1399

ما ملت امام حسینیم از تربت امام حسینیم ما جواب هل من ناصر تو هستیم اربعین کرببلا زائر تو هستیم انشاالله یا ثارالله ما ملت امام حسینیم از تربت امام حسینیم تا لحظه ظهور مهدی در بیعت امام حسینیم انشاالله یا ثارالله قلبی لدیک و سلام علیک اللهم الرزقنا کرببلا فی یوم اربعین انشاالله ماه خون و قیام است این کلام امام است شیعه را صلح و سازش با ستمگر حرام است شیعه یار حسین است در کنار حسین است هرکه آزاده باشد جان نثار حسین است ما ملت امام حسینیم از تربت امام حسینیم ما جواب هل من ناصر تو هستیم اربعین کرببلا زائر تو هستیم انشاالله یا ثارالله ما ملت امام حسینیم از تربت امام حسینیم تا لحظه ظهور مهدی در بیعت امام حسینیم انشاالله یا ثارالله قلبی لدیک و سلام علیک اللهم الرزقنا کرببلا فی یوم اربعین انشاالله ماه خون و قیام است این کلام امام است شیعه را صلح و سازش با ستمگر حرام است شیعه یار حسین است در کنار حسین است هرکه آزاده باشد جان نثار حسین است هل من ناصر محمدحسین حدادیان

منم عباس شیر حیدرم منم عباس ساقی حرم وقت جنگ است آمدم که باز همچو حیدر شمشیر بزنم به نام نامی حیدر به نام شاه زمان به نام حضرت زهرا فخر جهان به نام نامی عشقم یعنی حسن و حسین نمی دهم احدی را به تیغ خشمم امان رجزم کوبنده تیغ من برنده خشم چشمانم چون اسد درنده از نبار یاسم سر ز پا نشناسم ایها الناس بدانید که من عباسم ابوفاضل یا اباالفضل منم عباس حامی حرم منم عباس حامل علم به خدا با تیغ لبروان بزنم این میدانو به هم به نام نامی مولی الموحدین حیدر منم به وقت نبرد چون کننده خیبر اگر کسی به سرش جنگ با حسین دارد به مادرم که سرش را بگیرم از پیکر کوه غیرت دارم من صلابت دارم شیر حیدر هستم من شجاعت دارم شیر حیدرم وحید شکری

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم کنار تن بی سرت کاسه ی آب گذاشتم واویلا حسین جان تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه واویلا صدا میزدم مادرت رو یا مظلوم نشون میدادم حنجرت رو یا مظلوم صدا میزدم مادرت رو ای بی کس به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم یا مظلوم حسین حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به صحرا سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو واویلا تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت الهی میمردم نمیدیدم اونقدر جسارت به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم ندیدی چشای ترم رو با غیرت شلوغی دور و برم رو یا مظلوم یا مظلوم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم

مشتی هستی رو چشمونی یا ابوفاضل دوسه خط میگم خودمونی یا ابوفاضل حرفه کل علم کشاته رو تاسوعا علت عشقیو جنونی یا ابوفاضل قرص ماهی و زیبایی اون جمال تو عشق از پدر تو هنر داری از کمال تو عشق قمر صولت داری قمر هیبت قمر قدرت داری قمر غیرت قمر شوکت داری قمر جرعت قمر من کلب توام قمر عباس ابوفاضل یا اباالفضل پهلوونا همه غلامت یا ابوفاضل حضرت عباسی میخوامت یا ابوفاضل حرف من نیست که حرف کل مردای دنیاست نداره انتها مرامت یا ابوفاضل کشته مرده چشماتم اون مرامتو عشق مشتی هستی رو چشمونی یا ابوفاضل دوسه خط میگم خودمونی یا ابوفاضل حرفه کل علم کشاته رو تاسوعا علت عشقیو جنونی یا ابوفاضل قرص ماهی و زیبایی اون جمال تو عشق از پدر تو هنر داری از کمال تو عشق قمر صولت داری قمر هیبت قمر قدرت داری قمر غیرت قمر شوکت داری قمر جرعت قمر من کلب توام قمر عباس ابوفاضل یا اباالفضل پهلوونا همه غلامت یا ابوفاضل حضرت عباسی میخوامت یا ابوفاضل حرف من نیست که حرف کل مردای دنیاست نداره انتها مرامت یا ابوفاضل کشته مرده چشماتم اون مرامتو عشق

