1399

یا عزیز الزهرا و یا اباعبدالله یا من اسمه دوا حضرت ثارالله دورت بگردم ارباب دورت بگردم من یا حبیب الباکین و یا امام مظلوم یا ذبیح الله و یا سیدنا المظلوم دورت بگردم ارباب دورت بگردم من هواییم آقا تو فقط اشاره کن فداییم آقا همه میدونن امام رضاییم آقا اربعین ایشالله کربلایی ام آقا شاهم حسین مکتب و راهم حسین خورشید و ماهم حسین اباعبدالله ایمان حسین تفسیر قران حسین جان سنه گوربان حسین اباعبدالله یا اباعبدالله الحسین زده ام بر بیرق عزای تو تکیه یا اهل العالم انا مجنون الرقیه دورت بگردم بی بی دورت بگردم من خدا رو شاکرم که داده به من هدیه مفتخرم شدم سگ کوی رقیه دورت بگردم بی بی دورت بگردم من نگین الماسی منبع و معدن و ماورای احساسی مثل فاطمه روی امامت حساسی روی عرشی وقتی روی دوش عباسی بنت الحسین زینت نور دو عین عشق دل زینبین رقیه جان ام البکاء صاحب حجب و حیا قلبی و روحی فدا رقیه جان یا رقیه یا رقیه یا اباالفضل با غم ز بی بی یا جان بستان مرا به غلامی کوی خود بگردان دورت بگردم عباس دورت بگردم من خوشگل ام البنین ای ساقی مستان رخ نمایان کن دستگیر همه بی دستان دورت بگردم عباس دورت بگردم من هلال ابرویت برده عقل و خردم زلف تو در تویت تو ملقبی به ان قدرت بازویت قاتل من بُوَد ام تره‌ی گیسویت ای مه لقا ای قمر دل ربا ای شه مشکل گشا ابوفاضل حیدر نسب حضرت عشق و ادب الگوی راه وهب ابوفاضل یا عزیز الزهرا رضا شیخی

علقمه غوغا شد اومده جناب قمر علم به دستان تیز و با شتاب قمر جلال و هیبت حیدر به برق چشمانش به هم بریزد عدو به ضربه های طوفانش قمر بنی هاشم ای تک یل عرب قمر بنی هاشم ای حیدری نسب قمر بنی هاشم ای مظهر ادب یل بی باکی یا قمر ابوفاضل تیز و چالاکی یا قمر ابوفاضل ماه افلاکی یا قمر ابوفاضل قمر بنی هاشم اباالفضل علقمه غوغا شد رضا شیخی

الله الله قمر ماشاالله شبه حیدر تبارک الله قلب شکر زنی یاعباس علی فرمود به تو ای ولا به تو شاه علقمه یل بی باک و واهمه هرکس شد غلام تو بی شک رفیقمه باید سرم فدایی تو شود زیرا توای عزیز علی یا ابن فاطمه قمر ای جنگ آور قمر ای سرلشکر قمر میدان داری قمر شیر حیدر صاحب علم قمر ای محترم قمر یاذی النعم قمر عزیزالله کهف الوراع قمر باب الرجا قمر بدرالدجی قمر عزیزالله مجنونی عشقش بخدا شرط ندارد هرکس که شود عاشق او خبط ندارد صد بار به مردم زده ام حرف دلم را دیوانگی ما به کسی ربط ندارد قمر قمر بخشنده قمر قمر مولا قمر قمر تابنده قمر قمر آقا قمر قمر بخشنده تو صاحب علمی رضا شیخی

ساقی آمد از خیمه بیرون دشمن شد از اخمش دگرگون به این قد و قامت ماشاالله به این استقامت ماشاالله هیبت دارد/شوکت دارد مثل بابا/غیرت دارد لشکر میلرزد دست و پایش جانم جانم به ضربه هایش لشکر در یک لحظه به هم ریخت از اول تا به انتهایش ای جانم ای جانم اباالفضل شیر است و دنبال شکار است هر ابرویش یک ذوالفقار است شجاعت جعفر ماشاالله جوانی حیدر ماشاالله هیبت دارد رضا شیخی مثل طوفان/بین میدان جانم بر این/شیر غران قربان روی مثل ماهش طوفان دارد در هر نگاهش فرمانده از ترسش عقب رفت با سرلشکر های سپاهش ای جانم ای جانم اباالفضل ابرویش راه مستقیم است گیسویش جنات النعیم است به طرز نگاهش ماشاالله به چشم سیاهش ماشاالله جانان عباس/طوفان عباس مرد فتح/میدان عباس دشمن بر جانش اضطراب است هنگام آیات عذاب است مارد را واصل به درک کرد الحق شیره ابوتراب است ای جانم ای جانم اباالفضل هیبت دارد رضا شیخی

