1399

هوای این روزای من هوای کربلاس حرم دوا و من تموم نوکراس خودت بهم بگو که اربعین کجا برم چه خاکی رو سرم کنم که اگر حرم نرم آقام آقام برام عذابه که یه گوشه ای بشینمو با گریه عکس سال قبلمو ببینمو بیامو واسه من این شبا دعا بکن بیا و حال نوکرت رو روبه راه بکن من بدون تو میمیرم ای همه کس من ای آقای من دلت میاد آخه حسین دلم شکسته شه نمیشینه تو باورم که راها بسته شه میترسم آخرش حرم ندیده جون بدم خودم میدونم اینو که یه نوکر بدم آقام آقام ***** هوای این روزای من هوای کربلاس حرم دوا و من تموم نوکراس خودت بهم بگو که اربعین کجا برم چه خاکی رو سرم کنم که اگر حرم نرم آقام آقام برام عذابه که یه گوشه ای بشینمو با گریه عکس سال قبلمو ببینمو بیامو واسه من این شبا دعا بکن بیا و حال نوکرت رو روبه راه بکن من بدون تو میمیرم ای همه کس من ای آقای من دلت میاد آخه حسین دلم شکسته شه نمیشینه تو باورم که راها بسته شه میترسم آخرش حرم ندیده جون بدم خودم میدونم اینو که یه نوکر بدم آقام آقام

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمام..... کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین

من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی دوری و دوستی سرم نمیشه و هیچ کجا واسم حرم نمیشه و از تو دورم باورم نمیشه و دارم میمیرم کربلا واسم ضروریه حسین اربعین اوضاع چجوریه حسین کار من امسال صبوریه دارم میمیرم من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی جوونیم فدا سر ساقی چه فراقی چه فراقی آرزومه راهی مشایه شم کربلایی شم باهات همسایه شم پرچم سرخت بشه آسایشم آروم جونم این روزا عطر اقاقی رو می خوام تلخی چای عراقی رو می خوام گریه تو صحن ساقی رو می خوام آروم جانم من ایرانم و تو عراقی محمدحسین پویانفر

هوا هوای حسین هوای سینه زنی به گردنم کی آقا یه قلاده میزنی منو صدا میزنی مست چشماتم آخه خماره یاری که دارم کسی نداره چه کنم آقا تو قحطی عشق بارون عشقت به من بباره دلم برات تنگ شده دلم برات تنگ شده -------- هوا هوای حسین هوا هوای حرم هوای کرب و بلا دوباره زد به سرم نکنه کربلا نرم شده ام اندر عشق تو مجنون بیا برس بر داد دل خون تو رو جون زینب و رقیه منو ببر کربلا آقاجون دلم برات تنگ شده دلم برات تنگ شده ---------- هوا هوای حسین هوای پر شور و شین دلم میخواد بخونم روضه تو بین الحرمین روضه ی اربابم حسین هوا هوای حسین هوای خون و تپش این دختر زهراست کسی نره سمتش هوا هوای حسین هوای قاموسی هوای معجر و خون روضه ی ناموسی بمیره زینب کفن نداری چرا تو سر در بدن نداری به تو دادم پیروهن برادر چرا داداش پیروهن نداری بمیره زینب برات بمیره زینب برات هوا هوای حسین جواد مقدم

