1399

هرکس یه شب جمعه بین الحرمین باشه باید همه عمرش هم دل تنگ حسین باشه لطفت می مونه یادم ، تو شلوغی ها راهم واکردی نزدیک تو ایستادم آقاجونم حسین بوسه به ضریح دادم توام ایستادی مارو نگاه کردی ، پایین پات افتاده ام آقاجونم حسین هرشب اگه می خونم شب جمعه کرب و بلات رو برم چون اون شب رو دوست دارم از وقتی که برگشتم یه نفس توی حال هوای حرم دلتنگ علمدارم آقاجونم حسین لبیک اباعبدالله هر کس یه شب جمعه امیر برومند

بانوی مطهره زینب ملیکه منوره زینب شاهرگ من باشه نذر اولیا مخدره زینب زینب گروه خونم نامش کرده دیوونم گشته شصت و نه دفعه راز و رمز جنونم بانوی مطهره زینب ملیکه منوره زینب شاهرگ من باشه نذر اولیا مخدره زینب زینب گروه خونم نامش کرده دیوونم گشته شصت و نه دفعه راز و رمز جنونم بانوی مطهره زینب محمود عیدانیان

یه قطر اشک من جهنمو به من حروم میکنه خدایی ارباب من لطفشو در حقم تموم میکنه کجا میتونه اینجوری عاقبتم به خیر بشه آدم میخواد عاشق بشه کاشکی مثل زهیر بشه گرفتار توام اینو همه میدونن هوادار توام اینو همه میدونن منو حتی اگه بیرون کنی از خونت وفا دار توام اینو همه میدونن دیوونتم حسین همه میدونن همین نوکر توام یعنی این که دعام میکنی یعنی میشه ببینم اربعین بازم صدام میکنی هیچ جاو مثل کربلا این همه دوست ندارم خودت بگو که کی مشایه قدم میزارم از دنیا سیرم و این و خودت میدونی تویی امیرم و خودت اینو میدونی من امسال کربلا پای پیاده آقا دارم میمیرم و اینو خودت میدونی دیوونتم حسین خودت میدونی یه قطره اشک من امیر برومند

افضل الاذکاره معنی ایثاره وارث بر حق حیدر کراره به نام نامی شاه علقمه نور علی نوره ماه علقمه به نام نامی شاه علقمه نور علی نوره ماه علقمه دارم سر تعظیم به هیبت عباس این قسم مرداست به حضرت عباس ابوفاضل ابی الادب جلوه طوفانی فاتح میدانی چشم بد دور که تو جانی و جانانی دلم مست رزم فوق العادته دلاوری ارث خونوادته ماه بنی هاشم بس که جنم داری بهت میاد خیلی لفظ علمداری افضل الاذکاره مهدی رعنایی

موی سر و صورت تو سفید شد عجیب نسیت اسبی که روی پیکرت دویده نجیب نیست اسبی که روی پیکرت دویده نجیب نیست عذاب داره میزدن میگفتن ثواب داره پیمبر گفت قاتل تو حسین نقاب داره رباب بودو دشنام و شلاق و شراب ندیدی که دستای زینب تو طناب بودو ندیدی که دستای زینب تو طناب بودو یارالی آقام یارالی آقام یارالی آقام یارالی آقام قتلوک عطشانا محمدرضا ناصری

سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا مونده روی زمین پیکر تو رها السلام علی من دفن اهل قری خواهرت اگه نیست رفته شام بلا ریگ و رمل بیابان برات گرفتن عزا سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا همه منتظرن مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه دست قاتل اگه به سرش برسه آخ خدا به داد موی دخترش برسه سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا ماه نیزه ‌نشین شمع روشن من بی‌تو مرگه برا من نفس کشیدن من زخمیه تن تو زخمیه تن من غم نخور اگه آتیش گرفته دامن من سیدالشهدا سیدالشهدا سیدالشهدا یا مقطع الاعضا همه منتظرن مادرش برسه عبدالرضا هلالی

