1398

با قل هو اللَهَ است برابر علی مدد یا مرتضاست شانه به شانه یا صمد هستند مرتضی و خدا هر دو معتمد جوشانده‌ای ز نسخه عیساست این سند گر دم کنند خون دم ذوالفقار را ای آفتاب روز غدیرت شراب‌ساز ای ذرّه های خاک درت آفتاب‌ساز ای دست‌های عبد تو عالیجناب ساز شد خارهای خشک بیابان گلاب ساز کردی ز بس جلیس گُل روت خار را *** ظهر است بر جهاز شتر آفتاب کن خود را ببین به صفحه آب و ثواب کن این برکه را به عکسی از آن رخ شراب کن از بین جمع یک دو ذبیح انتخاب کن پر لاله کن به خون شهیدان بهار را غم شد بدل به یمن جمال تو بر نشاط پرداخت قبض برق تو یک دوره انبساط افتاد تشت ما ز سر بام بر حیاط من غیر دل نمانده برایم در این بساط آسی بکش که باز ببازم قمار را مَن لی یَکونُ حَسبْ، یکونُ لدهره حَسْب با این حساب هر چه که دل خواست کرد کسب چسبیده است تیغ تو بر منکر نچسب از انتهای معرکه بی‌زین گُریزد اسب دنبال اگر کنی سر میدان سوار را در معرکه چو تیغ کجت گشت سر فروش تیغ تو خورد خون و خداوند گفت نوش مرد قتال هستی و در زهد سخت‌کوش تیر از نماز نافله‌ات می‌رود ز هوش ناز طبیب می‌کشد این تیر زار را با قل هوالله است محمدرضا ناصری

ای شاه لو کشف علی علی علی علی ای سلطان نجف علی علی علی علی ای درّ بحر رحمت خدا شد کعبه تو راصدف علی علی علی علی ولی الله تویی اسد الله تویی مرد مردان جهانی و یدالله تویی علی مولا علی قبله ی قلب عاشقان علی علی علی مولای جمله انس و جان علی علی علی محبوب مردم زمینی و ممدوح اهل آسمان علی علی علی سر مستور تویی معدن نور تویی آنکه آمد به جهان به بیت معمور تویی علی مو لا علی تو ظاهری و غائبی علی علی علی مبرّی از معایبی علی علی علی تو شیر شرزه ی پیمبرو تو مظهر العجائبی علی علی علی شه والا تویی دلبر ما تویی ذکر مادام منی و عشق زهرا تویی علی مولا علی ذکر نام تو گشته عادتم علی علی از کودکی به تو ارادتم علی علی سرباز لشکر ولایت و تشنه ام تشنه شهادتم علی علی شه افلاک تویی یل بی باک تویی کعبه اهل یقین و پدر خاک تویی علی مولا علی سلطان نجف مهدی رعنایی

هر کس به هوای تو دل از خود نبریده با آن که دویدست به مقصد نرسیده ما از تو به غیر از تو نداریم تمنا حلوا به کسی ده که محبت نچشیده مزه عشق تو شیرین تر از عسل جون دادن واسه تو یعنی خیرالعمل میای بالا سرم قبل از پیک عجل آقا شبیه وهب و حر و چی میشه باشیم در خونت مقرب ما رو هم ادب کن تا بشیم عبد زینب یا اباعبدالله مزه عشق تو مهدی رعنایی

رواق و حائر نداری مرغ مهاجر نداری اگر چه تو قصر خاکی خادم و چاکر نداری شب شهادت با این که حتی یه دونه زائر نداری از دیوونه های عشقت مشق نو کر ی می گیریم با گفتن اسم زیبات شور حیدری می گیریم برای ماه محرم رزق بیشتری می گیریم گریه کن حقیقی امام حسین مزه ی اشک و به ما بیشتر بچشون ظرفیت و لیاقتش رو که دادی روزی ما رو صد برابر برسون آقام آقام یا امام باقر قصر خاکی مهدی رعنایی

مگه فراموشم میشه روزای تلخ زندگی مگه فراموشم میشه خاطره های بچگی دیدم با چشمام لحظه به لحظه ها رو دیدم با چشمام ظهر پر از بلا رو دیدم با چشمام سر رو نیزه ها رو مظلوم آقام آقام مسموم آقام آقام گرفته خواب و از چشام دلهره و دلواپسی نمی دونم چه طور بگم از اون روزای بی کسی دیدم با چشمام غارت خیمه ها رو دیدم با چشمام سوختن معجرارو دیدم با چشمام خنده ی شامی ها رو مگه فراموشم میشه مهدی رعنایی

