1399

عشق جنون کربلا وادی خون کربلا ساحل دریای عشق شهر جنون کربلا رویای شب هامه کربلا هم دین و دنیامه بی تو عمرم چه بی فرجامه کربلا رویامه رویامه کرببلاتو عشقه این روضه هاتو عشقه میخوام لوطی بخونم صفاتو عشقه حرم رویامه ته دنیامه گل حرفامه حرم حرم تصویر توی شبهامه همش با هامه حرم حرم تسکین دل شیدامه یا ابا عبدالله صاحب پرچم حسین تو دل تاریکیا نور محرم حسین ای شاه بی همتا جون مبدم پای عشقت آفا شاملم شد دعای زهرا با شما ثارالله ثارالله من با تو خوبه حالم بی تو روبه زوالم حسین آقامه به خیر عامه که بی اتمامه حسین حسین مشکیشم مثه احرامه چقدر خوشنامه حسین حسین خونش هم پر از خدامه عشق جنون کربلا روح الله رحیمیان

چادر و میبنده دور کمرش خطبه میخونه مانند پدرش دلیر و مردانه عجب شجاعانه بهم زد تاج و تخت ابن مرجانه قیام کربلا ز نطق او شده احیا به دست خود رقم زد دوباره عاشورا قیام کربلا ز نطق او شده احیا به دست خود رقم زد دوباره عاشورا ناموس حی سرمد جبل الصبر عمه جان رقیه بی بی زینب شصت و نه بین ابجد جبل الصبر یا زینب دلیر و مردانه محسن عراقی

این گرد و غباری که تو روضه هاست بالاتره از گوهر و کیمیاست این ارادت و عرض ادب به تو ارثیه خانوادگی ماست پدرم نوکر تو بوده آخه مهرت رو به من داده به من عاشق دیوونه ارثیه سینه زدن داده میکوبم به سینه تا زهرا ببینه قربون اسمت شم اسمت دلنشینه بر دلها میشینه توی کل عشقا عشقت بهترینه ای جانم حسین جان گرد و غبار روضه ها حسین ستوده

به وقت خطبه خوانی مثل حیدر می شود زینب به هفده معجزه بر نی پیمبر می شود زینب من از نامش که زینت برعلی گشته ست فهمیدم زمانی زینت الله اکبر می شود زینب زمین باید بگردد تا ابد دور چنین بیتی که درآن مادرش زهرا و دختر می شود زینب سه تا آیه سه دفعه مادری پیش سه تا حجت به علم جَفْر، اینجا شرح کوثر می شود زینب حباب دور مصباح الهدی چون می شود عباس به کشتی نجات خلق لنگر می‌ شود زینب خودش یک لشکر است از کربلا تا شام،دروقتش؛ دل آور، جنگ آور، آب آور می شود زینب به این نکته توجه کن اگر که در وفاداری؛ برادر می شود عباس، خواهر می شود زینب پس از حیدر اگر بابا، پس از زهرا اگر مادر پس از عباس هم قطعا برادر می شود زینب همانگونه که از اول به یادش مانده از کوچه دم آخر میان خیمه مادر می شود زینب دوتا روح است دریک جسم وقت بوسه از حنجر که یک آن فاطمه یک آن دیگر می شود زینب به وقت خطبه خوانی محسن عراقی

شرم دارم که بگویم به چه شکلی ما را وارد بزم طرب خوانی مان می کردند بدترین خاطره آن بود که در آن مدت مردم روم نگهبانی مان می کردند هیچ جا امن تر از نیزه ی عباس نبود تا نظر بر دل حیرانی مان می کردند شرم دارم که بگویم به چه شکلی ما را وارد بزم طرب خوانی مان می کردند بدترین خاطره آن بود که در آن مدت مردم روم نگهبانی مان می کردند هیچ جا امن تر از نیزه ی عباس نبود تا نظر بر دل حیرانی مان می کردند بدترین خاطره نریمان پناهی