آقای ما رو از غفا با دشنه کشتند آقای ما رو با لب های تشنه کشتند با تیغ و نیزه جسمشو صد چاک کردند با لب های تشنه محمدحسین پویانفر

جانی عموی شاه خراسانی قسم مردم ایرانی حضرت ساقی العطشانی میزنم دم ز علمدار رشید حرم عشق شه با کرم عشق مه محترم عشق صفای قدم عشق چکد از لب او بر لب پیمانه دم عشق قسم مردم ایران محمدحسین پویانفر

ساجد سیمای ابوفاضلم بنده شیدای ابوفاضلم فخر کنم بر همه عالمین نوکر شیدای ابوفاضلم صفین را به هم زد با سن کم نقاب زد برچهره میدان با هیبتی افسر بر زمین هفت سر بر زمین نسل ابو شعثا را زد با ضربتی شیر حیدر بی باک و با جگر باشد پسری باشد تا علی پدر باشد لقب سقا لایق قمر باشد ابوفاضل یا ابالفضل صید دو ابروی ابوفاضلم وصله به گیسو ابوفاضلم از همه شیران جهان سر ترم چون که سگ کوی ابوفاضلم شیر حیدره الحق محشره یکی از القاب آقام سبع قنطره شیر نوجوان جنگ نهروان یه ارتش و یه ساعته از هم میدره مست مستم کرده مروت عباس معرکه گردانی و هیبت عباس جان به میدان داری به غیرت عباس

ندارم دلی که سزاوار توست نه چشمی که لایق به دیدار توست خودت گفتی ای جان به قربان تو فدای تو محمدحسین پویانفر

الرحمن علم القرآن قرآن در لحن عباس است آیات سوره ی لقمان تفسیرش شان عباس است کیست لقمان، که خدای ادبش میدانند؟ مقتدای همه ی با ادبان عباس است سر در قصر سلیمان نبی حک کردن پادشاه همه پادشهان عباس است مه ام البنین یل نام آوران وارث جزبه ی امیر المومنان شیر نقشی و فاتح هر معرکه قدر و قادر اسد و پهلوان یا عباس بن علی یا عباس بن علی ارکان دین اگر محکم باشد از چشمِ عباس است دشمنانِ ولی الله مورد خشم عباس است احدی در حد او نیست، جگر میخواهد! آسمان هر چه که زیباست قمر میخواهد ماه سنگی ست دلِ حلقه ی انگشتریش صحبت از حضرت عباس هنر میخواهد قمر فاطمه هنر مرتضی به ثنایش ملائک عرش خدا به مقامش کسی نرسد بس همین پسرش خوانده حضرت خیرالنسا ارکان دین اگر محکم باشد از چشمِ عباس است دشمنانِ ولی الله مورد خشم عباس است احدی در حد او نیست، جگر میخواهد! آسمان هر چه که زیباست قمر میخواهد ماه سنگی ست دلِ حلقه ی انگشتریش صحبت از حضرت عباس، هنر میخواهد الرحمن علم القرآن وحید شکری

