زنده است هر کجا شیر خواره می بیند از نگاه رباب شرمنده است در کنار چهار قبر شریف آن قدر گریه کرده بی حال است ظهر امروز باز غش کرده روضه خوان شهید گودال است: گفت زینب میان مردم شام فکر رأس برادرت بودی؟ راستی این دفعه جواب بده راضی از دست نوکرت بودی؟ گفته بودم که روز عاشورا همه دم پیش خواهرش باشد قبل از آن که کسی شهید شود پیش مرگ برادرش باشد سر عباس را به نی دیدی لب او خشک بود یا تر بود؟ خواب دیدم که آب ها را ریخت نگران لب برادر بود دست او جای دست مادر تو من شنیدم که زود پرپر شد سر عباس را به نی بستند بس که افتاد مثل اصغر شد تا سر شیر خواره می افتاد شعله بر قلب کاروان می زد سر عباس من که… ولی افتاد رعد و برقی در آسمان می زد  مهدی نظری روضه های عجیب صابر خراسانی

از زمونه عمریه که دلگیرم می‌دونی که بدون تو میمیرم قرار ما نبوده آقا دوری از همه‌ی مردم دنیا سیرم سر الهی و لایتناهی و حرم شاهی و کربلا مأمن عاشقا خونه نوکرا نوای رو لبا  کربلا آه ای محبوبم حسین ای اربابم ثانیه ها داره با تو داره سر میشه چشمای من تو روضه هات تر میشه وقتی برات سیاه می‌پوشم آقا تازه حالم  یه کمی بهتر میشه رو دلم حسرت ..پی زیارت ...کار تو دعوته کربلا آبروی منی ..رو به روی منی ..رو به روی منی ....کربلا آه ای محبوبم حسین ای اربابم از زمونه دلگیرم حسین سیب سرخی

تو روضه ام بنین باید ادب کرد کرببلا رو باید از بی بی طلب کرد غلام خونش پدرمه مادر عباس مادرمه دل اباالفضلی میگه سرو فدا سرش کنم این شور سیدو میخوام هدیه به مادرش کنم یل کربلا ابالفضل قربون اون قد و بالات فدای چشای نازش فدای خشکی لب هاش به تو دخیلم صاحب علم اباالفضل یاد داده مادرم فقط بگم اباالفضل که این تموم باورمه مادر عباس مادرمه مگه میشه تا عمر داریم روی حرفمون نمونیم اسم اباالفضل که میاد از رقیه نخونیم انا کلب الرقیه تو روضه ام بنین حسین سیب سرخی

توی قلبم تا قیامت خونه داری واسه عشاق تو حرم میخونه داری اگه من هواتو کردم واسه اینه هوای نوکرتو مردونه داری اونی که قیمتیه اشک عزاته اونی که قیمتیه طعم غذاته اونی که قیمتیه شفاعت روز جزاته خونه ت آباد که شدم خونه خرابت خونه ت آباد که شدم پا به رکابت خونه ت آباد که شدم تا به ابد بی تب و تابت منم اونی که همیشه زیر دینم بردی هر سال آقا بین الحرمینم همه ی اماما رو دوست دارم اما بدجوری دیوونه ی عشق حسینم دلمو برده حرم ، حرمت آقا دلمو برده حرم ، کرمت آقا دلمو برده حرم ، نذری پای علمت آقا خونه ت آباد که شدم خونه خرابت خونه ت آباد که شدم پا به رکابت خونه ت آباد که شدم تا به ابد بی تب و تابت

هستم زیر لوای مرتضی در سر دارم هوای مرتضی از اینکه خاک پای حیدرم ممنونم از خدای مرتضی یل هر کار و زار، صاحب ذوالفقار کرمت بیشمار، (حیدر مدد) دلمو میبره، رو لبم یکسره دم یاحیدره، (حیدر مدد) اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله شاه دول‌دول سوار علی علی عشق پروردگار علی علی بر درگاه خدای لم یزل ای صاحب اختیار علی علی سوره‌ی هل اتی، پدر شیعه‌ها به لب ما سوا، (حیدر مدد) اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله جانم بسته به جان مرتضی هستم تحت امان مرتضی رحمت بر شیعیان فاطمه لعنت بر دشمنان مرتضی هرکی با تو بده، کافر و مرتده به لبم بی حده، حیدر مدد پدر خاک علی، شه لولاک علی یل بی باک علی، حیدر مدد اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله اشهد ان علیا ولی الله هستم زیر لوای مرتضی حسین سیب سرخی

