1400

بر تمام جهان سروری و امیر عالمی شده در دام زلفت اسیر این سلام مرا از دلم بپذیر السلام ای ساقی و سالار السلام ای شاه جگردار یا علی ابن ابی طالب السلام ای حیدر کرار مست مست مستم سرم فدای علیه دیده خمارم به زیر پای علیه آسمان هفتم اسیر شمس رخ او عاشق جمالت علی خدای علیه دانلود مولودی السلام ای حیدر کرار امیر برومند

عاشق مشتاق تا آغوش هجران می رود پابرهنه در پی خار مغیلان می رود شب به شب سر به بیابان طلب بگذاشتم هر که عاشق می شود شبها بیابان می رود کوچه ای خوب است که طی کردنش دردسر است میل دیوانه به استقبال طفلان می رود بیشتر مهر پدر را میکند معطوف خویش طفل در نزد پدر هر وقت گریان می رود گر از اینجا سر در آوردیم ما کار تو بود گله هر جا می رود با میل چوپان می رود سفره ی مهمان ندیده نیست در شآن کریم اول ابراهیم ما دنبال مهمان می رود آبروی فاطمه ما را کنارت راه داد طفل بازی گوش با مادر دبستان می رود من دوباره گیر کردم ضامن آهو کجاست من دلم تا گیر می افتد خراسان می رود معجزه یعنی همینکه در میان روضه اش هر که گریان می شود تا خانه خندان می رود من تورا با قیمت جانم به دست آورده ام هر کجا اسم تو می آید ز تن جان می رود عاشق مشتاق صابر خراسانی

خادم حرم علی ابن موسی الرضا خوب خدام دو ساعت استراحت میکنند دو ساعت شیفت میدن دوباره دو ساعت میرن تو آسایشگاه دور هم میشینن بعضی هاشون گعده روضه دارن بعضی هاشون هم استراحت میکنند گفت دو ساعت شیفتمو انجام دادم اومدم رفتم تو آسایشگاه خوابم برد تو عالم خواب دیدم از در ورودی حرم علی ابن موسی الرضا یه سید جلیل القدری وارد شد یه سری آدم هم دور و اطراف ایشونن دارن مشایعت میکنند ایشونو وارد حرم امام رضا شدم تعجب کردم یه سید داره میاد خیلی جلیل القدر با عظمت یه سری آدم دور و برشن با بیل و کلنگ اومدن تو قسمتی که اموات خاکن گفت سید چرخید یه دفعه یه قبرو نشون داد با عتاب گفت بکنید از خاک بیاریدش بیرون ببرید یه جای دیگه خاکش کنید اینجا حرم امن الهیه اینجا محل رفت و امد ملائکه …. ماجرای ضمانت امام رضا برای گنهکار صابر خراسانی

لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها خوب می‌فهمند حرفم را همه دلتنگ‌ها هیچ جا غیر از رواق تو هیچ جا صلح باشد بینشان آیینه‌ها و سنگ‌ها پیش تو فرقی ندارد که سیاهم یا سپید مهربانی تو مشهور است با یکرنگ‌ها پیش تو هیچ ابن هیچم ای بزرگ ابن بزرگ نام‌ها نزد تو نزد تو چیزی نیست غیر از ننگ‌ها ناهماهنگی شیپور نقارخانه‌ات دلربایی می‌کند از جمله آهنگ‌ها اشک را اینجا سلاحی مشترک دیدیم ما با تمام اختلاف لهجه ها فر هنگ ها حوض هایت نور را در چشم ماه انداخته هر سحر خورشید در صحنت کلاه انداخته زائرت تنها قدم در این حرم نگداشته لشکری از اشک را با خود به راه انداخته ما گدایان را ملالی نیست تو سلطان ما بار بام خویش را در بارگاه انداخته من ملک بودم ولی جایم در این فردوس بود عشقت آدم را چنین در اشتباه انداخته لذت دنیاست در پیمودن فرسنگ ها صابر خراسانی