علی امام من است و منم غلام علی هزار جان گرامی فدای نام علی و دشمنان خداوندگار می ترسند ز خود نمایی شمشیر در نیام علی علی بزرگ ترین اتفاق قرآن است که بند گشته قیامت به یک قیام علی * قسم به وعده ی شیرین من یمت یرنی که ایستاده بمیرم به احترام علی یقین که ما همه سیراب می شویم آخر کنار حوض نبی از شراب جام علی علی امام من است محمود عیدانیان

تو میدونی که مشکل نوکرت گناهه با روضه هات مشکلو حل کن . چند بار تا حالا ضریحتو بغل گرفتم یه بار تو هم منو بغل کن . میدونم عاقبت نوکری تو به خیره شاهدمم زهیره . به خدا مریض درد و غمت عین طبیبه شاهدمم حبیبه . آرزومه منم روی زانوت بگم ” اَوَفَیتُ ” چشامو ببندم تو بخندی و از لب خندون تو به غمای گذشته بخندم . حسین جان حسین جان  . شیرینی عشق به شوری اشک عزاته چشمامونو نهر عسل کن . چند بار تا حالا ضریحتو بغل گرفتم یه بار تو هم منو بغل کن . میدونم شهید شهد نگاه تو زیاده شاهدمم جناده . به خدا اسیر خال لبت عین امیره شاهدمم بشیره . آرزومه منم روی زانوت بگم ” اَوَفَیتُ ” چشامو ببندم تو بخندی و از لب خندون تو به غمای گذشته بخندم . حسین جان حسین جان  مشکل نوکرت گناهه مهدی رعنایی

ايوان نجف عجب صفائي دارد ..... حيدر بنگر چه بارگاهي دارد اي كعبه به خود مناز از روي شرف ...... جايت بنشين كه هر كه جائي دارد هرگز نكند واهمه از روز جزا ...... هر كس چو علي پشت وپناهي دارد ريزد گنهش به مثل برگ پائيز ....... گر زائر دلخسته گناهي دارد هرگز نشود ديده او نابينا ....... هر كس كه بر اين بقعه نگاهي دارد خوشبخت كسيكه اندراين وادي عشق ...... با راز و نياز اشك و آهي دارد بي حب علي عبادت نامقبول است ......... با مهر علي قدر و بهائي دارد هر كس كه نگشت پيرو مكتب او ....... قطعا تو بدان راه خطايي دارد حاجت بطلب هميشه از شاه نجف ........ زيرا كه يد گره گشائي دارد بروادي رحمتش دو صدبار سلام ....... مدفون دو سه صد مرد الهي دارد از كوفه رسد ناله حيدر بر گوش ....... زان خانه پر نور كه چاهي دارد نوميد نگردد ز سراي علوي ....... هر كس به درش دست گدائي دارد رحمت به روان آنكه گفت اين مصرع ....... ايوان نجف عجب صفائي دارد شاه مردانی محمدرضا ناصری

خون گلوتو پس نزن میمیرم نفس نفس نفس نزن میمیرم مثه کبوتری که گیر افتاده خودتو به قفس نزن میمیرم حالا سر قرار رسیده زینب حرم تا قتلگه دویده زینب سرتو میبُرن سرم پایینه خدا میدونه که بریده زینب همونی که ازم پدرم رو گرفت با یه عده حرومی دور حرم رو گرفت تو نبودی به زور معجرم رو گرفت اومدم فرار کنم موی سرم رو گرفت هر چه آمد به سرم دست به زانو نزدم جز خداوند به عمرم به کسی رو نزدم رو زدم آب بگیرم پدرم را کشتند پیش چشمان ترم ماه حرم را کشتند زجر و خولی و سنان چشممو گریون کردن ته گودال دل عمه رو دلخون کردن همه با اسب روی خمیه زنها رفتند به خدا چند دفر به زیر نعلا رفتن خون گلوتو پس نزن عبدالرضا هلالی