امشب حال و هوا حال و هوای دیگه است یه رنگ و بوی دیگه میده روضه این که تو نمیزاری روضه زمین بمونه یه دنیا جگر حضرت زهرا رو خنک میکنه کنار امیرالمومنین وایساده کنار پیغمبر وایساده حضرت زهرا روضه خون روضه میخوند داد میزنی میزنی تو صورتت میگه بابا نگاش کن ببین چه جوری داره برا حسینم سینه میزنه علی جان نگاه کن این بچه چقدر قشنگ خودشو میزنه برا حسینم این جگر فاطمه خنک میشه همین که شما اینجوری ناله میزنید نمیزارید روضه روضه خون هدر بره یه دنیا برا بی بی می ارزه جانم حسین مهدی رعنایی

ان لقتل الحسین حراره فی قلوب المومنین حرارت روضه رو تو دلم ببین صدای مادرت میاد تو روضه ها با ناله ای حزین مغسل بدم الجراح افتادی بی رمق توی قتلگاه افتادی زیر یک چکمه سیاه افتادی چه بی پناه افتادی دیدی گفتم اهل کوفه نامردن یک عده گرگ دورت جسمت میگردن خنجر کل با زحمت ذبحت کردند ای وای ای وای خنجرش رو چه بد میزد رو سینش با لگد میزد شمر ملعون حرارت روضه محمدرضا ناصری

اوعلمدارحسین هست ببخشید مرا مدح او کار حسین است  ببخشید مرا منم یک عمر با بست ابوالفضل اسیر دیده ی مست ابوالفضل تمام عمر را یا ایالناس تپش های دلم میگوید عباس علمدار حسین هست مجید رضانژاد

«کاشف الکرب» تویی؛ خنده ارباب تویی «پدر خاک» علی و «پدر آب» تویی روی چشم تو بود جای حسن جای حسین هست مابین دو ابروی تو بین الحرمین پیش خورشید و قمر سایه تو سنگین است و فقط محضر زینب سر تو پایین است ساقی ما چه شرابی چه سبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد صحبت از مردی تو کار بنی هاشم بود نام تو در دل میدان رجز قاسم بود زور بازوی علی ریخته در بازویت ذوالفقاری نبود تیز تر از ابرویت تیغ چرخانده ای و پیش تو طوفان هیچ است لشگری پیشت اگر آمده میدان، هیچ است وسط جنگ زمین را به زمان دوخته ای فن شمشیر زنی را ز که آموخته ای؟! ای جوان! پیر رهت کیست از آن شاه بگو؟ «أشهد أن علیاً ولی الله» بگو او علمدار حسین است ببخشید مرا مدح او کار حسین است ببخشید مرا کاشف الکرب تویی مجید رضانژاد

به یمن مقدم او خانه‌ی کعبه منور شد ظهور حق تعالی بر خلائق صد برابر شد چنان صبح ازل پیشی گرفت و از همه سر شد که او اول شد و هرچه به جز او بود آخر شد به یمن مقدم او خانه‌ی کعبه منور شد ظهور حق تعالی بر خلائق صد برابر شد چنان صبح ازل پیشی گرفت و از همه سر شد که او اول شد و هرچه به جز او بود آخر شد به یمن مقدم او مجید رضانژاد

مینویسم غیرت میخونم ابوالفضل مینویسم هیبت میخونم ابوالفضل کوریه چشمایه دشمناتون آقا مینویسم عزت میخونم ابوالفضل مینویسم غیرت مجید رضانژاد

یا عباس وعده آبی که دادی چه شد؟ عزادارم ای علمدارم در این وادی بی کسو زارم

سلام عشق چهار حرفیه من حسین فقط یه بار منو صدابزن حسین غریب ای کشته دور از وطن حسین برات بمیرم اقاجون با لب تشنه جون دادی جلو چشایه خواهرت روی زمین ... عشق چهارحرفی کربلایی مجیدرضانژاد

