1399

همه ی عُمر جگر گوشه ی مادر بوده آنکه گهواره اش آغوش پیمبر بوده بی سپاهی که خودش یک تنه لشکر بوده منصبش نیز علمداریِ حیدر بوده بی گمان تیغ حسن دست عجل را خوانده یک تنه فاتحه ی جنگِ جمل را خوانده اسد اللهِ علی عازمِ میدان می شد خیبر انگار که تکرار شدُ طوفان شد دشمن از نعره ی یا حیدر او حیران شد کفر با سر به زمین خورد جمل ویران شد حسن از معرکه با نعره ی یا زهرا رفت پرچمِ فاطمه با دستِ حسن بالا رفت چاره ساز همه ی عالم و آدم میشد سفره ی بخشش او فراهم میشد خندهایش به دل فاطمه مرحم میشد و اباالفضل به پای قدمش خم میشد هر نفس ذکر حسن جان به لبِ عباس است حسن استادِ حیا و ادب عباس است چاره ی هر دل بیچاره فقط “یا حسن” است ای به قربان کریمی که غریبِ وطن است پسرش نیز فداییِ شه بی کفن است محض شادی دلش بر لب من این سخن است “قاسم بن الحسن” از عهد قدیم عشق من است این کریم اِبن کریم اِبن کریم عشق من است جگر گوشه مادر سیدرضا تحویلدار

آنقدر چكمه به پهلوش زدن نامردا نيزه و تير به بازوش زدن نامردا با عصا بر لب و ابروش زدن نامردا پنجه در طُره ی گيسوش زدن نامردا مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد هر چه كه دور و برش بود به غارت بردن شال سبزی كمرش بود به غارت بردن حتی عمامه سرش بود به غارت بردن آنطرف تر سپرش بود به غارت بردن مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد وفرياد كشيد پبش زينب سر او را به سنان زد سنان با لگد بر دهنش خنده كنان زد سنان سيلی بر زينب غمديده چنان زد سنان غل و زنجير و طناب دست زنان سنان مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد بر سر پيكر عريان حسين خنديدن بر نواميس مسلمان حسين خنديدن همه بر اشك يتيمان حسين خنديدن لحظه خواندن قرآن حسين خنديدن مادرش از نفس افتاد زبس داد كشيد خواهرش رو به مدينه شد و فرياد كشيد ناله مادر او بين هياهو گم شد معجر خواهر او بين هياهو گم شد دزد انگشتر او بين هياهو گم شد به خدا دختر او بين هياهو گم شد بمیره خواهرت سیدرضا تحویلدار

حضرت شاه علی عشق دلخواه علی تویی فتاح علی اسدالله علی وصی الله علی ولی الله علی وقتی که هیبت حیدرو دید کعبه برا علی سینه درید از همون اول خلقت خدا علی رو از همه سر آفرید حضرت مرتضی علی علی آیینه خدا علی علی قتال اشقیا علی علی حضرت شاه علی حسین عینی فرد

مهر آباد روضه دعوت شدم تماس گرفت گفت حاجی بابام حسینی هیئت دار دو سه روز پیش از دنیا رفت گفتم من ختم نمیرم گفت ختم نیست روضه گرفتیم گفت حاجی بابام وصیت کرده مدیونید برام ختم بگیرید برا روضه دار امام حسین باید جا ختم روضه بگیریم دلش بود تو براش بخونی رفیقم بود رفتم به آدرس رسیدم به یه ساختمان بزرگ حسینیه یه پذیرایی اومدن بکنند پسر بزرگه اومد حاجی سلام وصیت بابامو بخونم بسم الله الرحمن الرحیم حسین محمد رضا هرچی دارم یه چاقو میزارید وسطش نصفش مال امام حسن گفت بابام گفت اگه عمرم بود به دنیا راهش وا شد حرم ساختن خودم میبرم زیر خاک نصف مالم مال حرم امام حسن نوکر زیاد داری حیدر خمسه