آقا نزار عاشقتو در به در تو رو جون حسن بیا و گدای درت رو بخر تو رو جون حسن من اومدم عیدی میخوام از شما پدرم فداتون سائل درت رو زیارت ببر تو پدر خاکی یعنی پادشه لولاکی یا حیدر تو وسط معرکه چون شیر نر بی باکی یا حیدر دانلود سرود ترکی امیر المومنین امیر برومند

دل ما و صفای بارانت، از دعای تو سبز و سیرابیم «و من الماء کل شئ حی» همه مدیون حضرت آبیم از زلال تو روشنیم ای آب، دل به دریا که می‌زنیم ای آب موج در موج شرح دلتنگی ست، لب هر جوی اگر که بی‌تابیم دجله هر شب هزار و یک قصه از نیستان سامرا دارد مثل ما که هزار و یک سال است زائر غصه‌های سردابیم بی‌ تو یک روزِ خوش نبود و نرفت آبِ خوش از گلویمان پایین یا سرابیم بی تو در پوچی یا که در خواب خویش مردابیم کی بتابی تو یک شبِ بی ابر، بر شبستان حوض کوچک‌مان؟ و ببینیم باز هم با تو، غرقِ تسبیح موج و مهتابیم گفته پیری که از بلندی کوه، جویبار دل تو جاری شد ما که یک عمر رفت و در خوابیم «مگر این چند روز دریابیم» آمدی بغض کوچه‌ها وا شد، اشکها قطره قطره دریا شد با شما هر جزیره خضراء شد، در بهارت چه سبز و شادابیم شعر خوانی دل ما و صفای بارانت صابر خراسانی

آقا زاده تویی دیگه هر چی که آقاس نوکرن پادشاها دیگه غلام این درن شمشیر صلح تو نداره سر تسلیم و فرار سکوتت مثل تیغ ذوالفقار فاطمی تبار شیر حیدری اومده شکار داره در میره اون شتر سوار جانم حسن یا علی مدد تا که گفت و به قلب فتنه زد نفسا تو سینه بند اومد جانم حسن شاه کرامت و اوج شجاعت و کوه سخاوت و احساسه خدای غیرت مایه عزت الگوی حضرت عباسه دانلود مولودی آقا زاده تویی امیر برومند

منم غلام قمر الحمدلله عاشق نام قمر الحمدلله حواله ی جنون و میده رقیه عاشق نام قمر الحمدلله حواله ی جنون و میده رقیه ورد لبای قمر الحمدلله دیوانه چو دیوانه ببیند خوشش آید ساقی گره کار جهان را بگشاید این میکده از عشق قمر جان به لب آمد بر ساقی میخانه بگو رخ بنماید بیکران قمر نور کهشان قمر تک یل زمان قمر قمره پهلوان قمر ماه آسمان قمر محور جهان قمر قمره دانلود مولودی منم غلام قمر الحمدلله امیر برومند

سیر تاریخی مرقد فاطمه معصومه در طول دوره‌های مختلف دستخوش تغییراتی بوده‌است. در سال ۶۰۵ هجری «امیر مظفر احمد بن اسماعیل» بزرگ خاندان آل مظفر، بزرگ‌ترین استاد کاشی‌ساز آن زمان «محمد بن ابی طاهر کاشی قمی» را به‌کار ساخت و پرداخت کاشی‌های متنوع مرقد واداشت. او به مدت هشت سال به این کار مشغول بود تا سرانجام در سال ۶۱۳ کاشی‌های مرقد آماده و کار گذاشته شد. به نوشته شاردن، سیاح فرانسوی عصر صفوی، در کتیبه سردر بنا کلمه «مشتاق درک» جهت ثبت سال بنا درج شده بود که به حساب ابجد ۱۰۶۵ (زمان سلطنت شاه عباس دوم) می‌شود. در سال ۱۳۰۱ خورشیدی آرامگاه برای نخستین بار مجهز به چراغ برق شد. با تصویب مجلس، موتور برق کاخ سلطنتی که بتازگی با موتور دیگری جایگزین شده بود به این آرامگاه واگذار شد.[۱] در سال ۱۳۷۷ شمسی مرقد به شکل جدید که آمیخته‌ای از کاشی و سنگ است تجدید بنا شد و همچنین دیواره‌های داخلی با سنگ مرمر سبز آراسته گردید. برخلاف برخی از زیارت‌نامه‌هایی که برای معصوم‌زادگان و امام‌زادگان انشاء شده، دربارهٔ فاطمه معصومه این نکته حائز اهمیت است که زیارتنامه‌اش از ناحیه علی ابن موسی الرضا نقل شده‌است. زیارتنامه فاطمه معصومه در سال ۱۳۹۸ برای نخستین بار در کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی با دستخط علی بن موسی علی بن موسی الرضا بازآفرینی شده‌است. این زیارتنامه، با دستخط منسوب به علی بن موسی الرضا که از روی قرآن شماره ۱۵۸۶ کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی منسوب به وی اقتباس شده، توسط حمید رابعی بازآفرینی شده‌است. پرچم حرم حضرت معصومه هیئت ام ابیها