خبر آمد كه یلی می آید فاتح بی مثلی می آید خبر آمد قمری می آید روبهان! شیر نری می آید تا نگشتید در این بیشه شكار بهترین راه؛ فرار ست فرار تا كه عطر خوش كوثر آمد همه گفتند پیمبر آمد همه گفتند كه عیار آمد از نجف حیدر كرار آمد همه گفتند كه اكبر آمد اسد الغالب دیگر آمد ماتِ آن ماه منور گشتند چند گامی به عقب برگشتند بسم رب الشهداء...لب وا كرد رجزش ولوله ای برپا كرد فاتح بی مثلی می آید محسن عراقی بانگ زد: باد به غبغب دارید بی جگرها! دو سه مَرحَب دارید!؟ آمدم فاتحِ میدان باشم وسطِ معركه طوفان باشم غیرتم در ره دین می كوشد در رگم خون علی می جوشد نه! حسین بن علی تنها نیست تشنه لب هست، ولی تنها نیست از شراب علوی لب تر كرد كربلا را جملی دیگر كرد كفر را حمله ی او شاكی كرد خودمانیم چه كولاكی كرد! تیغ در دست چه غوغا می كرد! دشت را محشر كبری می كرد هنر طایفه را از بَر بود كربلا آینه ی خیبر بود كوفیان ماتِ قلندر بودند عَمرُوَد ها همه بی سر بودند تیغ می زد به عدو جانانه مثل عباس چه استادانه ! سبك جنگاوری اش مبنا داشت به اباالفضل شباهت ها داشت درس خود، خوب و نكو پس دادش آفرین گفت به او استادش ضربه ی تیغ به فتوا می زد عوض سیلیِ زهرا می زد شاهد رنج و غم زهرا شد كوچه ای تنگ برایش وا شد از چپ و راست به او ضربه زدند بی كم و كاست به او ضربه زدند همه جا بوی مدینه پیچید شمر را شكل مغیره می دید بی هوا نیزه به پهلوش زدند دشنه و تیغ به بازوش زدند هر كه با هر چه دمِ دستش بود زد بر آن آینه ی خون آلود فاتح بی مثلی می آید محسن عراقی

عشق میکنم تا که میاد اسم دلدار عشق میکنم تا که میگم سید و سالار عشق میکنم به اربابم میگن عباس علمدار ای علمدار ای دلدار ای سالار شیر سرخ عربستانی اباالفضل تو وزیر شه خوبانی اباالفضل کار دشمن تو معرکه فراره تا که وقتی تو میدون پا میزاره دیده بان کربلا روی دوشت سقا پای تو میشه رکاب واسه زینب آقا هر چه بادا بادا من میگم ای مردم کرده سفارش حسین و به تو مولا می می می بده سقا سقا سر بندت بود مدد زهرا سایه ات روی سر حرم امنِ امنِ خیمه ها آروم میشن تو بغل تو عموجون بچه ها جونم به قربون تو ای سقّای با وفا اباالفضل ابوفاضل ابوفاضل مدد عباس علمدار مجید رضانژاد

پشت دروازه عجب غوغا شده کاری بکن ای برادر خواهرت تنها شده کاری بکن گفتم از اینجا نبر مارا ولی لج کرد و برد روی خیلی ها برویم‌ وا شده کاری بکن خم شدم بردارم این سر را مرا محکم زدند قامتم زیر لگدها تا شده کاری بکن دختری را که سر بازار گم کردم حسین در کنار نیزه ات پیدا شده کاری بکن کوچه گردی با لباس پاره خیلی مشکل است دیدنم سرگرمی زنها شده کاری بکن سنگ آن بدکاره از ایوان سر من را شکست خون این سر غصه سقا شده کاری بکن با‌ کنیزم سمت بازار کنیزان میروم فضه میفهمد چه ها بر ما شده کاری‌ بکن من سر یک روسری صدبار سیلی خورده ام تازه میفهمم چه بر زهرا شده کاری بکن دور زنها یک تماشاخانه راه انداختند میهمانی ذوی القربا شده کاری بکن خیزرانش بیشتر از تازیانه درد داشت که رباب از شدت آن پا شده کاری بکن پشت دروازه حسین سیب سرخی