بهشتم حسین ، یه گوشه رو قلبم نوشتم حسین سرشتم حسین ، تو سینه زنی تو بهشتم حسین بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست ای جانم حسین ، جانانم حسین ای سلام بر سلطانم حسین سراز تواَم امر بفرما بله قربانم حسین ای یارم حسین ، دلدارم حسین مشتاق یک دیدارم حسین من خرابم و آبادم کن معمارم حسین … ای جانا ، ای جانا ، ای جانا … … اباعبدالله ، اباعبدالله ، اباعبدالله … قرارم حسین ، برای حرم بیقرارم حسین میبارم حسین ، سرو تا رو تربت میذارم حسین بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری من کفن پاره کنم زندگی از سر گیرم ای شورم حسین ، منشورم حسین من منتظر دستورم حسین هستی تو سلیمان نبی و من مورم حسین ای نورم حسین ، منظورم حسین زوار حرم از دورم حسین ان شاءالله قیامت هم با تو محشورم حسین … ای جانا ، ای جانا ، ای جانا … … سلیمانا ، سلیمانا ، سلیمانا … میمونم حسین ، تا جون دارم از تو میخونم حسین جنونم حسین ، تا اسمت میاد میره جونم حسین وضع من را به خدا روضه ی تو سامان داد من اگر گریه برایت نکنم میمیرم مِی نوشم ، مدهوشم حسین من معتکف شیش گوش حسین دستاتو وا کن که من محتاج آغوشم حسین پابوسم حسین ، مأنوسم حسین در ظلمت شب فانوسم حسین هر سلام من حساب میشه زیارت مخصوص حسین … ای جانا ، ای جانا ، ای جانا … … سلیمانا ، سلیمانا ، سلیمانا … سرشتم حسین جواد مقدم

گریه میکنم آخ مثه بچگیام یه شب دیگه هم بشه روضه بیام تویی و شب روشن توی چشام منم و دل تیره و روی سیام به نخ کرمت دلمو پینه بزن یه سری به دیوونه ی دیرینه بزن یادته پدرم دست منو میگرفت میگفت پسرم اینجوری به سینه بزن ... حسین وای ، حسین وای ... بیشتر از همیشه تو دلم غمته چی شده کوچه ها پُره پرچمته توی خیابونا وقتی علم میبینم یعنی که دیگه ماه محرمته به فدای تو و به فدای علمت کم منو قبول میکنی به کرمت هر کسی تو مسیر تو قدمی گرفت برسه قدمش یه روزی به حرمت ... حسین وای ، حسین وای ... نگاها به کتیبه ی مکتبته خبرایی تو روضه ی هر شبته دلی که شده سفره نشین حرم روزی بگیر خیمه ی زینبته خیمه ی خواهرت خونه ی اُمیدمه منو بده نشون بگو که مُریدمه وقتی میخوره آب میگه بیچاره رباب به یاد عطش و گلوی بُریدمه ... حسین وای ، حسین وای ... گریه میکنم مثل بچگیام مقدم اسداللهی

به هر عشقی جز عشق تو گفتم نه حسین ای شهزاده و حسین ای شَه به قول بُلبُلا چه چه به قول نوکرا به به به به عجب نام دل انگیزی عجب حال و هوایی داری به به چه اقلیمی بهشت اینجاست عجب کرب و بلایی داری به به تورو دارم تو از یادت نمیره که گدایی داری … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … حسین جانم یعنی دین و ایمانم حسین جانم یعنی ختم قرآنم چه اسمی داری سلطانم خدا میگه حسین جانم جانم به هر مسجد تویی قبله تو دنیا رو بهم میریزی جانم حسینیه که هیچ آقا کلیسا رو بهم میریزی جانم به قربونت حسابا و کتابا رو بهم میریزی … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … ترانه ها میمیرن ولی نوحت نه تموم خاکا سردن ولی تربت نه نمیگم به زیارت نه یه شب بدون روضت نه به به چه کردی با دل دنیا که واست بی قراره آقا به به عجب شوری عجب نوری که خاموشی نداره آقا به به دلم میخواد حرم باشم یه اربعین دوباره آقا … یا رفیق من لا رفیق له … … یا شفیق من لا شفیق له … به هر عشقی مقدم اسداللهی

کربلا خونمه از چی دل بکنم کربلا خونمه از چی دل بکنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم حق دارم که بگم با تو هم وطنم بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا وااا کرب و بلا باز ببین اومدم با یه چشمای خیس باز ببین اومدم با یه چشمای خیس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس جزو گریه کُنات اسمم و بنویس من و اشکام همین و میخوام که اینا یادگاری میمونه ما میریم اما از ما تو دنیا یه دنیا بی قراری میمونه با توم یدونم دل دیوونم تو پاییزم بهاری میمونه بارون ِ بارون چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رویاشم کربلا باشم برای یکی دو ساعتم شده خیلی بی تابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده از چی دل بکنم جواد مقدم