آقای منی رویای منی تو دلخوشی دنیای منی ای عشق مدام بارون چشام دلتنگتمو شیش گوشه میخوام به ضریحت برسون دستامو تو عوض کن حال این روزامو ببرم به کربلا آقا جون توی حسرت نذاری چشمامو وای من ای وای من حسین ای نور دو عین مظلومم حسین از داغ تو شد در شیون و شین ای بی کفنم عریان بدنم ای تشنه لب و دور از وطنم قتلگاهه یا که نیزه زاره داره نیزه رو تنت میباره وسط برو بیا افتادی یکی پا رو پیکرت میزاره وای من ای وای من حسین آقای منی رویای منی نریمان پناهی

مرید حضرت عشقن دلای مومن عاشق سوا شدن همه خوبا برا مکتب صادق دل ابرا براش گریونه حرمش تو قلبامونه گریه های ملائک امشب تو سکوت بقیع پنهونه عرش خدا عزادار به احترام صادق دستم به دامنت یا آقا امام صادق با پای خسته که می رفت تو کوچه ها پی مرکب دوباره باز مجسم شد تموم روضه ی زینب تا رو خاک زمین جا می موند دل آسمونو می سوزوند تازیونه که بالا می رفت روضه ها دلشو می لرزوند بین مدینه شاو شیخ الائمه دیده روضه ش پر از نشونه از عشق سربریده غربت بقیع مجید بنی فاطمه عرش خدا عزادار به احترام صادق دستم به دامنت یا آقا امام صادق محاسن سپید عشق چراغ این شب تاره گریز روضه ی صادق با روضه ی علمداره تا که نام خدا تو دنیاست غم کرببلا پابرجاست با نشونی قال الصادق می خونیم مددی یا عباس ای جان روضه های کرببلا اباالفضل صلی علی حسین و صلی علی اباالفضل عرش خدا عزادار به احترام صادق دستم به دامنت یا آقا امام صادق غربت بقیع مجید بنی فاطمه

اسم اعظم داری حیدر حیدر تیغ دو دم داری حیدر حیدر ممسوس فی ذات الله به عوالم هستی شاه حق لا حول ولا قوه الا بالله مردونگی یعنی میری جولان میدی حمله میکنی میرسی امان میدی صبح و ظهر و مغرب یابن ابی طالب به نفس قدسی جان به جهان میدی اسم اعظم داری حیدر حیدر تیغ دو دم داری حیدر حیدر دستی به طاق عرش و اعلا علیین دستی علمداری حیدر حیدر چشم خلائق خیره علمت بالا میره عرق پیشونیتو روح القدس میگیره خورشید سوزان گرم طواف تو هر چه قدم طول بکشه مصاف تو کراری و مولا داره عدو حتی وحشت از ذوالفقار در غلاف تو اسم اعظم داری محمدحسین حدادیان