مینویسم کف دستم تا همیشه با تو هستم کف دستم مینویسم سلام بر شاه شهیدان تا همه چشما ببینن من حسینیم به قرآن در تمامی خبر های جهان ذکر کنید من حسینی تر از آنم که شما فکر کنید امشبُ بشین  اشکِ چشممو ببین من حرم می خوام رومو تو نزن زمین … گفتم که دلم آشوبه گفتی بیا تو آغوشم … گفتم کجا قوربونیت شم گفتی پایینِ شش گوشه م … امشبُ بشین اشکِ چشممو ببین من حرم می خوام رومو تو نزن زمین مینویسم کف دستم محسن عراقی

تاب و تبم ذکر لبم قمر قمر واجب تر از نون شبم قمر قمر از این همه شفاعت و از جنمش در حیرت و در عجبم قمر قمر عجبا وا عجب که خدای ادب چقده محشره وقت خشم غضب میزنن دشمنان همه از ترس او یک قدم به جلو صد قدم به عقب تاب و تبم مجید رضانژاد

اندر این دشت بلا غارت جان خواهد شد آنچه مقصود دل ماست همان خواهد شد ای بسا تن که در این دشت بیفتن بر خاک ای بسا سر که در اینجا به سنان خواهد شد حسین حسین منو دوری از حرمت حسین حسین این لب شط فرات است که لیلای حزین بر سرکشته اکبر به فغان خواهد شد این لب شط فرات است که از تیغ جدا دست از پیکر عباس جوان خواهد شد واویلا آه وایویلا زمین کربلا در این دشت بلا حسین سیب سرخی این لب شط فرات است که از جور سنان زینبم موی کنان موی کنان خواهد شد حسین حسین واااای وااای اینجا کجا بود ما را آوردی داداش ببین نیزه هارو داداش آسمان در نظرم تیره و تاز است حسین هر طرف مینگرم بوته خار است حسین تا رسیدیم اخا تشنگیم افزون شد این عطش حاصل نفرین بهار است حسین آن سیاهی که نمایان شده نخلستان نیست پس چرا دشت پر از نیزه سوار است حسین خنده ی حرمله در دشت طنین افکنده بی گمانم که پی صید شکارست حسین کوفیان شهره غارتگری و تاراجند حتم دارم که دگر آخر کار است حسین در این دشت بلا حسین سیب سرخی

رفاقت ممنوع،همه نامردن همه غیر حسین،منو ول کردن حسین کاری کرد که تا جون دارم بهش مدیونم تا رگ گردن رفیقم ارباب حسینه رفیقم قره العینه می خوامش اربابمو چون رفیقم شه عالمینه به تار زلف تو من گرفتارم فراق صحن تو کرده بیچارم خدای عشقی و من دوسِت دارم (بدم المظلوم عجل لولیک الفرج) دم به اذن زینب،غلامت هستم بذار دستاتو آقا تو دستم توی این دنیا به یک چیز اونم به عکس گنبد طلات وابستم دخیل پرچم سیاتم گدای سینه زناتم به اذن سقّای بی دست غبار خاک پاهاتم نگاه تو آقا درّ نابم زلف سیاه تو پیچ و تابم باید منو کلب تو خطابم کرد (بدم المظلوم عجل لولیک الفرج) دم رفیقم ارباب حسینه مجید رضانژاد

بالاتر از این سمت نداری این که باشی نوکر رقیه جبریل امین به رسم دست مزد میرسه به محضر رقیه تویی دلبند عمو برق لبخند عمو میدرخشه نام تو روی سربند عمو یا رقیه مدد یا رقیه مدد ****** بالاتر از این سمت نداری این که باشی نوکر رقیه جبریل امین به رسم دست مزد میرسه به محضر رقیه تویی دلبند عمو برق لبخند عمو میدرخشه نام تو روی سربند عمو یا رقیه مدد یا رقیه مدد نوکر رقیه محسن عراقی

گویا ناگهان آمد زلزله از تکبیر او ترسید حرمله شمر بی وجود ویران می شود پشت مرکبش پنهان می شود به نجف کرد نگاهی عباس ناگهان فرقه ی کافر را کشت قبل از آنی که بگیرد شمشیر اخم عباس یه لشکر را کشت عموی علی اکبر عموی قاسم نگاهی به حسین کرد سپس شد عازم و سرکرده ی دشمن که من من می کرد شد از ترس ابالفضل طهارت لازم (علمدار حسین ابالفضل علی) گویا ناگهان آمد زلزله مجید رضانژاد