چقدر درد آورِ وقتی با ناله روضه میخونی از آتیش همین روضه است یه دنیا رو می سوزونی از اون بارون تیر و نیزه ها شرمندتم از این که من نبودم کربلا شرمندتم شنیدم که حسین و سر بریدن وای من شنیدن کی بود مانند دیدن وای من می سوزی جای من گریه کن منم تا صبح برات گریه میکنم گریه کن تا زنده ام پا به پات گریه میکنم بسه پیکر پُرِ از زخمِ علاجم گریه کردن نیست با این حالی که من دارم علاجم غیر رفتن نیست رباب ، سکوت من برای حفظ غرورم نیست رباب نگی ام البنین سنگ صبورم نیست رباب چراغ گریه هام روشن نمیمونه رباب زیادی بودم از اول تو این خونه رباب دلم خونِ رباب ، دلم خونِ رباب گریه کن منم تا صبح برات گریه می کنم گریه کن تا زنده ام پا به پات گریه میکنم گریه کن زینب ، گریه کن زینب با ناله روضه میخونی حسین سیب سرخی

سکوت پیچیده تو خونه خدا حال من رو میدونه نمازاشو چند وقته زینب با چادر نمازت میخونه نکن خونه رو رو‌سرم خراب نگیر روتو بازم بهم بتاب چی دیده حسن توی کوچه‌ها این حرفا چیه که میگه تو خواب آه،کی رو زد برام یار جمع کرد آخه جز تو کی باورم کرد چی شد که تنت آب رفته چی شد آخه بازوت ورم کرد نگا کن ببین مضطرم من ازم رو نگیر حیدرم من از اون روز که محسن فدا شد همش فکر میخ درم من نگفتی چرا دردتو به من باید بشنوم آخه از حسن گرفته بدون جون حیدرو همین لکه خون رو پیرهن آه،به دیوار غم تکیه کردم میدونی چقدر گریه کردم یه حرفا رو مردا میفهمن زنم رو زدند من یه مردَم خدا محو صبر علیه که روزای جبرِ علیه بری دنیا میشه جهنم بری خونه قبر علیه عوض میکنم دیگه این درو واسه خاطر بچه‌ها نرو چرا هی میگی از لب حسین چرا هی میگی تشنگی رو آه،نبینم داری میری از حال نبینی تنش میشه پامال میبینیم یه روزی سرش رو دارند میبرند توی گودال سکوت پیچیده تو خونه حمید علیمی

ز صبح ازل شرح غم فاطمه ست کسی که ندارد عدم فاطمه ست خدا را فقط یک قسم کافی است به حق علی، ان قسم فاطمه ست خدا طالعم را چه سعد افرید نوشته بر ان، مادرم فاطمه ست نفس های من اسمانی شده دمم یا علی، باز دم فاطمه ست فقط یک نفر مثل حیدر شده به قران که ان شخص هم فاطمه ست زنان بزرگ جهان روز حشر همه قطره هستند و یم فاطمه ست حرم در نجف دارد و قلب ما به ظاهر اگر بی حرم فاطمه ست کجا سائلی را ز در رانده است نشان خدا در کرم فاطمه ست شرح غم فاطمه حمید علیمی

ببار ای آسمون ابری من برای من برای بچه هامون منم دارم برای تو میبارم چقدر مثل همه حال چشامون دیگه دستامم بالا نمیاد نمیشه پاک کنم اشک چشاتو نریز این قدر حرفاتو رو بغضت بگو منم بدونم غصه هاتو ما که از هر چیزی پنهون نداریم منم میگم همه درد دلامو فقط چند تا زخمه که بمونه خودت میبینی فرداشب اونا رو برای این که تو سالم بمونی همه چیمو به پا هات میریزم امیر المونین من تو خوب باش تو خوب باشی منم عزیزم ببار ای آسمون حمید علیمی