سینه زن سینه بزن جنون حلاله آخر دیوونگی عین کماله دوست داری رفیق از کی بخونم ببینیم چی واسه ما میشه حواله از رقیه میخونم واسه شادی دل اربابم حسین و آقام حسن کسی که بهش میگن رو دوش عمو دیده بان لشکر هفتاد و دو تن ملک ملائک تو دمشقه رقیه صحن و سرای تو رو عشقه رقیه آروم جون دل بابا رقیه تمثال روی بی بی زهرا رقیه جنون حلاله رضا شیخی

آشوبم این قدر این روزا فکر و ذهنم شده اربعین راه کرب و بلاتُ ارباب میگن بسته شده اربعین شده تا مهران میرم اربعین خونه باشم می میرم همه دنیا بگه بسته است فاطمه اگه بخواد من میرم کرب و بلا ، موکبا رو به پا کنید کرب و بلا ، زائرا رو صدا کنید اللهم ارزقنا کربلا دلشوره میکشه نوکر رو ترس افتاده به جونم آقا عذابم میده حتی فکر اربعین من نرم کربلا به حسین ایمان دارم اربعین سر رو ضریحش میذارم مادرم رو من امسال حتی روی شونمم شد میارم کرب و بلا ، نوکر درمونده ببین کرب و بلا ، قرارمون این اربعین کرب و بلا ، آرزومه ببینمت کرب و بلا ، دق می کنم نبینمت اللهم ارزقنا کربلا شده تا مهران میرم رضا شیخی

من به شوق نگاهت به لطف پناهت به سینه میکوبم من بدون تو آقا  تو اوج سحر ها به رنگ غروبم تا از تو حنجره اسم تو میگذره نور میشکفه رو لب هام آفای بی کفن از دار دنیا من این روضه ها رو میخوام با غم تو با دل پر خونم من خودمو به خدا میرسونم یا حسین یا حسین من به شوق نگاهت به لطف پناهت به سینه میکوبم من بدون تو آقا  تو اوج سحر ها به رنگ غروبم تا از تو حنجره اسم تو میگذره نور میشکفه رو لب هام آفای بی کفن از دار دنیا من این روضه ها رو میخوام با غم تو با دل پر خونم من خودمو به خدا میرسونم یا حسین یا حسین ای بهشت خدایی تو کعبه مایی هوای تو دارم من برای زیارت زیارت قبت ببین بیقرارم این خاک مقدسه هر کس که میرسه بوی حسین میگیره چی بهتر از همین که روز اربعین تو اون مسیر بمیره هر دلی که به حرم میشه راهی جز حرم تو نداره پناهی کربلا کربلا کربلا حرم الله من به شوق نگاهت حسن عطایی

علم تو دستای علمداره حرم همه لشکر سرداره حرم مثل حیدر کراره حرم عجب شیر نری داره حرم اباالفضل فدار کاره حرم بنازم به سپهداره حرم علم تو دستاشه با برق چشماشه که غوغا کرده به پا به پا شد باز محشر آخه اومد حیدر اومد باز شیر خدا سپهدار با وفا علمدار کربلا ابوفاضل ابو فاضل علم تو دستای علمداره حسن عطایی عجب به این قدرت سقای ادب تماشا دارخ غوغای ادب بنازم شده یکتای ادب مشخص شده معنای ادب خلاصه شده دنیای ادب تو شخصیت آقای ادب آقای زیبایی ادب داره جایی که پاشو کرده رکاب برای زینب سقا میده جونم حتی برای بانوی حجاب یازم کرده انقلاب پسر ابوتراب ابوفاضل ابوفاضل اثر داره میزاره طوفان قمر وفاداری و پیمانه قمر میتابه نور تابان قمر شدم باز هم حیران قمر علم تو دستای علمداره حسن عطایی

داره به لب هام جون میاد یه حالت محزون میاد همین که میخونم ازت رو گونه هام بارون میاد حسن جانم حسن جانم سرم رو میدم برای تو حسن جانم حسن جانم میمیرم با روضه های تو حسن جانم حسن جانم به قربون نوکرای تو تو این دو ماهه نوکریم گره ها رو وا میکنی دو ماه عزاداریمونو تویی که امضا میکنی حسن جانم حسن جانم یه حالت محزون حسن عطایی