انگار بغلم کردی وقتی رو تربت سر میزارم من تو حرمت هستم وفتی که اسمت رو میارم بی تو دلم آشوبه اگه تو باشی همه چی خوبه بی تو دلم آشوبه اگه تو باش همه چی خوبه وقتی حرم میرسم میگم با هر نفسم تو رو یه جور دیگه دوست دارم رو به حرم میشینم گنبدتو میبینم دستمو روی سینه میزارم ارباب حسین ارباب با تو دین و دنیا رو بهترین ها رو دارم آقا سجده روی خاک تو می بره ما رو عرش علا بی تو دلم آشوبه اگه باشی همه چی خوبه ای نفست علوی جلوه مرتضوی من که فقط برا تو میمیرم سلسله نبوی از حرم رضوی برات کربلامو میگیرم ارباب حسین ارباب جانم اشک و لبخندم نقش سریندم یا ابوالفضل به به چه علمداری بهترین یاری یا ابوالفضل بی تو دلم آشوبه اگه تو باش همه چی خوبه ارباب حسین ارباب جانم اشک و لبخندم نقش سریندم یا ابوالفضل به به چه علمداری بهترین یاری یا ابوالفضل بی تو دلم آشوبه اگه تو باش همه چی خوبه انگار بغلم کردی محمدحسین حدادیان

والله ان قطعتموا یمینی انی احامی ابدا عن دینی جان و سرم فدای تو یا ثارالله به کربلای تو علم به دوشم من برای تو باید کفن بپوشم من انی احامی محمدحسین پویانفر

دلم از خرابه دیگه خونه امشب مزاحم شدم من برا عمه زینب میسوزم تو این تب صورت من کبوده و زرده حرف دلم گلایه و درده یه دختر شامی رو دیدم که روسری منو سرش کرده یه دنیا درد دل دارم بابا از اون شب سرد توی صحرا موی سرم سپیده و قدم شده شبیه مادرت زهرا (آه بابا آه بابا) دعا کن بمیرم برم از خرابه برای همیشه سه سالت بخوابه که موندن عذابه دوری تو طاقتمو برده دیر برسی دختر تو مرده تموم راه شام و بازارو عمه به جای من زمین خورده تو این خرابه نفسم تنگه چرا رو لبهات اثر سنگه راستی تو بازار حراجی ها دیدم سر خاتم تو جنگه (2) (آه بابا آه بابا) یکی نیست بپرسه گناهم چی بوده؟ چی بوده که رنگم پریده کبوده تو آتیش و دوده نگفتی که سه ساله جون میده واسه تصدق یکی نون مونده خسته شدم بسکه تو این بازار یکی همش ما رو نشون میده جای طناب مونده رو گردنها حتی حیا نکردن از زنها از روی ناقه افتادم گفتم الهی هیچ زنی نشه تنها (آه بابا آه بابا) تو این خرابه مهدی آینه

تا شدم خانه خرابش وطن از یادم رفت غرق شدم و ما و من از یادم رفت به همه فخر فروشم که سگ عباسم سگ عباسم و انسان شدن از یادم رفت شهریار شهر مشاهیر عباس شهسوار اسب اساطیر عباس هر کسی نامت را شنید عاشق شد دارد عشق ناب تو واگیر عباس یا ابوفاضل شیر بی باک و تیز و چالاک رزم جانانه تو کرد کولاک پسر خاک چون علی پاک قمر العشیره ی تمام افلاک ماه شب قمر معشوقه ی رب قمر عشق مستحب قمر یا قمر مدد با ادب قمر حیدری نسب قمر وارث العرب قمر ای خدیو ملک شجاعت عباس ناخدای فلک بشارت عباس با دم شمشیرت مثال حیدر در میادین کردی قیامت عباس سید و سالار قدرت دادار ساقی لشکری و قمر الاقمار کعبه سیار یکه پرچم دار زله به پا کنید به وقت هر پیکار بی کران قمر صاحب نشان قمر اسوه ی یلان قمر یا قمر مدد قهرمان قمر مرد پهلوان قمر خصم دشمنان قمر