عمر ما به عشق ناب مرتضی سر شد عشق او نشانه ی پاکی مادر شد نبوَد امیر مؤمنین کسی دیگر این لقب فقط برازنده حیدر شد مخزن الاسراره کعبه ی سیاره اسم زیباش حیدر لقبش کراره اسدالله علی علی ولی الله علی علی اسم زیباش حیدر حسین سیب سرخی حمله های او دلیل فتح خیبر شد روی انگشت کنده ز جا در شد فاتح بدر و هنین و فاتح خیبر این لقب فقط برازنده ی حیدر شد قاهر و قهاره غالب پیکاره یک فدایی او میثم تماره اسدالله علی علی ولی الله علی علی فاطمی ام عاشق حیدر کرارم از عدوی مرتضی همیشه بیزارم بهر دیدن بهشت نباشدم میلی حسرت زیارت صحن نجف دارم مهر آل حیدر بهترین سرمایه از نجف میایم تا بقیع مشایه اسدالله علی علی ولی الله علی علی اسم زیباش حیدر حسین سیب سرخی

علت عبادتم بندگی رقیست کربلا عرصه رزمندگی رقیست فتح دنیا میکنی وقتی که روی شونه عمو میخندی تو با گریه هات بانو جانم دست شام و کوفه رو میبندی صورتم نذر غمای زینب سرمم میدم برای زینب اومدم قربونیه حرم بشم خونمو بریز به پای زینب نور زینبه شور زینبه اون که نرفت زیر بار زور زینبه کشنده ی یزید مغرور زینبه معنی لفظ امپراطور زینبه ای امپراطور نور علی نور گوهر مستور به صبر مشهور همینه منظور تو بده دستور برات میمیرم بین همین شور زینب زینب زینب عمه جان نوکر دربست توام همیشه تو روضه ها مست توام اگه امروز حسینی هستم من حسینی شده ی دست توام عشق زینبه دین زینبه بنت امیرالمؤمنین زینبه عشق یل ام البنین زینبه سلطان همه سلاطین زینبه ای شه و سلطان متون قرآن حقیقت محض عشق حسین جان تو بده فرمان جان سنه گوربان زینب گفتم شدم مسلمان زینب زینب زینب فتح دنیا میکنی محسن عراقی

سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه عطر ضریحت دوباره کربلاییم میکنه هواتو کرم چی میشه خوب کنی حال منو شکسته بالم میشه شفا بدی بال منو امدم اقا که بدی روزی سال منو سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه سلطان قلبم یاد حرم هواییم میکنه هرروز هفته خدا امام رضاییم میکنه عطر ضریحت دوباره کربلاییم میکنه هواتو کرم چی میشه خوب کنی حال منو شکسته بالم میشه شفا بدی بال منو امدم اقا که بدی روزی سال منو سلطان قلبم محسن عراقی

میون این خرابه ها همش میگم بابا بیا کلی ستاره رو زمین کشیدم چه فایده وقتی ماهمو ندیدم بابام برام قصه می گفت قصه بی غصه می گفت به قاصدک بگید خبر بیاره بابام کجا سر رو زمین میزاره یکی بود یکی نبود اون شبی که دخترت گم شده بود یکی بود یکی نبود توی صحرا جز خدا هیچکی نبود یکی بود یکی نبود رقیه بود عمو نبود شیون بود گلو نبود دیگه موهام گیسو نبود بابا بیا روح الله رحیمیان

تو گوشم شده اذان کربلا تو قلبم غم بی کران کربلا شلوغه سرت آقا ولی میرسه سلامم به شهیدان کربلا به جناب مسلم ابن عوسجه سلام یه سلامی هم میدم به هانی از رو بام تا بریره سائلت وقتی زهیر گدات آخه من چه جوری مدعی بشم گدام من گدای نوکرای سیدالشهدام خاک پای زائرای سیدالشهدام در عزای روضه های سیدالشهدام یا حبیب الباکین تو صف اصحابت چی بشه ما رو راهمون بدی اذان کربلا روح الله رحیمیان