باز نم بارون و من مجنون و میبینم بازم یه خیابونو حس قشنگیه وقت دم غروب دارن اذون میگن میرسی کربلا انگاری یه صدا میگه وضو بگیر وقت نماز شده سمت حرم بیا حس قشنگیه بارونی هوا توی حرم مثل چشمای زائرا تاج حرم دلمو افتاده تو امواج حرم واسه منی که معراج حرم اسممو بزار محتاج حرم نفس زدن هامو ببین اشکامو تو دلم دارم عشق آقامو چشمای تر بده رزق سفر بده قلبمو پر بده حالا که اومدم حال بکا بده عشق و صفا بده کرببلا بده حتی اگه بدم آبرو داری کن برام یه کاری کن اشکمو جاری کن تا به تو رو زدم باز نم بارون حسن عطایی

احساس و رقیه چه عکسی میشه شونه ی عباس و رقیه احساس و رقیه چه عطری داره شاخه های یاس و رقیه کبوترم کن چادرت را سقف بالای سرم کن دیوونت هستمو دیوونه ترم کن کبوترم کن فکری واسه نفسای آخرم کن جونمو میدم براتو باورم کن احساس و رقیه چه عکسی میشه شونه ی عباس و رقیه احساس و رقیه چه عطری داره شاخه های یاس و رقیه کبوترم کن چادرت را سقف بالای سرم کن دیوونت هستمو دیوونه ترم کن کبوترم کن فکری واسه نفسای آخرم کن جونمو میدم براتو باورم کن احساس و رقیه حسن عطایی

پر شد همه جا زمزمه این زینبه یا فاطمه عقیله بنی هاشمه زینب زینب زینب کسی مثلش یار برادر نیست هیچ زنی با زینب برابر نیست اونقدر مثل حیدره میگن فرقی بین زینب و حیدر نیست تک و تنها هوادار حسینه همه میگن تکرار حسینه علم عباسو گرفته دستش بعد عباس علمدار حسینه جبل الصبر مدد یا زینب اسوه صبر و وقاره برا حسین افتخاره شیر زن علوی تباره زینب زینب زینب حافظ دین و حافظ مذهب سرشم میده پای این مکتب تو سپاه حسین دو تا شیره یکیش عباسو اون یکیش زینب حافظ امام زین العابدینه برتربن بانوی اهل زمینه بایدم بترسن از زینب آخه دختر شاه امیر المومنینه عقیله بنی هاشم حسن عطایی

به محبت شما دارم امید مادرت به نوکرات داده نوید هرکسی بمیره با حب حسن و یموت نحو من مات شهید حب تو ملاک ایمانه میدونیم نفس تو قرآنه قال صادقی که ما میگیم همه از صلح حسن جانه تقدیرم حسن تکبیرم حسن تو هر نفسم ذکر تو میگیرم حسن از واژه عشق تعبیرم حسن اونی که همیشه بوده دستگیرم حسن ای جانم حسن تو شما جمع وفای اهل بیت تکیه گاه شونه های اهل بیت تو یه جوره دیگه ای داری آقا بوی زهرا رو برای اهل بیت حسن ای دلیر هر عرصه لحظه لحظه صبر تو درسه از جلالتی که وهابی حتی از قبر تو میترسه دلبند حسن در بند حسن به محبت شما دارم امید حسن عطایی

تو چشماش زده برق غیرت عباس تو چشماش شده وقت دولت عباس تو چشماش شده بازم نوبت عباس علمدار میریزه برهم لشکر رو علمدار میخونه رمز حیدر رو علمدار میگه باز نام مادر رو با پیشونی بند یا حیدر حریفش نمیشه یه لشکر یه لشکر میفته با این شیر خفته علوم نبرد تو سینش نهفته مثل اون تو تاریخ کی دیده کی گفته علمدار آقام آقام آقام غرورش غروره حیدر کراره غروش جلوی زینب فراره غرورش یعنی از دشمن بیزاره ابالفضل ضربان قلب زینب ابالفضل شده سر فصل این مکتب اباالفضل آیت الله این مذهب بهشتو میبینه به عینه قنوت نمازش حسینه حسینه ولایت اون دور خیمه نگهبان عصمت مثل اون تو تاریخ کی کرده برائت علمدار آقام آقام کی دیده کی گفته حسن عطایی

