1404

توی زیارت جامعه الائمه المومنین مایه و وسیله تقرب رومیگه تواتر به البکا یعنی هی گریه،هی گریه،هی گریه دلیل داره هنوز داغ اباالفضل... نرسیدن گریه کنن علی اصغر رو کشتن اومدن برا علی اصغر گریه کنن عبد الله زد وسط لشکر اومدن برا عبد الله گریه کنن ریختن تو قتلگاه اومدن برا ابا عبدالله گریه کنن ریختن تو خیمه گاه این دهه رو هرچی می تونی برو گریه کن جایی هم نرفتی خودت روضه خون شو همین ساده بگو... بگو آی قربون بچه هات برم حسین قربون دل پرغصه ات برم حسین گریه های بی امان حاج جواد حیدری

سقای حسینه دنیای رقیه جانم به عموی زیبای رقیه بی نظیره اباالفضل مثل شیره اباالفضل حیدره وقتی شمشیر دست می گیره اباالفضل سرفرازه ابالفضل یکه تازه اباالفضل نیست کسی توی عالم هم ترازه ابالفضل قمرالعشیره ماه اباعبدالله همه پشت و پناه اباعبدالله تن لشکر دشمن می لرزه با اخمت ای علمدار سپاه اباعبدالله نماهنگ عموی زیبای رقیه حسن عطایی

میگه این نقل یکی از مداحاست از استاد مظاهری ایشون میفرمودند که چایی ریز مسجدمون سر مزارش رفتم گفتم عمری نوکری کردی برا اربابت بهم بگو اربابت برات چیکار کرد؟ بعد از این همه مدتی که نوکری کردی خادمی کردی برات چیکار کرد میگه دو سه شب از فوتش گذشت خوابشو دیدم گفتم مش علی چه خبر؟ گفت جام خوبه به لطف اربابم جام خوبه دیدم عجب جای قشنگی بهش دادن گفتم چی شد؟ حکایتشو برامون بگو چی دیدی؟ گفت شب اول قبر سیدالشهدا اومد بالاسرم چای ریز هیئت عبدالرضا هلالی

خواهری که پنجاه و شش سال با ابی عبدالله حالا که میخواد تو گودال خداحافظی کنه به ابی عبدالله میگه دلم نمیخواد برم دارن ما رو میبرن حالا که میخوام برم دوست دارم صورتتو ببوسم سر تو بالای نیزه پیکر تو رها مونده روی زمین السلام علی من دفن اهل قرا خواهرت اگه نیست رفته شام بلا ریگ و رمل بیابون برات گرفتن عزا سیدالشهدا خداحافظی در گودال انصاریان پناهی

غریب عراقی حرارت قلب منی حبیب عراقی بوی پیرهن تو بوی سیب عراقی تشنه بودی لب خشک تو شبیه چوب شد غروب شد غروب شد همه گفتن سنان آب ندادی زدی نیزه خوب شد غروب شد غروب شد عزیز عراقی حنجره تو بریده تیغ تیز عراقی چیزی نمونده از تن شریف تو باقی جای تیر حرمله رو سینت عمیق بود دقیق بود دقیق بود بعد پیراهن تو گریه سر عقیق بود به فدای خواهری که بهترین رفیق بود آخرین صدا تو گوش تو صدای جیغ بود زنگ تیغ بود شهید عزیزم چه طور ببینمت گلو بریده عزیزم به قتلگاه تن به خون تپیده عزیزم دور من سرنیزه دور تو نیزه دار بود غبار بود غبار بود همه میرفتن شمر اما موندگار بود دور خیمه ها علیکن بالفرار بود خواهرت پیاده بود خولی سوار بود حسین ای مظلوم نماهنگ غریب عراقی عبدالرضا هلالی

شاید من فردا نبودم به این میگن مقطع الاعضاء علی اکبریا نمیرن به این میگن اربا اربا بدن قاسم اینطوری بود... از من بگو به دشمن تلاش بیهوده کرده گلی که آب نخورده دگر گلاب ندارد آخریشو نگفتم تا حالا شاید من فردا نبودم این یعنی علی اصغر سر به یه مو آویزونه حرومزاده نیزه زد تو زمین علی اصغر رو در آورد منو نگاه جلو چشم رباب دست انداخت ... روضه گل های پرپر علی پورکاوه