هوایی و به شور و شِینم که نوکر امام حسینم دیوونه و خراب و مست شبای بین الحرمینم حسین حسین ، حسین حسین جان زِ غم صدا نمیکنم من ، گلایه ها نمیکنم من اگر مرا رها کنی تو ، تو را رها نمیکنم من حسین حسین ، حسین حسین جان یه عمره مست بوی سیبم ، محبتت شده نصیبم زِ مادر و پدر حسین جان تو مهربان تری حبیبم چه عاشقانه در هوایت ، نظر کنم به کربلایت کبوترانه پر کشم تا ضریح و گنبد طلایت حسین حسین ، حسین حسین جان اگر دو چشم تر نباشد ، شب مرا سحر نباشد به جز مسیر کربلایت مرا سر گذر نباشد گِل مرا به غم سرشتند ، به سینه ام حسین نوشتند خوشا به حال نوکرانت که از اهالی بهشتند حسین حسین ، حسین حسین جان تو را رها نمیکنم جواد مقدم

روز تولد منه روزی که واست میمیرم هدیه تولدم رو از دستای مادر میگیرم کرمی کن منو مرغ حرمی کن روز تولد منه روزی که واست میمیرم هدیه تولدم رو از دستای عباس میگیرم کرمی کن منو مرغ حرمی کن باز زدم آقا به تو رو منه بشکسته سبو اومدم دیگه نگو چه عجب بی وفا این بد اگه کرده بدی تو که خوبی بلدی بطلب کربلا میگن حسین محشریه ته لوتی گریه این آقا مادریه تورو به مادرت از حرمت دل میخونه نذار عقدش بمونه به دل نوکرت گر به حرم نروم به کجا بروم بی تو بهشت خدا به خدا نروم کربلا نروم ، به کجا بروم ، به کجا بروم ... حسین وای ، حسین وای ، حسین وای ... آخ که دارم دق میکنم همش هق هق میکنم یاد سابق میکنم شب اول حرم هیچ شبی اون شب نمیشه تو خیالم همیشه یاد اون دلبرم اونکه بزرگواری کنه بیاد و یاری کنه میتونه کاری کنه بشم حاجت روا من که ندیدم حرمو لااَقل مادرمو ببره کربلا من که رضای دلم به رضای حسین پر میزنم به حرم با دعای حسین به هوای حسین ، کربلای حسین ، به دعای حسین ... حسین وای ، حسین وای ، حسین وای ... این من و دیوونگی ام من و ویرونگی ام یه سگ خونگی ام بده قلاده ام تو پسر شاه نجف منه دل رفته زِ کف یه غلام زاده ام عمریه سایَت به سرم به همین مفتخرم به فدای پدرم ، پدر من فدات اون منو تو روضه آورد منو دست تو سپرد که بمیرم برات من توی تِکیه ها به تو تکیه زدم نوکر تو شدم و تو زدی سندم به تو تکیه زدم ، تو زدی سندم ، به حرم اومدم ... حسین وای ، حسین وای ، حسین وای ... روز تولد منه مقدم اسداللهی

مست و مدهوش شش گوشم ، گوشه ای غرق چاووشم حرمت اِنقدر زیباست که بهشت شد فراموشم دوست دارم سینه شیدا شِه ، درای قلب من وا شِه دوست دارم کفن قبرم یه تیکه بوریا باشه تربت خوردم مست مست مستم من مست مست مستِ تو ، سالار زینب منو از اصل و از ریشه ، میشناسن با تو همیشه منو ردم نکن ارباب آخه واسه تو بد میشه تویی مافوق جبرائیل ، به فدای تو اسماعیل به خدا پای عباست جونشو میده عزرائیل تربت خوردم مست مست مستم من مست مست مست تو ، سالار زینب ملائک از فراسوها ، محرم با هیاهوها سمت صحن تو میکوچن مثل کوچ پرستوها مسیح خونه ی زهرا ، حیدر و حمزه ای سقا تا که عکست تو آب افتاد جزر و مد کردی تو دریا تربت خوردم مست مست مستم من مست مست مست تو ، سالار زینب مست و مدهوش شش گوشم مقدم اسداللهی