نشستم توی صحنت یادم افتاد یه روزی جا نبود اینجا بشینم غریب آقا عجب همسایه هایی الهی صحن تو خالی نبینم یه عمری هر مریضی اومد اینجا شفا دادیش با دستای کریمت ببخش آقا که خیلی اعتقادا مطهر نیست بر عکس حریمت واسه پاکی ما آلوده ها باز داره توی حرم بارون میباره روایت میگه این مرقد بهشته مریضی تو بهشت جایی نداره فلج اینجا بلند شد روی پا هاش هنوز لنگ کمیت باورامون تو این دارالشفا ترس از مریضی خدایی خیلی سنگینه برامون رسیدن تا ضریحت نه نمیشه دلو از راه دور کردم مجاور حریمت این روزا مثل بقیعه جلوتر رفتنش ممنوعه زائر غریب آقا مسعود یوسف پور

شکر خدا که شهر مدینه سنان نداشت خولی و شمر و زجر و حرمله و ساربان نداشت سیلی برای دخترک شیرین زبان نداشت بزم شراب داشت ولی خیزران نداشت شکر خدا که اسب روی پیکرت نرفت دستی به سوی مقنعه ی خواهرت نرفت شکر خدا که بر بدنت نیزه رد نکشید و کار تو به زنان بنی اسد نکشید شکر خدا که در جگرت نیزه ها نرفت شکر خدا خلج حقیقت

تو راه و من بیراهه عمر دنیا کوتاهه تسبیحم تا دم مرگ یا اباعبداللهِ ای عشق شیرینِ شب های من ای خاکت تربتِ اعلای من کِی میرسه به حرم پای من ای آقای من ای آقای من همه دنیا به یک گوشه نگاه تو نمی ارزده کسی که سینه زن باشه تنش تو قبر نمیلرزده حسین جانم ای خلقت مدیون تو ای عالم مجنون تو پس کِی میرسه از راه منتقم خون تو ای قربان تو و سپاه تو کفنم پیرهن سیاهه تو من پای رکاب خون خواه تو میمیرم ان شاءالله تو راه تو چقدر خوبه که مرگه من توی راه حرم باشه چقدر خوبه دم آخر رو پای تو سرم باشه حسین جانم دانلود نماهنگ عمر دنیا کوتاهه مجید بنی فاطمه

افتاده در صحرا تنت برده عدو پیراهنت خون می چکد از گردنت زینب بمیره یا حسین ای برادرم گل پرپرم دست و پا نزن پیش مادرم دانلود روضه افتاده در صحرا تنت مجید بنی فاطمه

کار به جایی رسید شمشیرُ کشید آقا رو شهید کنه … یه وقت دیدن تا شمشیرُ منصور کشید مقابلِ امام صادق دیدن دستش داره میلرزه ، رنگِ صورتش عوض شد .. ( چی شد منصور ؟..) گفت همچین که من شمشیر کشیدم ، دیدم مقابلم وجودِ نازنینِ پیغمبرُ .. میفرماید منصور شمشیرُ از بالاسرِ جگر گوشه ام کنار بزن والّا تاج و تختتُ بهم میریزم … یا رسول الله .. یه شمشیر بالاسرِ امام صادق دیدی طاقت نیاوردی .. من بمیرم برا اون خانمی که با عجله دوید .. اومد بالا بلندی .. دید حسین افتاده .. شمشیر دار با شمشیر میزنه .. نیزه دار نیزه میزنه .. اونایی که حربه ای نداشتن سنگ آورده بودن …. حسین ….. دانلود روضه امام صادق علیه السلام مجید بنی فاطمه

بی نشون و پنهونه گل یاس بین سرو و لاله و شقایق ای فدای غربت بقیعت یا حبیبی یا امام صادق ای امید دلم پر کشیده دلم تا خوده آسمون تا مزار تو ای همه باورم سید و سرورم زندگی میکنم در مدار تو تو آینه مادری من بنده حیدری تو تو مراد منی من شیعه جعفری **** زیر اون خاک زیر اون همه نور مثل دریا مستوره حقایق ای که خاکت اقیانوس نوره یا حبیبی یا امام صادق من هوایی میشم که بشینه بازم گرد و خاک بقیع رو سرم آقا اینه رویام هنوز زائر تو یه روز داره وارد میشه تو حرم آقا تو مرجع و ملجأی تو سید و سروری من مبتلای تو ام من شیعه جعفری دانلود بی نشون و پنهون گل یاس مجید بنی فاطمه