عزیزم حسین چقد خوبه که برای تو اشک میریزم حسین پناهم حسین نجاتم بده میدونی که رو سیاهم  حسین بهشتم حسین میخواستم که مشق لیلی کنم نوشتم حسین رفیقم حسین نوشتم به روی انگشتر عقیقم حسین بهارم حسین به اندازهء تو هیشکی و دوست ندارم حسین امیرم حسین تویی اونیکه تو دنیا براش میمیرم حسین صدام کن صدام خودت میدونی چقد خاطرت عزیزه برام چقد محشری من روسیاه درمونده رم حرم میبری توی بی کسی تویی اونی که تو دنیا به داد من میرسی ازم دلخوری تویی اونی که قیامت بدرد من میخوری میخوامت تو رو بدردت نخوردم اما بهم نگفتی برو غلامت شدم یه عمره که من اسیر همین مرامت شدم عزیزم حسین چقد خوبه که برای تو اشک میریزم حسین پناهم حسین نجاتم بده میدونی که رو سیاهم  حسین عزیزم حسین محمدحسین پویانفر

من شیر حسین ابن علی خون خدایم عباسمو سرباز امام وشهدایم من یار حسینم علمدار حسینم سقای حرم با جگر تشنه فدا شد دست و سر و چشم همه تقدیم خدا شد سقای حرم با جگر تشنه فدا شد دست و سر و چشم همه تقدیم خدا شد من یار حسینم علمدار حسینم دید کاندر حرم خسرو خوبان شده بس ناله و افغان و پر از شیون طفلان همه شان سینه زنان، نوحه کنان، موی پریشان، دل بریان، سوی عباس شتابان که عمو جان چه شود جرعه ی آبی برسانی به لب سوختگان کز عطش آتش بگرفته گلوی ما شه باوفا ابوالفضل، صاحب لوا ابوالفضل معدن سخا ابوالفضل، نور هل اتی ابوالفضل. شیر سرخ عربستان و وزیر شه خوبان پسر مظهر یزدان که بدی صاحب طبل و علم و بیرق و سیف و حشم و با رقم و با رمق اندر لب او ماه بنی هاشم وعباس علمدار و سپهدار و جهانگیر و جهان بخش و دگر نایب و سفا. شه با وفا ابوالفضل، صاحب لوا اباالفضل معدن سخا ابوالفضل، نور هل اتی ابوالفضل. شیر سرخ عربستان و وزیر شه خوبان پسر مظهر یزدان که بدی صاحب طبل و علم و بیرق و سیف و حشم و با رقم و با رمق اندر لب او ماه بنی هاشم وعباس علمدار و سپهدار و جهانگیر و جهان بخش و دگر نایب و سفا. شه با وفا ابوالفضل، صاحب لوا اباالفضل، معدن سخا ابوالفضل، نور هل اتی ابوالفضل. علمدار حسین محمدحسین حدادیان

بابا داره برمیگرده تنها داره برمیگرده انگار علی از تشیع زهرا داره بر میگرده حسین برادر مرده به سمت حرم که میره یه دست به عنان مرکب یه دست به کمر میگیره عمو عمو روی لبای همه فریاده برا اسارت شدن آماده رباب دم گهواره افتاده ویلی ویلی ویلی بی دست به زمین خوردی با صورت بمیرم ای سقا چی شد که برادر گفتی آخر به حسین زهرا نزار که بیانو پاشون به خیمه زینب واشه نزار تن بی سر از هم زیر سم مرکب باشه عمو عمو نزار بشه رقیه آواره نزار که بشه غارت گوشواره نزار بره رو نیزه شیر خواره ویلی ویلی ویلی ویلی بی تو یه نفس یا زهرا ذکر لب من امروزه داره میون آتیش خیمه چادرم میسوزه ندیده کشسی سایم رو تو زندگی حتی یکبار تو میری و میگردونن توی کوچه بازار عمو عمو نداره زخم دل من مرهم به خیمه حمله میکنن باهم روی لبم واویلا کسی ندیده توی دنیا که با لبای تشنه سقا بمیره در کنار دریا یار و علمدار من منو نذاری تنها ای کاش به فکر قصه های من باش یه کاری کن غریبم داداش ابالفضل ابالفضل ابالفضل **** پاشو ببین ای سقا که حرمله سه شعبه داره میشه رباب دیگه اواره میره رو نی سر شیرخواره پاشو ببین ای سقا که نقشه ها دارن این لشکر میان به پشت خیمه آخر برا نبش قبر اصغر ابالفضل ابالفضل ابالفضل بابا داره برمیگرده محمدحسین حدادیان