ای به قربان تو که زخم فراوان داری دختری محتضر و سر به گریبان داری بابا زحمتت دادم با سر سر دست آمده ای مهربانی و به من لطف دو چندان داری بابا جان دست من بسته و اسباب پذیرایی نیست خجلم سخت از این شیوه مهمان داری مثلا شانه زدم روسری نو بستم مثلا دختر خود را روی دامان داری آفتاب از سر نی بودی و حتما خبر به زمین خوردن من بین بیابان داری زجر میگفت که من خسته شدم از زدنت دختر خارجی آخر چقدر جان داری یک طرف موسی سرم کمتر از آن است مثل من سوخته ای موی پریشان داری خون دل خورده ام و سیر شدم از دنیا از کجا آمدی ای سر که بوی نان داری زخانه ها همه بوی طعام می آمد ولی به جان تو بابا گرسنه خوابیدم بابا لب بالای تو کو چه شده با دهنت جای خالی شده ی یک دو سه دندان داری چوب در تشت به لب های تو نازل شده است لحن ترتیل نو ای قاری قرآن داری خسته شدم از زدنت مجید رضانژاد

چه کنم دست خودم نیست که یادت نکنم خواستی دل نبری تا به تو  عادت نکنم چه کنم دست خودم نیست که یادت نکنم خواستی دل نبری تا به تو  عادت نکنم چه کنم دست خودم نیست که یادت نکنم خواستی دل نبری تا به تو  عادت نکنم چه کنم دست خودم نیست که یادت نکنم خواستی دل نبری تا به تو  عادت نکنم حسین آقا جان محمود عیدانیان

آرزومه تا آخر دنیا یا رقیه بگم تو شلوغی محشر کبری یا رقیه بگم فارغ از غم و درد و گزندم دل به عشق رقیه می بندم چونکه نوکرم آبرومندم یا رقیه مدد روز و شبه منه هزار ساله که نغمه ی لب منه رقیه دین و مذهب منه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد من به شوق زیارت بی بی زندگی می کنم من خدا رو به عشق رقیه بندگی می کنم فخرم اینه که خادمشم من ناز نوکراشم می کشم من کاش می شد سگ بی بی بشم من یا رقیه مدد ملیکه ی دلم در خونه ی تو یه عمره سائلم اسیرتم منو نکن ولم نکن ولم نکن ولم ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد منکرین وجود رقیه جاهلند به خدا اهل حق نمی دونمشون چون باطلن به خدا دشمناش همه هیزم نارن پست و رذلن و مایه ی عارن چون نشونه ی پاکی ندارن یا رقیه مدد شبیه فاطمه زینت شونه های شاه علقمه دوستت دارم تو یه عالمه یه عالمه یه عالمه ریحانه الحسین رقیه جان رقیه جان مدد ریحانه الحسین مهدی رعنایی

باب مفتوح راحت روح کشتی تو ناجی کشتی نوح شاه شاهان روح ریحان آیه های مدح تو گفته قرآن ای حسین جان همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی **** منبع نور خالق شور به دو عالمی حسین امپراطور ماه تابان جان جانان میرسم تو روضه تو به رضوان ای حسین جان همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی چه زیان تو رو که من هم برسم به آرزویی **** صاحب فضل کار تو بذل همه زندگیم فدات یا ابالفضل نور الانوار خیر الاذکار توی کربلا شدی خوده کرار ای علمدار دل و دین و عقل و هوشم همه را به آب دادی ز کدام باده ساقی به منه خراب دادی

در بین سینه زن ها مست طهورم هر شب بشسته نغمه های اسم شما روی لب آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است جانم فدای ارباب جانم فدای زینب ای جانم بر صولت و هیبت تو عالم مات این حجب و عفت تو دنیا شد نوحه گرت عالم تحت نظرت سربند علی مدد بستی به دور سرت کوفه شده ویران عالم شده حیران یا زینب یا زینب در بین سینه زن ها امیر برومند