ملائک خادمان آستانش عبد زوارش سلاطین بندگان و حلقه در گوشان دربارش شبیه مرتضی را دیده دنیا نخواهد دید جهانی تا ابد ماندست در رویای تکرارش برایش بر ملا کرده خدا اسرار خلقت را نمانده راز مستوری برای او ز اسرارش قضا آنست که مولای عالم حکم فرموده قدر آنکه جنابش اختیارا کرده اجبارش دهان وا میشود از تعجب یا به تحسینش هبل هم لا جرم هو میکشد هنگام پیکارش قسیم و النار و الجنه مقامی از مقاماتش امیر المومنین یک وصف از اوصاف بسیارش به ذکر یا علی کعبه دهان وا کرده بود از شوق دهان وا کردنی که تا ابد باقیست آثارش خلیل الله آن روزی که سنگ کعبه را میچید بنایی ساخت که دستان حیدر بوده معمارش کلیم الله رو میزد برای دیدن رویش ولی هر بار لن می آمد و رد میشد اصرارش اگر چه خطبه بی نقطه هم دارد ولی باید بخوانی خطبه های بی کلامش را ز رخسارش به قلب هر کسی که بار کج بر شانه اش دارد اگر حب علی باشد به منزل میرسد بارش فدای عاشق خرما فروش دار بر دوشی که مدح مرتضی میگفت حتی چوبه دارش اگر چه تیغ از هم بند بندش جدا سازد نخواهد کرد بر صب یک لحظه وادارش نمیفهمد علی را حرف هایش را سکوتش را جهانی که به قدر چارپایان است افکارش کسی که آن جماعت از جهالت یار غارش خواند همان بهتر که باشد تا قیامت در همان غارش برای ردش آخر دست خطش رفت بر نیزه کسی که نص قرآن خداوند است گفتارش ملائک خادمان آستانش حمید علیمی

جلوی آیینه خودمو میبینم خیلی تغییر کردم جدی جدی با روضه های تو خودمو پیر کردم باور من اینه که همیشه تو زندگیمی من عوض شدم ولی تو حسین بچگیمی حواست هست به موهای سفید سرم چقدر امسال از گذشته شکسته ترم حواست هست نوکرت داره پیر میشه بخرم ببرم به حرم داره دیر میشه دوست دارم دوست دارم دوست دارم دوست دارم من اومدم تا با معجزه ی عشقت تازه آدم شم دلمو بردارو یجوری عاشق کن رسوای عالم شم کی منو صدا زده اگه تو صدام نکردی هی بدی دیدی ولی تو منو رهام نکردی حواسم هست که بدیمو به روم نزدی حواسم هست این تو بودی که راه اومدی حواسم هست عمر من داره طی میشه اربعین که میام بطلب بگو کی میشه دوست دارم دوست دارم دوست دارم دوست دارم همه شب هامو غم تو طی کرد ببین که آشوبم تو روضه ها آقا منم مثه نوکر به سینه می کوبم من فدات که از عطش نفست دیگه بریده مادرت اومد ولی دیگه قاتلت رسیده حواسش هست کی گلوتو بوسه زده حواسش هست توی گودی کجا اومده حواسش هست مادرت داره میبینه بی حیا روی سینه ی تو داره میشینه غریبم وای غریبم وای غریبم وای غریبم وای جلوی آیینه حمید علیمی

خاک پای تو بر سرم دلخوشیمه چشم ترم از روضه ت میره دلم تا صحن کربلا تا حرم نفس می زنم پای غم و غصه های تو صدام خرج روضه هاته حسین من از یچگیم ارباب ؛ آقا نورکت هستم همه زندگیم فذاته ؛ حسین بی روضه خشکم و کویر دستای نوکرو بگیر تا آخر من همش میگم ایها الامیر من روزی خور این درم پا روضه ت شدم محترم تو فکر و خیالم فقط هر شب تا حرم می پرم چای روضه هات سلسبیل خادم عزات جبرئیل من هر دم میشم نوکر شاه کربلا الدخیل اگه زنده ام هنوز همه ش برکت توئه همه ش برکت رقیه ست ؛ حسین اگه زائر توام ؛ اگه نوکر توام همه ش از بهای گریه ست ؛ حسین ای فکر هر شبم حسین آهنگ رو لبم حسین مجنون روضه ی تو و زینبم حسین خاک پای تو حمید علیمی