تو رو به اضطرار زینب،بیا آقا به قلب بی قرار زینب،بیا آقا به غربت مزار زینب،بیا آقا تو رو به لکنت رقیه بیا آقا به زخم صورت رقیه بیا آقا تو رو به غربت رقیه،بیا آقا دوباره باز،گدا در انتظار لطف شاهِ حاجت من،از تو فقط یه گوشه ی نگاهِ امشب فقط،امید من به دستای کریمت دستی بگیر از منی که پرونده ام سیاهِ به مشک پاره ی علمدار،بیا آقا تو رو به اون دو چشم خون بار،بیا اقا به طفل تشنه تشنه بین گهوار،بیا آقا تو رو به شاه بین گودال بیا آقا تو رو به اون پیکر پامال بیا آقا به مادری که رفته از حال،بیا آقا من اومدم،صدات زدم تو هم منو صدام کن یه کاری کن،بیا منو دوباره رو به رام کن تو رو قسم به خجلت سکینه از ابالفضل آقا منو،این اربعین زائر کربلا کن تو رو به قلب زار حیدر،بیا آقا به چهره ی کبود مادر،بیا آقا تو رو به خون میخ رو در،بیا آقا تو رو به پهلوی شکسته بیا آقا به محسن به خون نشسته بیا آقا به حرمت دو دست بسته ، بیا آقا بیا آقا حسین عینی فرد

خونجگر دیدتم مرثیه خوان قدر حسین غریب مادره حسن غریب پدر تنش پر از کبودیه زخمی و مسموم تره امام حسن غریب و از همه مظلوم تره دوره کردن گل پرپرشو جلو چشماش زدن مادرشو جان آقا جان جانان آقا هر چی دارم یکجا سنه قربان آقا عالی مقام محترم کریم آل کرم حسین شده بی کفن و حسن شده بی حرم یه روز میاد خاک بقیع پر از برو بیا میشه حسن غریب پدر حسین عینی فرد

منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا دیدم سیدرضا تحویلدار

عمریه دیوونتم من گدای خونتم ای کریم اهل بیت سائل میخونتم حسن ع حسن ع صاحب کشور ما رهبر عرض وسما از توکربلا میخوام ببرم کرببلا و صلی الله علی الباکین الحسین ای که طعنه میزنی که نکن پیراهنو توقیامت یه نفر میگیره دست منو ای کریم اهل بیت حسین عینی فرد

صلح تو رکن قیام حسینه ذکر تو رمز دوام حسینه برای وصف اوصاف تو این بس حسنه حیدر امام حسینه از هر چی آقاست آقا ترینی استاد شیر ام البنینی ای جانم که شدم من حسنی ای جانم یا حسن عشق منی سنگ ازت خواستم طلا بهم دادی درد آوردم من دوا به من دادی سائل یک لقمه ون بودم ارباب کل دنیا رو یکجا بهم دادی عالم فقیرت بس که کریمی خوشبختم آخه تو زندگیمی ای جانم که گدای درتم حسنه حیدر امام حسینه حسین عینی فرد

یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من یه روزی میاد آقاجون که منم سگ تو باشم چشامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم چشمامو موقع مرگم زیر پات گذاشته باشم آقا من خودم میدونم لایق این حرفا نیستم اما از شما چه پنهون از اهل زمونه خستم اما از شما چه پنهان از اهل زمونه خستم دل من عاشق میمونه دائم از شما میخونه منو میشناسی آقا جون من همونم اون دیوونه حسین غریب مادر حسین عینی فرد منو می شناسی آقا جون من همون همون دیوونه تموم مردم دنیا مارو میخونن دیوونه آره ما دیوونه هستیم بی خیال این زمونه آره ما دیوانه هستیم بی خیال این زمونه تا وقتی عشق به تو باشه اینا حرف و بهونه واسه عشق تو هلاکم این خطم ، اینم نشونه واسه عشق تو هلاکم این خط و اینم نشونه حسرت زیارت تو مونده تو این دل زارم کربلا تو تا نبینم آروم و قرار ندارم کربلاتو تا نبینم آروم و قرار ندارم یل کربلا اباالفضل قربون اون قد و بالات فدای خشکی لبهات فدای خشکی لبهات حسین غریب مادر حسین عینی فرد