دلا دربون دربار حسن باش خدا یارت میشه یار حسن باش دو ماهه که عزادار حسینی یه امشب رو عزادار حسن باش *** با تو زیبام و بی تو غرق زشتی بگو امشب مدینه ام رو نوشتی الهی پیر بشیم با روضه ی تو ای آقای جوونای بهشتی! *** شما لب تر کنی ما سر میاریم برا یاری تو لشکر میاریم الهی یاحسن روزی بیاد که ما از غربت بقیع و در بیاریم *** دل عاشق که بی دلبر نمیشه گداییم و از این بهتر نمیشه چِشی که بر تو گریه کرده باشه دیگه کور وارد محشر نمیشه دلا دربون دربار حسن باش حسن عطایی

آقا میدونی حالم زاره اشکام دونه دونه میباره ارباب نوکرت میخواد رو ضریحت دوباره سر بزاره خودت اینو میدونی چه غمی مونده تو سینم که محرمت رسیدو حرمو نشد ببینم میدونی میمیرم بی تو تو شنیدی فریادم به خودم آقا امسال قول زیارت دادم من که بی سرو بی سامونم آقا به شما بنده جونم اصلا باورم نمیشه حسین جان بی تو زنده بمونم حرمت دوای دردم به خدا هواتو کردم تا نفس تو سینه دارم دور کربلا میگردم میگردم دورت تا زندم آخه همه دنیامی همه اینو میدونن دلیل نفس هامی ثارالله اباعبدالله سینه میزنم توی هیئت سجده میکنم روی تربت ارباب میدونی دل همه تنگه به هوای زیارت اگه رو سیاهم اما دلخوشیم فقط حسینه آقا میدونی حالم زاره حسن عطایی

اگر کشتن چرا آبت ندادن چرا زان در نایابت ندادن اگر کشتن چرا خاکت نکردن کفن بر جسم صد چاک نکردن اگر کشتن چرا مویت کشیدن چو گرگان پنجه بر رویت کشیدن برادر جان سلیمان زمانی چرا انگشت و انگشتر نداری چرا بر تن برادر سر نداری بمیرم من مگر مادر نداری خودم دیدم حیسن را سربریدن خودم دیدم که در خونش کشیدن خودم دیدم گلوی اصغرم را خودم در برکشیدم اکبرم را وای حسین – وای حسین تموم زندگی مال حسینه دلم همواره دنبال حسینه مگه هر کی بد شد دل نداره مگه عشقت برام حاصل نداره سلیمان زمانی نریمان پناهی

بابایی حسین بابایی بابایی حسین منی که از ناقه رو خاکا افتادم فاطمه زهرا رسید به فریادم رسیده بودم از تاریکی صحرا صدا میکردم من فقط تو رو بابا چه طور بگم که چی به سر دخترت اومد شبی که زجر اومد من به قصد کشت میزد وای اومد و موی سر منو گرفت با لگد بال و پر منو گرفت بابا به خدا مردم زیر پا بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین بابایی بابایی حسین نذار بگم که چی سر من آوردن اون معجری رو که خریده بودی بردن دلخوشی نمونده دیگه برای من تو دست شامی هاست گوشواره های من تموم دخترا منو با دست نشون میدن یکی یه دونه تو رو به هم میخندیدن بابا وای کف پام شده پر از آبله بابایی منم از سنان دارم گله این خولی پست دستامونو بست بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین نریمان پناهی

ای امون ای ساربون با دست خالی نرفت آخرش این شمر دون با دست خالی نرفت و شر به پا کرد سر تو رو پیش زینبت جدا کرد دم غروب جلو چشم رقیه تن پر از نیزه تو رو یا حسین یا حسین زدنت روی تنت یه جای سالم نبود بی کفن یه جای سالم نبود حتی روی پیروهنت یه جای سالم نبود روی صورت تو زینب بمیره برای غربت تو روی نیزه ای و چشات به سمت خیمس برگشتی از حج واجب رفتی سوی دیر راهب وای حسین وای حسین پنجه رو رمل صحرا زدی تشنه دل و به دریا زدی پیش زینب دست و پا زدی وای حسین وای حسین حجکم مقبول سعیکم مشکور میزدن با سنگا به سرت از دور با دست خالی نرفت نریمان پناهی

اسم تو میاد باید چشام تر باشه جای تو باید رو دوش اکبر باشه تو آینه حضرت زهرا هستی دخترم باید شبیه مادر باشه زهرای حسین دنیای حسین حلمای حسین امضای حسین قربونت برم ام ابیهای حسین ای نقش رو سربند شقا رقیه اسم رمز شاه و زینب یا رقیه خاتون حسین و ناموس علمدار ای آرامش قلب بابا رقیه ای جانم رقیه پروانه دور سر تو خورشیده نور تو به ماه کربلا تایبده قربون تو که علاوه بر دست تو اسمتم رو پرچم باشه حاجت میده زهرای حسین کاظم اکبری