آرومم توی روضه هات وقتی برات سینه میزنم وقتی برات گریه میکنم دلو به تو هدیه میکنم باز هر شب توی روضه هات سفر میکنم به کربلات تورو خدا بهم بده برات تا بشینم باز پایین پات دل تو روضه هاته ، پس تو کربلاته هر کی توی روضه ست واسه خودته فداته ... یا اباعبدالله ، یا اباعبدالله ... بیش از حدم جنون بده دنیارو به این و اون بده واسه اینکه باز بگم حسین توونی به این زبون بده ردم نکن امون بده در میزنم آب و دون بده یه ندا بهم از درون بده راه حرمو نشون بده کربلا چه جایی ، رضوان خدایی تو شبهای جمعه زهرا میشه کربلایی ... یا اباعبدالله ، یا اباعبدالله ... کارم من گریه زاریه نطلبیدی چه کاریه چیکار کنم من گدام آخه اینا همه از نداریه چشمای من بهاریه جاری مثه رود جاریه کی گفته که اختیاریه حرم میخوام اضطراریه دلتنگ تو باشه ، آره از خداشه واست دل میکوبه بیا اینم صداشه ... یا اباعبدالله ، یا اباعبدالله ... آرومم توی روضه هات جواد مقدم

مدیون کرم ثاراللّهم مجنون حرم ثاراللّهم واللّهه سربلندم تو دنیا تا زیر علم ثاراللّهم من که یه عمریه سینه زنم وقف حسین شده جون و تنم پیرهن مشکی میشه کفنم ای جانم کرب و بلاش آرزوی منه عمریه بغض گلوی منه عکس حرم روبروی منه ای جانم زمزمه ی هر لب یا ابی عبدالله ذکر لب زینب یا ابی عبدالله ... یا ابی عبدالله ، یا ابی عبدالله ... هر کس که به نگاش دل میبنده با دست خالی هم ثروتمنده هر کس شد توی دنیا گریونش تو محشر روی لبهاش لبخنده هر کی شده سیاه پوش غمش نوکری کرده پای علمش فاطمه گفته که میخرمش ای جانم هر کی یه بار توی روضه نشست هر کی دلش توی روضه شکست اهل بهشت شد و بارشو بست ای جانم ذکرمه روز و شب یا ابی عبدالله ذکر لب زینب یا ابی عبدالله ... یا ابی عبدالله ، یا ابی عبدالله ... هستیمو من از این آقا دارم هستیمو توی راهش میذارم غیر از نوکریِ توی هیئت از هر چی توی دنیا بیزارم گریه براش آب و نون منه نوکری نام و نشون منه عشق حسین توی خون منه ای جانم شور حسین تب و تاب منه ذکر حسین رگ خواب منه عشق حسین مِی ناب منه ای جانم اَشهد این مکتب یا ابی عبدالله ذکر لب زینب یا ابی عبدالله ... یا ابی عبدالله ، یا ابی عبدالله ... مدیون کرم ثاراللهم جواد مقدم