به کرمت خدا چقدر برکت داده نوکرای تورو خدا عزت داده چرخه رزق و روزی این عالم رو خدا بدست توئه که حرکت داده گدای خونه حسنم آره دیوونه حسنم دار و ندارم ایل و فخرمه آقامی عمری نمک گیرت شدم وصله به زنجیرت شدم چرا که خیلی مهربون تر از بابامی بس که تو مرام حسنم صید تو دام حسنم حسن امام من و منم غلام حسنم یا حسن جان آقام یا حسن جان آقام به کرمت خدا چقدر برکت داده نوکرای تورو خدا عزت داده چرخه رزق و روزی این عالم رو خدا بدست توئه که حرکت داده گدای خونه حسنم آره دیوونه حسنم دار و ندارم ایل و فخرمه آقامی عمری نمک گیرت شدم وصله به زنجیرت شدم چرا که خیلی مهربون تر از بابامی بس که تو مرام حسنم صید تو دام حسنم حسن امام من و منم غلام حسنم یا حسن جان آقام یا حسن جان آقام به کرمت امین قدیم

رفاقت ممنوع،همه نامردن همه غیر حسین،منو ول کردن حسین کاری کرد که تا جون دارم بهش مدیونم تا رگ گردن رفیقم ارباب حسینه رفیقم قرة العینه می خوامش اربابمو چون رفیقم شه عالمینه به تار زلف تو من گرفتارم فراق صحن تو کرده بیچارم خدای عشقی و من دوسِت دارم (بدم المظلوم عجل لولیک الفرج) دم به اذن زینب،غلامت هستم بذار دستاتو آقا تو دستم توی این دنیا به یک چیز اونم به عکس گنبد طلات وابستم دخیل پرچم سیاتم گدای سینه زناتم به اذن سقّای بی دست غبار خاک پاهاتم نگاه تو آقا درّ نابم زلف سیاه تو پیچ و تابم باید منو کلب تو خطابم کرد (بدم المظلوم عجل لولیک الفرج) دم رفاقت ممنوع مجید رضانژاد

پنهان نخواهم کرد این عشق عیان را من عاشقم هرگز ندارم بیم جان را چون کوه پیش روی دشمن ایستادم از پا در آوردم همه گردن کشان را گفتند ساکت باش گفتم حق حسین است پای دفاع از تو نمی بندم دهان را کوچه به کوچه از ولی الله گفتم تا خلق بشناسند زهرای زمان را بی آبرویش می کنم هر جا موذن بی اشهد ان علی گوید اذان را بابا بزرگم واجب التعظیم دهر است از نام او پر می کنم کل جهان را ویران شود کاخی که در آن میزبانش پایین مجلس می نشاند میهمان را بالای مجلس حرمله شأنی ندارد زیبا نخواهد کرد کرکس آسمان را در کاخ شام و کوفه سرداری ندیدم من روی نی دیدم اجلاس سران را تو جان من بودی و ما ناباورانه دیدیم زیر سم اسبان جانمان را نفرین نکردم زجر را اما به جایش بسیار نفرین کردم شمر و سنان را میخواستم انگشترت را پس بگیرم گشتم ولی پیدا نکردم ساربان را خار مغیلان را حلالش کردم اما هرگز نمی بخشم پدر جان خیزران را بعد از عمو عباس من جای النگو دارم به دور دست رد ریسمان را حالا که دیگر حرمله تیری ندارد با حرص می کوبد به من چوب کمان را انسیه الحورایی ام جسمم لطیف است با ضربه ای راحت شکستند استخوان را بابا شنیدم خواهرم ای وای ای وای افشا نخواهم کرد این راز نهان را از تو چه پنهان دخترت خیلی گرسنه است جز سفره تو پس زدم هر آب و نان را بابا چه گفتی با خدا که پر کشیدی یادم بده تا با خدا گویم همان را پنهان نخواهم کرد حمید علیمی