من اگـــر جــــاهل گــمراهم اگــــر شـــــــــیخ طریق قبــله­ ام روی حســین است و هـــمینم دین است او چــــو بـــینای حــــــــقیقت بود از دیــــــده­ ی من بـــــــه حـقیقت که مـرا چـــشم حقیقت بین است ســـجـــده بر نــــــور خــــــدا در گِــــلِ آدم نــــــــکند چــــــشم شـــیطان لـعین چون نظرش بر طینست ذات لایــــدرک حـــق را کــــــــه کند درک بـــــــــــصر آنــچــــه ادراک کــــنند اهــــل بـــــصیرت، ایــــنست بــــوده پیش از گِلِ من ســرخوشِ جامـــش دل من مســــتی ما ز حـــــقیقت ز مـــی دیــــــــرین است نــــور او مــــــبدأ من بود و مـــــعادم هــــمــه اوست قــــصه­ ی بـــــــازپسینم خـــــبر پــــــــیشــین است شــب دوشــینه مـــرا چشــم چــو بر چــشم تو بود روز میـــــعاد مــــرا چشــــم شــــــب دوشـین است نــــه همین روی تــــو در خـــــواب چــراغ دل ماست هـــر شبم نور تــو شـمعیست کـــه بر بــالین است پــرتوی مـــهر رخــــــش مـــی نگرم در هـــمه کَــس زان مــرا با هـــمه کس مـــهر و نـه با کــس کینست ماسِوی عــــاشق رنــــگند سِـــوای تـــو حـــــــسین که جـــبین و کـــــفت از خـــونِ ســرت رنـــگین است خـــــردلی بـــــــار غــــمت را دل عــــــالم نـــــــــکشد آه از ایـــن بــار امـــانت که عــــجب ســـــنگیـن است قبله ام روی حسین است مهدی رعنایی

العطشا بکربلا تشنه لبی آه کشید فاطمه را خبر کنید روضه به گودال رسید خونی شده چرا یال مرکبت صبرا علی بلائک روی لبت گودال و خنجر و شمر و زینبت صبرا علی بلائک روی لبت وای از تنور خولی و امشبت صبرا علی بلائک روی لبت مادرتو غصه روز دهم میکُشه خواهرتو ضربه دوازدهم میکُشه چجوری پیدات کنم با دست بسته حسین من وسط این همه نیزه شکسته حسین نه پیرهنی برات مونده نه ذره روی لبای تو هل من ناصره پایین مقتلت زهرا زائره العطش بکربلا عبدالرضا هلالی روی لبای تو هل من ناصره بی تو عقیله باید تنها بره روی لبای تو هل من ناصره اسیری و بی کسی قافله و ازدحام خیلی به ما سخت گذشت میون بازار شام ببین که شد بیشتر از کرب و بلا خون دلم تو کوچه ها رقصیدن دور و بر محملم بعد از تو خورده سنگ دشمن به من من گریه میکنم میخندن به من راهو تو کوچه ها میبندن به من من گریه میکنم میخندن به من خیلی بی احترامی کردن به من من گریه میکنم میخندن به من العطش بکربلا عبدالرضا هلالی

زده بر دل لشکر ابن سعد همه الفرار الفرار میکنند اباالفضل یل خط شکن آمده داره یک به یک شکار میکند مرد خطر عباس شیر قدر عباس ماه بنی هاشم ای با جگر عباس سوره زلزال باز شده نازل میزنه شمشیر با ابوفاضل یه سپاه میشه به درک واصل شده همهمه کشمکش ولوله همه الفرار میکنند محمدرضا ناصری

آبی که از این دیده چو خون میریزد خون است بیا ببین که چون میریزد پیداست که خون من چه برداشت کند پیداست که خون من چه برداشت کند دل می خورد و دیده برون می ریزد دل می خورد و دیده برون می ریزد آبی که از این دیده چو خون میریزد خون است بیا ببین که چون میریزد پیداست که خون من چه برداشت کند دل می خورد و دیده برون می ریزد میروی و گریه می آید مرا اندکی بنشین که باران بگذرد میروی و گریه می آید مرا اندکی بنشین که باران بگذرد دیده برون میریزد امیر برومند

صف شکن معرکه ها حیدر کرار حضرت شمشیر خدا حیدر کرار . زهره ی مرحب ترکیده که شنیده صدای تکبیر تو را حیدر کرار . خشمت شد آشکار گفتند الفرار از دست ذوالفقار لا یمکن الفرار . خیبر برای تو از پر سبک تر است این قدرت عجیب مختصّ حیدر است . دم همه دم علی علی صاحب دم علی علی . لوح و قلم علی علی شاه کرم علی علی . یا مولا علی علی . فضائل تو بی حساب و بی شماره کی از مقام تو می تونه سر درآره . جای تو انگشت تو پیداست رو ضریحت یعنی که معجزات تو ادامه داره . ای راه مستقیم ؛ راه زیارتت اصل اصول دین ؛ امر ولایتت . سوگند می خورم بر عصمت بتول من رو به فبله ام در شارع الرسول . باب دعا ؛ علی علی دست خدا ؛ علی علی . خیر و عطا علی علی در همه جا علی علی . یا مولا علی علی . خدا با خلقتت هنرنمایی کرده خصوصیت های تو منحصر به فرده . چرخ زمین و آسمون تا ابدالدهر رو  سر انگشت کوچیک تو می گرده . دست شریف تو طراح آسمان نام تو فاتح ابواب لا مکان . یا قاهرالعدو یا والی الولی . اشهد ان علیا ولی الله صف شکن معرکه ها مهدی رعنایی