قربون اسمت حسین چقدر دل میبره اگه غلامت شدم به کرم مادره خوبها که خوبن ولی بدها رو یادت نره از وقتی روضه ات میام حال دلم بهتره الحمدلالله خوبم به کرمت آقا جون اشک چشام میباره شبیه ابر بارون باز منو دعوت کرده بی بی رقیه خاتون به خدا دیوونتم مست بوی تربتم سینه میزنم برات حتی توو قیامتم حسین وای حسین وای حضرت عیسی مسیح گریه کن روضه ته سینه زنا جای خود جن و ملک بندته آرزوهام بین اون دستای بخشندته حالا که دورم ازت چاره چیه تربته همیشه لذت بردم از در خونت بودن اگه پناهم باشی غمی ندارم اصلا گفتی بیا با من باش دیگه بقیش با من آره ما دیوونتیم نوکر رقیتیم سینه میزنیم پا به کار روضه اتیم حسین وای حسین وای الهی تا زنده ام گیر تو باشه دلم عمریه با عشق تو قاطی آب و گلم حضرت عالی جناب توی و من سائلم سینه زن زینبم سگ ابوفاضلم الحمدلالله راهم سمت شما افتاده هرکسی حاجت داره رو به حرم ایستاده خدا دوای ما رو دست ابوالفضل داده میدونی دلم فقط همینو ازت میخواد یه روزی بگم حسین دیگه نفسم نیاد همیشه محرم شدی واسه دل بی کسم نذاری تنها بشم تو رو به اسمت قسم قربون اسمت حسین چقده دل میبره اگه غلامت شدم از دعای مادره خوبها که خوبن ولی بدها رو یادت نره از وقتی روضه ات میام حال دلم بهتره قربون اسمت حسین جواد مقدم

اونی که سرمایه ی عمر نوکریمه عشق دل من به خدا از اون قدیمه اون کسی نیست جز یه نفر خیلی گداشم میگم آقام امام حسن خیلی کریمه با تو کریم اهل بیت عبد و گدا میمونم پشت در خونه ی تو دست به دعا میمونم پشت در خونه ی تو عشقه همین گدایی من حسنی بودم و هستم به خدا میمونم تو شاه کرم و من یه فقیر امیری حسنٌ نعم الامیر ... حسن جان ، یا حسن جانم حسن ... دلی که پای غم تو غرق محن شد دم حسن حسن گرفت تا سینه زن شد این اثر عشق تو بود پس میگم اینو دلم مسلمان شده ی دست حسن شد با تو آقا مفتخرم چه عشق نابی دارم یه عمریه تو مِیخونت حال خرابی دارم مستیِ من با تو آقا دیگه گذشته از حد با این حساب با تو عجب مِی و شرابی دارم میخونم من یه ذکر بی نظیر امیری حسنٌ نعم الامیر ... حسن جان ، یا حسن جانم حسن ... ما همه مجنون توایم فرزند زهرا آقا حساب کن تو روی ما سینه زن ها از حرم تو یا حسن تا صحن مادر یه دونه بین الحرمین میسازیم آقا روزی که میبینیم حرم جنت رو زمینه دیدن ایوون طلا آخ که چه دلنشینه با مدد از مادر تو آقا یه روز ان شاءالله پای پیاده اربعینِ تو میایم مدینه میخونیم همگی تو این مسیر امیری حسنٌ نعم الامیر ... حسن جان ، یا حسن جانم حسن ... سرمایه عمر نوکریمه جواد مقدم

چشم من خیره به عکس حرمه هر چقدر گریه کنم بازم کمه دل من غصه ی دیروزو نخور چشم بهم بذاری باز محرمه رو سرم سایه ی سرخ پرچمه تو چشام بارون اشک نم نمه خودتو دوباره آماده بکن چشم بهم بذاری باز محرمه عمریه دل بی تابم شده به غمت وابسته با عشق و صفا زنجیر میزنه پدرم تو دسته من قربون اون سوز ناله ی روضه ی حاج فیروز میگف یا حسین از سوز دلش با صدای خسته کل یومٌ عاشورا ، کل عرضٍ کربلا یا سفینه النجات ، یا معز الاولیاء ... آقام آقام یا حسین ، آقام آقام یا حسین ... روضه خون تو واسم محترمه شاعر حریم تو محتشمه دل من غصه نخور آروم باش چشم بهم بذاری باز محرمه این که نوکر تواَم مسلمه میدونی دوسِت دارم یه عالمه عمر ماست که میگذره تو این مسیر چشم بهم بذاری باز محرمه تو سینه زنی با ذکرت آقا مست نامت میشم ایشالا آقا عمری باشه من پیر غلامت میشم میذارم واست پای روضه هات جوونیمو آقا با اذن تو من عبد ساقیِ با مرامت میشم یا سید الشهداء ، اَنت مصباح الهدی اَنت فی قلبی حسین ساکن کرب و بلا ... آقام آقام یا حسین ، آقام آقام یا حسین ... باز محرمه جواد مقدم