میدونی از بچگی توی هیئتت بودم میدونی گریه کن غم مادرت بودم میدونی وابستتم بهت ارادت دارم میدونی دلبستتم بهت ارادت دارم یه ذره منو ببین مگه من چند تا امام حسین دارم پای درد من بسین مگه من چند تا امام حسین دارم اگه ازت جدا بشیم میمیرم اگه ازت جدا بشم می پوسم ولم نکن نذار که تنها باشم جون رقیه دستتو می بوسم حسین جان آقا حسین جان آقا میدونی از بچگی توی هیئتت بودم میدونی گریه کن غم مادرت بودم میدونی وابستتم بهت ارادت دارم میدونی دلبستتم بهت ارادت دارم یه ذره منو ببین مگه من چند تا امام حسین دارم پای درد من بسین مگه من چند تا امام حسین دارم اگه ازت جدا بشیم میمیرم اگه ازت جدا بشم می پوسم ولم نکن نذار که تنها باشم جون رقیه دستتو می بوسم حسین جان آقا حسین جان آقا میدونی از بچگی توی هیئتت بودم میدونی گریه کن غم مادرت بودم میدونی وابستتم بهت ارادت دارم میدونی دلبستتم بهت ارادت دارم یه ذره منو ببین مگه من چند تا امام حسین دارم پای درد من بسین مگه من چند تا امام حسین دارم اگه ازت جدا بشیم میمیرم اگه ازت جدا بشم می پوسم ولم نکن نذار که تنها باشم جون رقیه دستتو می بوسم حسین جان آقا حسین جان آقا میدونی از بچگی حمید علیمی

به کی اعتماد کنم خودت بگو منمو و تو و هزار تا آرزو حرف مرگ و زندگیمون وسطه زندگی من بساط روضته اگه بنا به مردنه کی بهتر از محرم کجا بهتر از روضه ها برای کی بهتر از تو کجا بهتر از کربلا بمیرم بمیرم برا انگشترت بمیرم بمیرم واسه زخم سرت بمیرم برای ناله مادرت بمیرم برات حسین **** روضه تو اعظمه مصائبه شبیه نمازو روزه واجبه اومدم رو زندگیم قمار کنم من اگه فدات نشم چیکار کنم برای عاشق شدن کی بهتر از خود تو کی بهتر از جوونی بذار برا تو بمیرم چجوری خودت میدونی بمیرم بمیرم ترک خورده لبهات بمیرم بمیرم رمق نیست تو صدات بمیرم شکسته تموم دنده هات بمیرم برات حسین **** بشماری بیشتره از ستاره ها زخمای این تن زیر دست و پا وسط تموم این مصیبتات به فدای روضه مخدرات اگه بنا به غارته چرا کهنه پیراهنت چرا این همه سر صدا برای چی گهواره و برای چی گوشواره ها بمیرم بمیرم برا حال رباب بمیرم که مُردن همه از اضطراب میکُشن میکُشن میکِشن با طناب بمیرم برات حسین

یه عالمه گریه به روضه بدهکارم تا خوب نشه زخمام دست بر نمیدارم کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین کاشکه میشد مثل عقربه ها برگردم به کربلا هایی که قبلا سفر کردم کاشکه می شد ساعت همون لحظه وای میستاد تو اولین بار که چشام به گنبد افتاد ندیدن حرم بلای جون نوکره نکنه اربعین نیام نذاری آبروم بره این چه بلایی که اومده سرم منو دق نده بذار بیام حرم از حال خودم درمونده شدم عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین

دلبر قلب عاشقا السلام من از ازل به عشق تو مبتلام نوکر دربار تو ام یا حسین شکر خدا عاشق ایوون طلام آقا آقا حرم التماس چشم ترم آقا آقا حرم ربوده عقل از سرم شیش گوشه دل من برده شیش گوشه دل من برده قلبم با عشقت گره خورده کربلا میخوام الهی که حاجتم بشه برآورده کربلا کربلا کربلا دلبر قلب عاشقا السلام من از ازل به عشق تو مبتلام نوکر دربار تو ام یا حسین شکر خدا عاشق ایوون طلام آقا آقا حرم التماس چشم ترم آقا آقا حرم ربوده عقل از سرم شیش گوشه دل من برده شیش گوشه دل من برده قلبم با عشقت گره خورده کربلا میخوام الهی که حاجتم بشه برآورده کربلا کربلا کربلا

دل ما کرده هوای حرمت حرمت حال و هوایی دارد گوییا حضرت ارباب شام شعبه کرببلایی دارد دست های تو گره باز کن است چه گره ها که به آن باز شده نازنین دست گره باز کنت در ره دوست سبب ساز شده با نگاهی دل طوفان زده را تو همانی که به ساحل بردی پدرت دل ز همه عالم برد تو که هستی که از او دلبردی چون بزرگان به درت سر سوده اند گشت معلوم پناه همه ای تو نه دختر که برای بابا یادمان علی و فاطمه ای حرمت حال و هوایی دارد مرتضی طاهری

روی پا آمده ای دیدن دختر مثلا تو بیا باش پسر من به تو مادر مثلا مثل شب های مدینه تو زمسجد برگرد منتظر باش که من باز کنم در مثلا فکر کن موی سرم شانه شده سوخته نیست نزده هیچ کسی دست به معجر مثلا من زبانم به دهانت نهم از سوز عطش تشنه تر از منی و من علی اکبر مثلا یعنی بابا یادمه علی اکبرو بغل کردی لب ها رو به لب های علی رسوندی بکنم روی زمین با کف دستم قبری تو مرا دفن کنی من علی اصغر مثلا دست داری مثلا غسل بده جسم مرا عمه اسما مثلا من تن مادر مثلا تا رسیدی به رخ نیلی و بازوی کبود دست بردار ز غسلم بشو حیدر مثلا مثلا خوابمو تو راهی میدان هستی به رخم بوسه بزن بوسه ی آخر مثلا میشوم من تن بی سر به زمین میفتم همچو بسمل بزنم جای تو پر پر مثلا مثلا کنج خرابه، ته گودال و من خواهر تو بزنم بوسه به حنجر مثلا دیدن دختر کاظم احمدزاده

دستگیر عالمم اما دودستم بر سر است من چهل منزل رخم نیلی و چشمانم تر است گر به من گویند بابا را نخوان سیلی نخور صورتم سازم سپر گویم که بابا بهتر است شام را ویران کنم ورنه رقیه نیستم ذکر صبح و شام اینان سب جدم حیدر است غائبین کوچه بر من عقده خالی میکنند هرکه دیدم گفت رویت مثل روی مادر است می شود فهمید از این حمله ی مرکب سوار آمده گیسو کشد کی در شکار معجر است یک نسیم از این همه طوفان که من دیدم اگر در گلستانی فتد بر یک اشاره پر پر است قد و بالای سه ساله دختری زانو بغل از کف یک چکمه زجر حرامی کمتر است گر زمین گیرم به عمه اقتدا خواهم نمود چاره ی دردم فقط یک بوسه ای از حنجر است وجه تشبیه سر من با سر تو این بود هر دو صورت سوخته گیسو پر از خاکستر است دستگیر عالمم کاظم احمدزاده