بنت الهدی رقیه هو الهما رقیه عزیزه الحسین زهرا نما رقیه تحت لوای حضرت دلدارم به اهل عالمین چه کاری دارم منم سگ رقیه ثارالله آره همینه افضل الاذکارم جانم رقیه ضربانم رقیه جانم رقیه دل و دلبر رقیه لیلا رقیه دین و دنیا رقیه سلطان رقیه مه تابان رقیه بنت الهدی رقیه محمود عیدانیان

کتب فی اللهوف فرقه بالسیوف آه از این قتلگاه فرقه بالرماح میزدن بی هوا فرق بالعصا نگم چه کنم این حرفا عین روایته لقد قتل بالسیف و بالحجاره انت اخی اخه این چه وضع غارته لقد قتل بالسیف و بالحجاره کشتنش بی گناه یا کثیر الجراح دم دمای اذان فرقه بالسنان میزدن با غضب فرقه بالخشب این همه غربت و هتکت حرمته السلام علی ساکن کربلا میسوزن خیمه هات نِسوَهِ البارِزات نگم چه کنم این حرفا عین روایته حرم داره میسوزه عدو مست جسارته حسین میبینه زینب تو رخت اسارت لقد قتل بالسیف و بالحجاره

کرده تسخیر به یک غمزه همه دل ها را زده بر هم ز کرم قاعده دنیا را شال سبزی که حسن بر کمرش می بندد آبرو داده همه ی زریه ی زهرا را حامل بیرق ولی بر حق حسن ابن علی کرم مطلق هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل خلقه مثل ملکه الازل حله العسل سلطان سلاطین جهان آقای جوانان جنان ای شاه کرم یابن علی ارباب همه سینه زنان یا حسن (3) بعد هر ضربه شمشیر حسن سر می ریخت ز تعجب ملک از حمله ی او پر می ریخت با نگاه غضب آلود به کج باور ها کفر از ظاهر و از باطن کافر می ریخت اول و آخر به حسین رهبر یل دریادل پسر حیدر شاه بی بدل مرد هر جمل بهترین عمل پهلوان و یل ضرب المثل عزوجل هو هو البطل فاتح الجمل احسن العمل حله العسل خلقه المثل ملک الازل یا شبر شهنشاهی حسن زیبارویی و ماهی حسن ای شاه کرم یابن علی یا محسن الهی به حسن حامل بیرق ولی برحق امیر برومند

ای دل و دلدار حسین سید و سالار حسین نبض دلم میزنه هرمرتبه هربار حیسن عشق علمدار حسین سلام من بر تو ای عزیز زهرا مولا اباعبدالله جان جانانی شاه شاهانی رعیت ما و الحق که سلیمانی شاه کربلا صنما دلم من به هوای تو زندست به هوای حرم دیگه بهتر از این که نفس بکشم من تو شبای حرم شبای حرم شاه شاهانی امیر برومند

امام حسینو هر کسی نشناخت ذره ای اسلامو نمیشناسه علم نمیخوره زمین چون که هنوز علم رو دوش عباسه دشمنی با این علما دردسر داره تلاش و رنج و زحمت بی اثر داره محرما تو دسته ها ارمنی حتی میاد علامتو روی شونه برداره علم یعنی برامون یک تگیه گاه مستحکم پراش داره سایه رو سر عالم علم عشقه علم یعنی نماد و تمثیل هیبت شیعه نشونی از استقامت شیعه علم عشقه امام حسینو هرکسی نشناخت محمدرضا ناصری