ارباب ارباب ، ای عشق ناب تنها راه سعادتم تویی والله یا ثارالله و ابن ثاره صلو علیک یا حسین عزیزالله ای عشق بی بدل ، مَثَل به کرامت لَم یَزَل مستی جام تو الی الَابده تا الی الازل اسمتو میبَرم تو روضه روی لبم عسل ای شور بی قرین ، غمه به سرور صدور عجین منظور قلبیِ منادیِ احسن خالقین به شیر پاک مادر نوکرای تو آفرین ... آقام آقام حسین ، آقام آقام حسین ... باب حاجات ، عالی درجات ای صاحب یگانه ی لوای حسین قتال عرب ، با اصل و نسب ای ذُخر بی بدیل کربلای حسین ای جانم ای قمر ، قضا مژه چشمانت قَدَر در پیش قامتت خَمه سر یل ها تا کمر دومین وارث صلابت شمشیر دو سر ای فارس العرب ، جمال تو کشاف الکُرَب قدسیانند همه به فضل تو حمال الحَطَب هم خوان فضلی و هم از تو داره آبرو ادب ... ابوفاضل مدد ، ابوفاضل مدد ... ای شورانگیز ، خیر لبریز نور چشم حسین حدیث معتبرم ای ریحانه ، ای دردانه ای سردار سه ساله ی سپاه حرم ریحانة الحسین ، نواده ی یل بدر و حُنین نام زیبای تو دلیل مسلم شور و شِین از لطف بی حدت تمام خلایق زیر دِین شور دیرینه ام ، تلاطم شب آدینه ام فخرم اینه زدن غلام رقیه به سینه ام خرج عشق تو شد همه گذر پیشینه ام ... ریحانة الحسین ، ریحانة الحسین ... ای عشق ناب جواد مقدم

من اسیر نگاه تو هستم دلم رو به عشق تو بستم دخیل ضریح تو بستم ای آقا جان تو امید دلای هوایی کلید اجابت مایی شهید به دشت بلایی ای آقا جان منم عبد مبتلا تویی شاه کربلا برات حرم تو هست تو دست امام رضا باز دلم شده وصله پرچم صدا میزنم تورو هر دم از عشق تو پر شده عالم ای آقا جان باز سخن شده طرز نگاهم وطن شده کوی تو شاهم کفن شده رخت سیاهم ای آقا جان منم و بال رها دلمو حال بکا وسیله نجات من نخ نخ شال عزا حسین حسین حسین هست عطا توی دست کریمت شفا توی خاک حریمت دلا پر داغ عظیمت ای آقا جان مست شدم تا که اسمتو بردم نون و نمک تو رو خوردم خودم رو به تو سپردم ای آقا جان زیر این هفت آسمون تو فقط واسم بمون منو از روضه ها نکنی ای مهربون حسین حسین حسین

هر سحر توبه به جای همه ی ما کردی جور یک شهر کشیدی و نفهمید کسی بارها وقت زمین خوردن ما با عجله بهر امداد دویدی و نفهمید کسی چه شد آخر وسط روضه ما غوغا شد به گمانم که رسیدی و نفهمید کسی هر زمان روضه گرفتیم برای زهرا سرمان دست کشیدی و نفهمید کسی صبح و شب گریه برای غم مادر کردی مثل یک شمع چکیدی و نفهمید کسی  دیدی واقعه ای را آجرک الله آقا شاهد قتل شهیدی و نفهمید کسی جور یک شهر کشیدی رضا شیخی