چشام قطره بارون دلم دریا دلم روشنه توی این شبها میخونم أغیثینی یا زهرا خونهٔ مادریم اینجاست درِ این خونه کار دارم زیر بارون تو این روضه با امامم قرار دارم اگه حالم خوبه،با تو بهتر میشم میدونم تو روضه‌ت،یه روز پرپر میشم جانم زهرا،دل آرامم زهرا دلم با حضور شما گنجه به این خونه‌ام کن قدم رنجه خدا با تو اعمال‌و می‌سنجه التماسم همش اینه تو روضه‌ت قرارم باش توی تنهایی قبر قیامت کنارم باش کمکم کن بی‌بی،درِ خونت باشم بگو تو یا حیدر،که من از جا پاشم چشام قطره حمید علیمی

سه ماهه از من رو گرفتی فضای خونم سرده منو سه ماهه زخم پهلوت زخمی ترینم کرده تو توی بستری منم کنار بسترت پاشو یه کاری کن واسه غرور شوهرت حلالم کن اگه تو کوچه زدنت حلالم کن اگه که میلرزه تنت حلالم کن خونی شده باز پیرهنت حلالم کن فاطمه جانم منو حلالم کن سه ماهه هوای رفتن داری سه ماهه با چشم کبودت دور از چشام میباری کار علی ببین به التماست کشیده سه ماهه خونمون خندیدنت رو ندیده چرا داری از شوهرت رو میگیری حلالم کن که دست به پهلو میگیری حلالم کن تا درد بازو میگیری فاطمه فاطمه مرو مرو یا فاطمه وقت وصیت پیش زینب گفتی غم فردا رو گفتی غم یک بی کفنو عزای عاشورا رو داری تو گریه هات با سوز و غم میسوزی میسوزی پای این پیرهنی که میدوزی قرار ما تو ظهر قحطی وفا میام پیشت یه روز تو گودال بلا حسینتو میبینی روی نیزه ها از من رو گرفتی حمید علیمی

نمازامو خوندم ولی نشسته قنوت میگرفتم با دست بسته بگو که نخندی به دختر من حراج تو بازار تل سر من دلخوشیم صدای عمه ست زحمتم پای عمه ست غسل و کفنم ئای عمه ست وای کارم دیگه تمومه حرمله رو برمه نگام به سر عمومه دختر سه ساله زدن نداره گوشه ی خرابه  کتک نداره دلخوشیم صدای عمه ست زحمتم پای عمه ست زحمتم چای عمه ست من میرم از این خرابه کجا میخوای بری آخه چند شبیه عمم برا من نخوابیده من میرم به این خرابه شاید عمم بخوابه آخه موندن من عذابه عذابه گفت بابا درسته خیلی منو زدن بابا ولی بابا من دختر حسینم بابا نمازامو خوندم مهدی رعنایی

 خوابم یا بیدارم. الان که بین حرم تو و علمدارم. آومدم اینجا توشه ی عمرم رو ور دارم خوابم یا بیدارم خوابم یا بیدارم سرم رو کاشی های صحن تو میزارم میون بین الحرمین برا تو میبارم خوابم یا بیدارم مگه باورم میشه منه رو سیاه کجا بهشت بین الحرمین مگه باورم میشه میکشم نفس تو صحن پادشاه عالمین مگه باورم میشه معلومه هنوز منو دوستم داری ارباب حسین آرام جانم حسین حسین حسین از شما ممنونم زایر تم به مادرت خدایی مدیونم حالا که توی این بهشت چند روزی مهمونم از شما ممنونم رام دادی تو حرم بیام نکردی بیرونم نکردی بی محلی به چشمای گریونم از شما ممنونم مگه باورم میشه منه رو سیاه کجا بهشت بین الحرمین مگه باورم میشه میکشم نفس تو صحن پادشاه عالمین مگه باورم میشه معلومه منو دوستم داری ارباب حسین آرام جانم حسین حسین حسین خوابم یا بیدارم مهدی رعنایی