حضرت صادق مگر فرزند پیغمبر نبود یا مگر ریحانه ی صدّیقه ی اطهر نبود با چه تقصیر و گنه بر خانه اش آتش زدند اجر نشر دانش او شعله ی آذر نبود اجر و پاداش رسول و عترت مظلوم او در دل شب حمله بر باب الله اکبر نبود نیمه شب کز خانه می بردند صاحب خانه را بر روی دوشش عبا عمامه اش بر سر نبود از برای بردن مولا کس از ابن ربیع سنگدل تر، بی حیاتر، بلکه ظالم تر نبود او پیاده می دوید و این به اسب خود سوار گوئیا در سینه ی تنگش نفس دیگر نبود دیدن بابا در آن حالت پسر را می کشد خوب شد همراه بابا موسی جعفر نبود از شرار زهر مثل شمع سوزان آب شد غیر تصویری به جا زآن نازنین پیکر نبود پاره پاره قلبش از انگور زهر آلوده شد از بنی العبّاس جز این شیعه را باور نبود بعد عمری سوختن بر قلب او آتش زدن این ستم بالله روا بر آل پیغمبر نبود «میثم» آن روزی که شد پیکر پاکیزه دفن محشر شهر مدینه کمتر از محشر نبود حضرت صادق مگر فرزند پیغمبر نبود مجید بنی فاطمه

منه ایماندی رقیه جسمیمه جاندی رقیه ذکری طوفاندی رقیه آدی طوفاندی رقیه رقیه بی بی دردیمه دوا رقیه بی بی معدن سخا رقیه بی بی جان سنه فدا رقیه جان ذکربارونه رقیه به تنم جونه رقیه دونه دونه درد من رو تنها میدونه رقیه رقیه اذن نوکری میخوام به دیده هاچشم تری میخوام بی بی خرابم جان اصغرت بخر زیارت اربعین بیام رقیه جان باعث مستی ام اینه یا حسینه می نابم زاهدا دوباره بشنو آره من کلب ربابم آره بهشتم حب حیدره هواخواهم علی اصغره برای من این منصبم بسه غلامی علیا مخدره رقیه جان دانلود مداحی منه ایماندی رقیه محمدحسین حدادیان

تو دستاش میبینن بازم شده محشر تو دستاش یه تیغی که هی میزنه سر تو دستاش شده کنده قلعه‌ی خیبر علیه یل خیبر جنگ نهروان علیه به شتاب تیری در کمان علیه ضرباتش مافوق بیان جنون آورِ دیدنِ یه لحظه ای که با یه دستش به جنگیدن و یه دستش به خیبر و مشغول کندن شد علی با یک انگشت خدا گفته ناز شصت تو ایول حیدر مِیمَن میزنی مِیسَر میزنی بس کن ذوالفقار چه قد هی سر میزنی مُهرِ مرگ و تو محشر میزنی پرچم روی قلعه‌ی خیبر میزنی اشهد ان علیاً ولی الله تو دستاش میبینن بازم شده محشر محمدحسین حدادیان نقاب و زده باز اما جذابه نقاب و چه قدر مثل مهتابه نقاب و یه سپاه از خون سیرابه علمدار دوباره حیدر کراره علمدار خون مرحب زد فَوّار علمدار علی شیر لا فراره قدم میزنه توی دل لشکر کفر فراری شدن از ترس تیغ بُرنده نیازی به تیغ ذوالفقار نداشت مولا فقط کافی بود سربند زرد و ببنده سرها یک طرف لشکر یک طرف قلعه ز جا کنده شده خیبر یک طرف فارِس یک طرف مرحب یک طرف لشکر یک طرف حیدر یک طرف اشهد ان علیاً ولی الله علیه روی لبش آیه‌ی فتحه علیه اون که تنش مَملو جَرحه علیه عرش خدا صاحب مدحه علی حق علی در هر صحنه فاتحه علی حق مث روز روشن واضحه کسی نیست بشه با حیدر مواجهه مثال شهاب ثاقبِ تا شمشیرش به هرکس اثابت کرد سَقَر در جحیمِ اگر جبرئیل مانع نمیشد تو خیبر زمین میشد از شمشیر حیدر دو نیمه در دست علی شمشیر دو سر خشم مرتضاست اعلام خطر در عرش برین میخونه خدا ها علیٌ بشرٌ و کَیفَ بشر اشهد ان علیاً ولی الله تو دستاش میبینن بازم شده محشر محمدحسین حدادیان