نفسم بنده به روضه هات حسین بسمه فقط یه نیم نگات حسین دیگه خسته شدم از در به دری منو کی میبری کربلات حسین خلاصه بگم شدی همه دار و ندارم میگذره با تو روزگارم گدایی تو اعتبارم خلاصه بگم یه کلمه تو زندگیمی معشوقه همیشگیمی دلیل خوب بندگیمی پر میزنه دلم برات آرزومه بشم فدات حرفمو از چشام بخون منو ببر به کربلا آقام آقام حسین نفسم بنده به روضه هات رضا شیخی

کاش بودم زیر سقف آسمان کربلا رحمت اربابِ ما آنجا به غایت می‎رسد گرچه انگشتش بریده دستگیر عالم است منجیٓ ما از ته گودالِ غربت می‎رسد داد می‎زد که نرو، فریاد می‎زد که نزن خواهرش تا دید شمر بی‌مروت می‎رسد یک لباس کهنه دارد درنیاور از تنش لعنتی از خیمه‎ی زن‎ها غنیمت می‎رسد چادر من را بگیر عمامه‌اش را پس بده برده‌ای عمامه‌اش را چادرم را پس بده امان از بادها، سوزان وزیدند امان از تیغ‌ها برّان رسیدند ألا یا اهلَ العالَم جدّ من را به‌روی خاک‌ها عریان کشیدند ألا یا اَهلَ العالَم! اهل کوفه! سرش را با لب عطشان بریدند سواره ده‌نفر ناپاک‌زاده به روی آن تن بی‌جان دویدند جسارت بر تنش کردند اما فقط از رأس او قرآن شنیدند کاش بودم رضا شیخی

تنگه دل من برا زیارت حس عجیب غریبیه این همه غربت حالا که دورم از حرم تو همدم تنهاییم شده یه ذره تربت یه گوشه با بغض تنها میشینم عکسای اربعینو با گریه میبینم دلشوره دارم که نشه امسال ضریح شیش گوشه رو تو بغل بگیرم اگه تو بخوای آرومم کنی میتونی حسین یه شبی حرم مهمونم کنی میتونی حسین بگذری ازم شرمندم کنی ممنونت میشم پای روضه هات دیوونم کنی میتونی حسین نذار ازت جدا بشم ، دعام بکن نوکرتم درسته روسیام ولی سفارش مادرتم ... هوامو داشته باش حسین ، جز تو کسی رو ندارم ... بار گناهام باعث دردم از تو و مادر آقا حیا نکردم نگاه بکن به حال خرابم من چوب دوری شمارو خیلی خوردم راسته میگن که خودت دوایی واسه گنهکارای عالم تو پناهی بخششه کار شما آقا جون حُرو تو حُر میکنی با گوشه نگاهی میخورم زمین قطعاً بی شما ای نعم الامیر بی کسم آقا امیدم تویی دستامو بگیر من به روضه هات اشک نوکرات وابسته شدم آرزوم اینه تو سینه زنی بگی بهم بمیر رفیق من بمون حسین فقط تو میمونی برام یه روزی تنهام میذارن حتی تموم رفیقام ... هوامو داشته باش حسین ، جز تو کسی رو ندارم ... تنگ دل من برا زیارت رضا شیخی

به سفره کرامتت آقا خدا میدونه من گرفتارم تا به ابد ذکر لبم اینه امام حسن خیلی دوست دارم این دل من شب و روز بر لب بام حسنه علت مستی ما بردن نام حسنه حاتم طایی که بر جود و کرم معروف است ریزه خوار کرم و عبد و غلام حسنه زنگیم آقا با تو گلستانه ضربان قلب من ذکر حسن جانه آخرش گلدسته و ضریح تو هدیه از هیئتیای کل ایرانه به سفره کرامتت آقا رضا شیخی