حسین جان بلند شو ببین خواهرت بین دشمن اسیره بلند شو دعا کن که زینب کنارت بمیره یا مظلوم حسین جان غروب شد دارن میرسن واسه تشییع جنازه میان ده سواره میان گودال با نعل های تازه چی شد با تن تو واویلا ای بی کس تنت له شد از کینه اینجا ای بی کس با دستای بسته ماها رو میبردن رها کردنت بین صحرا حسین جان حسین جان بلند شو ببین خواهرت بین دشمن اسیره بلند شو دعا کن که زینب کنارت بمیره یا مظلوم حسین جان غروب شد دارن میرسن واسه تشییع جنازه میان ده سواره میان گودال با نعل های تازه چی شد با تن تو واویلا ای بی کس تنت له شد از کینه اینجا ای بی کس با دستای بسته ماها رو میبردن رها کردنت بین صحرا حسین جان حسین جان بلند شو ببین خواهرت بین دشمن اسیره بلند شو دعا کن که زینب کنارت بمیره یا مظلوم حسین جان غروب شد دارن میرسن واسه تشییع جنازه میان ده سواره میان گودال با نعل های تازه چی شد با تن تو واویلا ای بی کس

ای پناه من امیر عالمین خونت آباد حسین دیوونم کردی تو بین الحرمین خونت آباد حسین نگو که ترکم میکنی دردمو تو کم میکنی همیشه درکم میکنی سینه زنی و گریه رو به تو مدیونم حسین نوکری رقیه رو به تو مدیونم حسین یا ثارالله حسین ای پناه من امیر عالمین خونت آباد حسین دیوونم کردی تو بین الحرمین خونت آباد حسین نگو که ترکم میکنی دردمو تو کم میکنی همیشه درکم میکنی سینه زنی و گریه رو به تو مدیونم حسین نوکری رقیه رو به تو مدیونم حسین یا ثارالله حسین ای پناه من حسین عینی فرد

قدتو تا کردن ناموسمو دوره کردن تا درو وا کردن با یه لگد میخ در رو تو سینه جا کردن قدتو تا کردن بازو شکسته شد به چوبه در که خورد ابرو شکسته شد اونقده ضربه زدن که پهلو شکسته شد بازو شکسته شد بزار علی گریه کنه چون که دلش پره این جای چکمه کیه روی چادره میخ درم میشه یه روزی کهنه خنجرو گلوی تشنه حسین مارو میبره وقتی تن حسین رو خاک مقتله ربابو میکشه خنده حرمله خون قمر میرفت وقتی سرو میبریدند حوصله سر میرفت هر کی ضربه به جسمت میزدو در می رفت خون قمر می رفت قد تو تا کردند حسین عینی فرد

حسن سردار بی باک و رویین تن پسر ارشد شیر خیبر کن بنازم ناز شصتی که تو میدون شبیه حیدر سر میزد از دشمن میون میدون قیامت میکرد حسن تفسیر شجاعت میکرد ز هم میپاشید سکوت لشکر همین که می گفت انابن الحیدر حسن ای والا ای عالی ای علا شده صلح تو ارکان عاشورا شنیدم آقا تیغ شمشیر تو جمل رو طی کرد با رمز یا زهرا چه میدانی شد چه طوفانی شد میون میدون قیامت میکرد حسین عینی فرد

حسن بن علی نخستین فرزند امام علی(ع) و فاطمه زهرا(س) و نخستین نوه پیامبر(ص) است. بنابر گزارش‌های تاریخی، نام «حسن» را پیامبر(ص) برای او برگزید و او را بسیار دوست داشت. او هفت سال از عمر خود را با پیامبر(ص) همراه بود و در بیعت رضوان و ماجرای مباهله با مسیحیان نجران حضور داشت. فضایل امام حسن(ع) در منابع شیعه و اهل سنت آمده است. او یکی از اصحاب کسا است که آیه تطهیر درباره آنان نازل شد و شیعیان آنان را معصوم می‌دانند. آیه اطعام و آیه مودت و آیه مباهله نیز درباره او و پدر و مادر و برادرش نازل شده است. او دو بار کل دارایی‌اش را در راه خدا بخشید و سه بار نیمی از اموالش را به نیازمندان داد. گفته‌اند به سبب همین بخشندگی‌ها، او را «کریم اهل بیت» خوانده‌اند. دوران امام مجتبی استاد صادقی واعظ