در طشت بودی، اضطرابش کشت ما را هی چوب خوردی و عذابش کشت ما را آن بی حیا ظرف شرابش کشت ما را بوی غذا، بوی کبابش کشت ما را یک خیرران روز و شبم را ریخت برهم زد به لبت وقتی! لبم را ریخت برهم سنگینی چشم حرامی‌ها چه سخت است با پای زخمی، ماندن سرپا چه سخت است حرف کنیزی پیش چشم ما چه سخت است پس دق نکردن از غمت آقا! چه سخت است جان داد آخر دخترت یک گوشه تنها شرمنده‌ام از این امانت داری آقا روضه در طشت بودی اضطرابش کشت ما را امین قدیم

باباجونم منو به قصد کشت زدن به صورتم به جای سیلی مشت زدن موی سپید من گوای حالمه شبیه پیرزن شدم سه سالمه کتک شده غذای هر شبم جونم بابا رسیده بر لبم با این قد کمون تو کوچه ها من عصای زینبم ای وای ای وای رو دستامه رد طناب کی گفته جای ناست تو مجلس شراب خودت که بودی بهتره نگم بابا چه حرفایی به من زدن نامحرما بابا بگو گل سرم کجاست بابا بگو که معجرم کجاست خاکی شده تو کوچه چادرم زهرا مادرم کجاست بابای من منو به قصد کشت زدند محمدحسین حدادیان

با بغض از علی هی لگد میزد لگد میزد و حرف بد میزد جای هر کسی که نزد میزد چهل مرد جنگی و اینور من امون از غلاف دست دشمن پرستوی حیدر شکست بالش علی دید که زهرا با اون حالش اومد توی کوچه به دنبالش همه اینا که آتیش به دستن وای دست غیرت الله رو بستن وای غرور علی رو شکستن وای روضه هنوز تو کوچه صدای مادرتون میاد امین قدیم

مرا زهرا برای نوکری کردن سوا کرده و اینگونه برایم آبرویی دست و پا کرده شنیدم روز میلادِ تو با چشمان اشک آلود برای گریه‌کن‌هایت ؛ برای من دعا کرده دعای مادرم این بود ، که سینه‌زنت باشم دعای مادر تو حاجت او را روا کرده شبیه طبل توخالی پر از داد و هوارم من منم آن هیچِ مطلق که همیشه ادعا کرده فقیرم مثل مردِ آبروداری که بی چیز است اگر چه ظاهرِ خود را شبیه اغنیا کرده صدایت می‌زنم با گریه مثل کودکی خسته که در اوجِ شلوغی دست مادر را رها کرده به تو امّید دارم مثل چشمِ آن پسربچه که هر دفعه زمین افتاده بابا را صدا کرده دل من هم شکسته مثل بغضِ پیرمردی که ندارد پول ؛ اما باز ، یاد کربلا کرده ولی با این همه خوشحالم از اینکه تو را دارم خدا خیرش دهد آنکه مرا اینجا گدا کرده شبم روشن شده با قاب عکسی که به دیوار است خدا رحمت کند هر کس که گنبد را طلا کرده مرا زهرا برای نوکری کردن سوا کرده امین قدیم