سلام ماه، تو هم مثل من نخوابیدی؟ تو هم برای عمویت ستاره می چیدی؟ بگو: عموی تو مثل عموی من ماه است؟ بگو: عموی مرا تا به حال تو دیدی؟ میان هر چه عمو هست روی خاک، تک ست در آسمان تو ز وصفش نگو که: نشنیدی برای من؟ … که برای عشیره بود امید نداشت راه به قلب قبیله تردیدی دل تمامی ما گرم روی ماه اش بود اگر چه ماه لقب داشت، بود خورشیدی! عمو که بود کسی جرأت هجوم نداشت به جز فرار ز پیشش نبود تمهیدی همین که رفت به سیلی کشید کار و گرفت به تازیانه ز من گوشواره، تهدیدی نمانده است توان روی پا بلند شوم آهای ماه اگر که تو “ماه” را دیدی به او بگو که: بیاید که آب آزاد است که از رقیه بپرسد که: “از چه ترسیدی؟” سلام ماه سعید حدادیان

چشمام رو میبندم و خودمو تو حرم میبینم میگم آقا باب الحوائج تو دنیا وقتی غم میبینم آقام ابوفاضله تو مشکلات دم لبامه همیشه هر کجا باهامه درمون درد بی دوامه اباالفضله زینت دوشش رقیه جانه مرجع کل مدافعانه کفیل بی مثل عمه جانه ای قمر هاشمیون انت لیلا لیلا انا مجنون پای عشقت میمونم من تا دم مرگم آقا تا پای جون اباالفضل مدد آقا ذکرت رو میگم مدام بینش زندگیم اباالفضل بوده همیشه روضت آقا پناه خستگیم اباالفضل ماه قبیله عباس تیغ نگاهش یه ذوالفقاره ارمنی ها براش میمیرن یه دنیا کشته مرده داره اباالفضله یل علی شاه بی نظیره باب الحوائج ماه عشیره تو اوج غم دستمو میگیره شاه وفا ای دلربا می به من لبالب بده سقا کاشکی که هر شب جمعه باشم من زائر کرببلا اباالفضل مدد آقا خودمو توحرم میبینم وحید شکری

همین روزابود سال پیش که دسته جمع با رفقا حلالیت گرفتیم و بار سفر بستیم آقا یادش بخیر مشایه نجف تا کربلا صاف و ساده زدیم به قلب جاده ستون ستون پیاده تا این که به کربلا رسیدیم گنبد تو میدیدم با اشک بی اراده کربلا کربلا تو مرا دیوانه دیوانه کردی بسه دیگه امام حسین به روی ما غضب نکن با دوری از کرببلا ما بدا رو ادب نکن قدر ندونستیم آقا میدونیم که حقمونه دوری این اربعین یه جوری باید کنم صبوری چه خوبه بیای تو روضه هامون با اشک تو چشامون گنامونو بشوری حلالم کن حسین یادش بخیر حسین ستوده

خِس خِس سینه ات انداخت زپا بابا را به زمین هِی نکش آنقدر عزیزم پا را پیرمردم!همۀ دلخوشی من برخیز برنمیخیزی اگر باز کن این لبها را دشت پُر گشته ز تو یا که تو از دشت پری؟ به زمین ریخته ای مینگرم هر جا را سهم آهوی من از زندگی اش صیاد است بست با نیزه به رویش ره این صحرا را پهلویت آمدم و پهلویت آزارم داد باز دیدم وسط آتش در، زهرا را خُنکای جگرم بی تو نمیخواهم من به خدا لحظه ای از زندگی دنیا را تو تجلای غم پنج تنی ای ولدی که به هر زخم به تصویر کشیدی ما را انداخت بابا را محمدحسین پویانفر