مقتل نوشته یه جوری خانوم اومد این جوده حرامی لرز افتاد تو تنش هی به امام حسن می گفت یه جا بزار من برم زینب داره میاد لحظه ای که اومد بالا سرش هول کرد چرا رنگت پریده هی می بوسیدش آروم باش الان خوب میشی بار ها به این آقا زهر داده بودن زهرو چند بار بالا می آورد رو به راه میشد خانوم هی دست می کشید رو سرش الان خوب میشی آرام باش انقدر پاتو رو زمین نکش اما دیدن یه وقت زینب از حال رفت این بار زهرو بالا نیاورد نگاه کرد دید این بار پاره پاره های جگر اومد از حال رفت خانوم جان این جا تشت دیدی پاره های جگر دیدی اما حسن جلوت دراز کشیده بود سر روی بدن بود رنگ و رو بود زخمی نبود یا اباعبدالله پاره های جگر حیدر خمسه

زیر یه بوته قایم شده بود عصبانی اومد بالای سرش تو راه گفت مگه پیداش نکنم پیداش کرد دست انداخت آوردش بالا امام حسن میگه مادرم داشت حرف میزد حرف دعوا نبود یهو زد اما یه دونه زد زهرا افتاد این حرومی بچه رو آورد بالا چپ و راست میزد همه رو معطل کردی زبونش گرفت دیگه نگفت ابا عمو یتیم گیر آوردش یتیم گیر آوردش حیدر خمسه

فاطمه بودم و قنفذ به سراغم آمد آنقدر تند دویدم که نفس کم آمد زجر کم بود که یکدفعه سنان هم آمد به تو تا خیره شدم سیلی محکم‌ آمد دست سنگین کسی بر رخ من رد انداخت آنکه انداخت مرا روی شتر! بد انداخت فاطمه بودم حیدر خمسه سپرش تا به سرم خورد سرم درد گرفت زد به بازوی من و بال و پرم درد گرفت به پدر حرف بدی زد جگرم درد گرفت بشکند پاش الهی کمرم درد گرفت یاعلی گفتم‌ و با کینه به من سنگ زدند پیرزن ها همه بر پیرهنم چنگ زدند سر در طشت دلم‌ را گل آتش میکرد عمه از پشت ستون داشت نگاهش میکرد خیزران حال مرا سخت مشوش میکرد و رباب از غم این منظره هی غش میکرد حق بده خواهرم اینقدر حزین و زار است مست ها صحبتشان صحبت خدمتکار است فاطمه بودم حیدر خمسه

حال و روز من خبر داری ، نداری از من خبر در این سفر داری ، نداری اصلا خبر از این جگر داری ، نداری اصلا ببینم موی سر داری ، نداری هر چند مثل تو سرم آتش گرفته اما تنور خانه ی خولی نرفته دل شوره دارم رنگ و رویم را ببینی وضع لبان پاره ی من را ببینی این آهن دور گلویم را ببینی میترسم این اوضاع مویم را ببینی موی مرا خار مغیلان شانه کرد شمر و سنان بین بیابان شانه کرد اصلا گمان کن دخترت قامت کمان نیست اصلا گمان کن عمه جانم نیمه جان نیست اصلا درون قافله شمر و سنان نیست انگشترت در دست های ساربان نیست اصلا گمان کن دخترت تنها نبوده اصلا گمان کن حرمله با ما نبوده توی بازار برده فروشا حیدر خمسه این روز ها من از در و دیوار خوردم در کوچه خوردم آه در بازار خوردم از بام ها سنگ از سر آزار خوردم سیلی ز دست زجر چندین بار خوردم این زجر یک ذره مروت هم ندارد می خواست عمدا اشک من را دربیارد چشمت روشن بابا تو که رفتی ناموست رو بردن سر بازار بین یک عده لات بی غیرت اوردن اما ما رو به اجبار به خدا میترسم من از این طرز نگاه شامیا میترسم به خدا میترسم چونه میزنن سر ... عمو عباسم کو غیرتی ترین علمدار که میشناسم کو اونی که میتونه یه کاری بکنه واسمون پس کو توی بازار برده فروشا ما بودیم اما تو نبودی دندونای شیریمو شکستن پیر مردای مست یهودی بابا دست و پام میلرزه ما رو دارن میبرن جلو چشای... توی بازار برده فروشا حیدر خمسه