قبل محرم یکی از علما وبزرگان پیغام داد که من برم محضر شون یه جلسه ویه خلوتی داشتیم یکی دوساعته دوسه نفر از مقر بین ایشون اونجا بودند خیلی محزون بودند خیلی دلشون گرفته بود معلوم بود بغض در گلو به من فرمودند تازه ای چیزی داری مطلبی.. گفتم محضر شما.. زیره کرمان بردنه شما خودتون الحمد الله بهره مندید ما شاگرد های شماهم نیستم همتون این بزرگوار میشناسید همتون کاری کردند هم خجالت کشیدم بهتم زد.. واز یک طرف خیلی خدارو شاکر شدم ایشوون فرمودند داستان فلان عالم رو شنیدی کفنش آورد گذاشت  به بعضی ها دستور داد برای حسین علیه السلام گریه کنید با کفن من پاک کنید عرض کردم بله آقا شنیدم فرمود میشه این کارو الان بکنی گفتم چیکار کنم آقا فرمود روضه بخون هم خودت گریه کنی هم ما گریه کنیم اینا گریه ککند کفن رو پهن کرد هرکدوم از اینا گریه میکردند با این کفن پاک می کردند وقتی روضه تموم شد دونه به دونه آورد این کفن به صورت مالید گفت عرق هاتونم با کفن من خشک بکنید من به دلخوش به عملم نیستم اگر چیزی منوو نجات بده همن گریه است... کفن سیدحسین مومنی

راحت گریه کنیم بابا مدینه نمیذارن بلند گریه کنیا مدینه قسمتت شد رفتی کنار بقیع هی قبر امام حسن رو نگاه میکنی نمیذارن بلند گریه کنی ها امروز یتیم نوازیو بلد باش برای یتیم امام مجتبی گریه کن تیر تیر تیر تیر عجب خاطره بدی تو تشییع جنازه امام مجتبی جلو چشمای حسین و ابوالفضل تیر زدن به تابوت هفتاد تا چوبه تیر به تابوت زدن که وقتی در تابوت رو وا کردن نوشتن بعضی از این تیرها فرو رفته بود تو بدن امام حسن اینجا هم تو حلقوم بچه اش تیر زدن چه خبره تو قتلگاه عزیزمون زمین گیره یکی داره با چکمه هاش روی عمو جون راه میره

عزیزالله چقد خوبه که دارمت تو رو من ابی‌عبدالله خدا نیاره اون روزو که دستم از تو شه کوتاه من هرگز از تو دست نمیکشم حضرت ثارالله چقدر مَردی گرفتی دستمو میون این دوره‌ی نامردی فدای تو بشم که زندگیمو زیرو رو کردی تو عشق موندگار منی و دوای هر دردی حسین جانم حسین جانم... دل آشوبم خوشم که سنگ عشقتو به روی سینه میکوبم من از همه بریدم و فقط تویی تو محبوبم فقط میونِ روضه ها میتونم که بگم خوبم غریب آقام برای غربت تو روز و شب میباره این اشکام گره خورده با روضه های تو عاقبت دنیام الهی بیشتر از گذشته ها شه گریه‌ی چشمام حسین جانم حسین جانم... چه گودالی چه نامرتبه پیکر تو میون جنجالی الهی مادرت بمیره که این همه پامالی به زیر دست و پاهای یه لشکری و بی حالی سرت جنگه برای غارت پیراهنت دور و برت جنگه میونِ قتلگاه پیش چشای خواهرت جنگه برای بردن غنیمتای پیکرت جنگه حسین جانم حسین جانم

سمت منه مجنون آغوش تو بازه دستای گدا عمریه سمت تو درازه ذکر یا حسن جان تسبیح نمازه اسم تو به روی لب من راز و نیازه وقتی حالم رو به‌ راه نیست اسم زیباتو میگم مشکل من حل میشه بگو با من یا حسن جان تا میگی حس میکنی که آب رو آتیشه چه قشنگه تصورش آقا بقیع و مدینه دل‌های خسته همه باهم زیارت مرقد حریم و یه گنبد دو تا گلدسته جانم حسن حسن جانم حسن با اسم تو قلبم میتپه تو سینه اسمت که میاد پر میزنه دل تا مدینه عمریه که واللّه باورم همینه دستای حسن بانی شور اربعینه دست لطفت رو سر من اگه یک لحظه منو رها کنی میمیرم یه نگاه کن به منی که همیشه براته اربعین ازت میگیرم چه شیرینه نگاه ملیحت حلاوت اسمت به روی لبها چه قشنگه تو روضه ببینم جمال حسن رو یه بار این شب‌ ها