من الذی ایتمنی وای حسین یا مظلوم دخترکی حزینه ام آه بود به سینه ام وارث درد و محنت کبودی مدینه ام که گفته من بی کس و کارم که گفته من پدر ندارم رسیده بابای من از راه لب به لبان او گذارم وای حسین یا مظلوم شبیه عمه هر کجا قسمت من بلا شده بافتگی موی من میان کوچه وا شده غصه نمی کند رهایم شده پر از آبله پایم شبیه بانوی مدینه مرگ فقط شده دعایم من غم و مهر حسین با شیر از مادر گرفتم روز اول که آمدم سور تا آخر گرفتم بر مشام جان زدم عطر از عطر حسین خلقت از عود و گلاب تازه و عنبر گرفتم بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا تشنه آب فراتم ای عجل مهلت بده تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا من الذی ایتمنی روح الله رحیمیان

ذکر لبم یا زینب سلام الله نون شبم یا زینب سلام الله بدون هر چی هتاک حروم زادست که مذهبم یا زینب سلام الله زینب سلام الله ای آیه عصمت روح کلام الله ای عمه جان حرم کوه زنان حرم زینب زینب تاب و توان حرم ای کهشان حرم زینب زینب نور نشان حرم ای نوحه خوان حرم زینب زنیب عالمه بلا معلمه پرچم تو بالاتر ازهمه ذکر لبم یا زینب روح الله رحیمیان

این هایی که تعزیه میرن مخصوصا اونایی که مخالف خونن چه شمر و میخونن نقش حرمله اینا خیلی مظلومند اینا هم دارن خدمت میکنن به ابی عبدالله هم مثلا یهویی تو خیابون میبینن میگن طرف شمره فحشش هم میدن شاید کتکم بخورن ولی میگه برا امام حسینه قربون کتک خور هات برم حسین جان یه سیلی نخوردیم برا ابی عبدالله ادعا هم داریم منتهی میگفتش که یکی از اینا رفته بود برا پسرش خواستگاری تو خواستگاری که نشسته بودند یه مرتبه پدر دختر میگه که ببخشید شما نقش شمرو که بازی میکنید چند ساله الان در و همسایه دیدید دیگه حرفای اضافه میزنن میگن که دخترت عروس شمر شده ما نمی تونیم این کارو بکنیم یه مرتبه گفتم که مردم این همه از من بدشون میاد حسین تو مادرت فاطمه چقدر از من بدتون میاد دلم شکست پا شدم رفتم گفتم عیب نداره .... تعزیه خوان امام حسین محمدحسن فیضی

دنبالت میگردم خونه به خونه از عشق کربلات گشتم دیوونه همونطوری که تشنه پی آبه تموم حاجت نوکر اربابه ارباب انتظار سخته منم دل دارم هرکیو دیدم کربلا رفته باشه باشه منو نبر حسین به کربلات حق داری آقا باشه میرم دور میشم از جلو چشات حق داری آقا باشه دیگه لال میشم از شور و شین حق داری آقا باشه دیگه نه من نه بین الحرمین حق داری آقا اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه حسین ای دل ای دل ای دل ای دله غافل کارون رفت و ما مانده ایم در گل هرکی حسینی بود کربلا رفته چی شد ارباب ندونست ما رو قابل ارباب انتظار سخته منم دل دارم هرکیو دیدم کربلا رفته باشه بلا ببینی خون بشی حیرون بشی بسوزی ای دل دلم میخواد برا حسین گریون بشی بسوزی ای دل خدا کنه قسمت بشه ببینی بین الحرمین و بهشت رویایی عباس و حسین و اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه حسین ارباب انتظار سخته منم دل دارم هرکیو دیدم کربلا رفته باشه دنبالت می گردم محمدحسین پویانفر

حسین جان بلند شو ببین خواهرت بین دشمن اسیره بلند شو دعا کن که زینب کنارت بمیره یا مظلوم حسین جان غروب شد دارن میرسن واسه تشییع جنازه میان ده سواره میان گودال با نعل های تازه چی شد با تن تو واویلا ای بی کس تنت له شد از کینه اینجا ای بی کس با دستای بسته ماها رو میبردن رها کردنت بین صحرا حسین جان حسین جان نریمان پناهی