آب و نونم یا قمر هستی جونم یا قمر لطفت اقا تو سرم بود مهربونم یاقمر قمر قمر قمر توی معرکه عجب یلی نسخه ثانیه علی آب و نونم مجید رضانژاد

ای امیرم ای قوی قدرت حسن فاطمی خو وعلی خصلت حسن سر و میزنی نمیدی به عدو حتی یک لحظه شما فرصت حسن فاتح هر جدل ضربه ی تو اجل طوفان کردی حسن توی جنگ جمل تاب و تبم حسن ورد لبم حسن ذکر دمادم روز وشبم حسن ای قوی قدرت حسن مجید رضانژاد

گرمی بازار عشق نام رقیست و بس مرغ دلم جلد او بام رقیست و بس حک شده رو سر در جنت الاعلایه عشق ذکر عبادت فقط لعن امیستو بس گرمی بازار عشق نام رقیست و بس مرغ دلم جلد او بام رقیست و بس حک شده رو سر در جنت الاعلایه عشق ذکر عبادت فقط لعن امیستو بس گرمی بازار عشق  کربلایی مجید رضانژاد

مثل پرت خاکی شده بال و پره بابا جگر بابا دختر بابا بزار رو پای کوچولوت حالا سر بابا جگر بابا دختر بابا این سر سوخته سوغاتی سفر بابا جگر بابا دختر بابا ببخش اگه زخمیه و مختصر بابا جگر بابا دختر بابا سرتو بزار روی سرم رو چشمای ترم عزیز بابا همه خوشگلی دخترا به موهای بلنده بشینه رو زانوی بابا که موهاشو ببنده مثل پرت خاکی مجید رضانژاد

زهراترین زهره زهره ترین زهرا حسین بهش میگه رقیه ی بابا تو کلید قفل دردایی تو عزیز دل بابایی دیده بان ارتش زینب روی شونه های سقایی ضربان قلب من بی حد و عدد هردم هر لحظه میگه یا رقیه مدد زهراترین زهره زهره ترین زهرا حسین بهش میگه رقیه ی بابا تو کلید قفل دردایی تو عزیز دل بابایی دیده بان ارتش زینب روی شونه های سقایی ضربان قلب من بی حد و عدد هردم هر لحظه میگه یا رقیه مدد زهرا ترین زهره مجید رضانژاد

ساقی بده باده دل ملک شاده امشب خدا به دنیا حال داده دنیا شده محشر به اذن پیغمبر عروس خانوم خونه ی دوماده ای جان ، جان رسید به جانان به هم دیگه چه میان چه دوماد آقایی عروس باحیایی مبارک به حسن جان و حسین جان فاطمه شد دلش شاد بادا مبارک به این عروس و دوماد بادا مبارک ساقی بده باده علی حبیب زاده

جهان برای شکوفا شدن مهیا بود و این قشنگ ترین اتفاق دنیا بود که دست فاطمه در درست های مولا بود به اعتقاد من اصلا غدیر اینجا بود پدر به فاطمه رو کرد ، اینچنین فرمود دلیل خلقت لاهوت ازدواج تو بود قرار شد که شما بی قرار هم باشید جهان دچار شما شد دچار هم باشید تمام عمر دمادم کنار هم باشید و در مصاف خطر ذوالفقار هم باشید دعای من همه این بوده تا به هم برسید که خلق گشته زمین تا شما به هم برسید نفس نفس همه جا عاشقانه همدم هم خدا نکرده اگر زخم بود مرهم هم صفا و مروه و رکن و مقام و زمزم هم چرا که قبله ی من هم علی ست فاطمه هم و رو به اهل مدینه چنین سفارش کرد نوشته ام که سفارش نه بلکه خواهش کرد همیشه نام علی را امام بگذارید به خانواده ی من احترام بگذارید برای فاطمه سنگ تمام بگذارید و روی زخم دلش التیام بگذارید جهان بدون علی رنگ و بو نخواهد داشت بدون فاطمه هم آبرو نخواهد داشت شنیده می شود از آسمان صدایی که ... کشیده شعر مرا باز هم به جایی که ... نبود هیچ کسی جز خدا ، خدایی که ... نوشت نام تو را  ،نام آشنایی که پس از نوشتن آن آسمان تبسم کرد و از شنیدنش افلاک دست و پا گم کرد قشنگترین اتفاق دنیا علی حبیب زاده