ای فاضله‌ ای کامله زاکیه خون علی تو رگ تو جاریه با خطبه‌ی قرای شما بانو کاخ امویه شد حسینیه بعد ابوفاضل یه پا علمداری زینب کبری نه زینب کراری ناموس حیدر بانوی رشیده سایه‌ت رو حتی همسایه ندیده ام‌المصائب پای این عقیده عباسشو میده نخ معجر نمی‌ده زینب به علی ثانی معروفه درک شانش هم همین حالا هم مكشوفه با چه اقتداری زده این بانو پرچم علی رو سر در کوفه حجاب تو نوره پرده‌نشین زینب عین بنی هاشم علی‌ترین زینب ام‌البکا و شاهدخت ولیه زینب تماما تکرار علیه ما برمی‌گردیم با اذن اباالفضل روضه‌ می‌گیریم توی زینبیه

ای کریم دلنوازه من مبدا و مقصد سخن حال دلم عوض میشه تا که میگم حسن حسن چقدر این آقا کریمه کریمه این ارادت‌ها از قدیمه قدیمه مادرت میدونه گزافه نگفتم اگه بگم عشقت همه زندگیمه محشر حسنه سرلشکر حسنه شاهنشه بعداز حیدر حسنه پیچیده تو عالم فریاد علی این نایب شیر خیبر حسنه من نوکر خونوادتم با همه‌ی ارادتم ممنونم از نگاه تو دادی به روضه عادتم روضه‌ها شیرینیِ‌ این زندگیه ذکر مولا حال خوش عاشقیه ممنونیم از الطاف حضرت زهرا هر دو دنیا کارم با مولا علیه آقا علیه حق والا علیه مولا یکی اونم مولا علیه تا صبح قیامت فریاد میزنم تا صبح قیامت حق با علیه ای چشم تو نور مشرقین پشت و پناه عالمین سیدی یا ابا الحسن سیدی یا ابا الحسین چی بگم آقا در مقام مدیحه هیشکی‌ تو این‌ عالم نبوده شبیه‌ات تا چشمام میچرخه به دور سر تو آسمان ها محو جمال ضریحت دل مست علی شد سرمست علی زهرا دل ما رو داد دست علی از لقمه‌ی پاک و از شیر حلال شد ذکر لبامون پیوسته علی

الهی که قربون زخم سرش شم خودم رو رسوندم تو گودال علی اکبرش‌ شم بهش سخت گرفتن دم آخرش رو یه عده حرومی شکستن پرش رو مثل کوچه وقتی زدن مادرش رو پر پر میزنم تا آخر پا از رو پرش بردارن دستامو حمایل کردم تا دست از سرش بردارن ای عمو حسین ای مظلوم نه میخوام عمومو گرفتار ببینم نه میخوام که عمم رو راهی بازار ببینم عمو رفته گودال پر از درده خیمه حالا که عمو نیست منم مردِ خیمه حواسم به عمه‌ است که برگرده خیمه سرم روی دست ارباب دستم رو به‌ روم افتاده دیدم شمر نامرد روی سینه‌ی عموم افتاده ای عمو حسین ای مظلوم..‌.

قبل از اینکه حس کنم سنگینی شمرو رو سینه‌ام نمیخواستم تورو اینجور توی آغوشم ببینم کاش برگردی دست عمه رو چرا رها کردی حرمله آغوش من و تورو بهم دوخت عزیزم دست تو افتاد روی سینه‌ام و دلم سوخت عزیزم عزیزم عزیزم سنان امون نداد برات اشک بریزم عزیزم عزیزم ای نور چشم من پر پر شدی یادگار حسن پر پر شدی توی قتلگاه کوچیکِ جلو چشای زینب بدن من و تو میره زیر سم ده تا مرکب کاش برگردی دست عمه‌ رو چرا رها کردی دل شکستمو ببین شکسته‌ تر شد عزیزم دستای کوچیکت برای من سپر شد عزیزم الهی عزیزم طاقت ندارم ببینم تو قتلگاهی عزیزم عزیزم عزیزم ای نور چشم من پر پر شدی یادگار حسن پر پر شدی

تویی روح و تو ریحان تویی جان و تو جانان چقد اسم تو شیرینه به به به به جانم حسین جان این دنیا بدون عِطر تو یک دم عزیز نیست غم تو که باشه شادی عالم عزیز نیست اونی که تو رو داره چه غم از دنیا نوکر تو پیش چشم مردم کم عزیز نیست ای سامون زندگیم ذوق و شوق بندگیم شیرینه هر چی بگیم حسین جان روزی‌ خورده‌ی توایم کشته مرده‌ی تواییم دلسپرده‌ی توایم حسین جان اربابم حسین جان منم و ناز چاووش دلم و کرده مدهوش چه ضریحت دل انگیزه به به به به جانم به شیش گوش مگه میشه یادم بره شب های زیارت لک زده دلم واسه یه بار چای زیارت کار حرمت اینه که روزامو بسازه چیزی نمیخوام غیر از تمنای زیارت من بی تاب کربلام وقتی بین روضه هام صحنت رو به رو چشام حسین جان این دل دنبال توئه شیش دنگش مال توئه عبد تو و آل توئه حسین جان اربابم حسین جان... قهرمانم رقیه ای سلطانم رقیه قیامت میشه با اسمت به به به به جانم رقیه غیر حرمت من از خدا خواهش ندارم بدون تو باشم اصلا آرامش ندارم با گریه کُنات برادرم اما به والله منکر تو هر کی باشه باهاش سازش ندارم تو روح نجابتی حامی ولایتی زن نه عین غیرتی رقیه میدان در حصار تو گریه ذوالفقار تو این است اقتدار تو رقیه

روزیمو می‌گیرم از دست حسین دست حسن بیرون نمی‌رم از فکر حسین فکر حسن وسط این دهه‌ی سینه‌زنی واسه حسین جون تازه میده به سینه زنا ذکر حسن دلمو گره زدم از تو جدا نمی‌شه بخدا هیچکی امام مجتبی نمی‌شه قاسم و عبدالله ابن حسن یعنی که کربلا هم بی حسن کرب و بلا نمی‌شه روی سینه با خط نفیسم باید بنویسم امام حسن شده بانی چشمای خیسم همه چیمی رفیق صمیمی تو یار قدیمی امام حسین به این آقا می‌گه تو کریمی چه شباهت داره به جنگ علی جنگ حسن رنگ سبز شال بچه سیداست رنگ حسن همه عالم می‌زنن به سینه‌شون سنگ حسین ابی عبدالله به سینه می‌زنه سنگ حسن به سگ گرسنه هم نونش رو می‌رسونه اون که واسه دشمناش هم حتی مهربونه به خدا یقین دارم روزی که ما می‌میریم همه میرن و امام حسن فقط می‌مونه علمت حق دم و کرمت حق زیاد و کمت حق از تو میخونم و مردم میگن نفست حق علنیه دلم قرنیه توو سینه زنیه تو آرزوم اینه دنیا بشه حسنیه

کرم حسن میگیم حسن حا سین نون یا حسن حرف حرف اسمش شیرین رو از عسل انداخت حماسه داره باز مارو یاد جمل انداخت حا و سین و نون به همه حرفا می ارزه انقدر میگم اون زنه تو گورم بلرزه حسن حسن...

باز این چه نوحه و اشک و باز این چه شور و شینیه پرچم سر در هر خونه هر خونه یک حسینیه میشه حتی با یه قاب عکسی از کرب و بلا یه حسینیه ی کوچیک بسازی توی خونه واسه خونواده یک زیارت عاشورا بخون روضه خونگی داشتن گاهی خیلی آسونه این روز و شبها توی هرخونه ما با ته سادگی روضه دار حسینیم تو گوش بچت بگو ما تا قیامت خونوادگی روضه دار حسینیم باز این چه عهد و پیمان و رو قلبامون چه دینیه هر شیعه یک عزادار و هرخونه یک حسینیه مادری که خواستی بچت عاقبت به خیر بشه عاقبت بخیری یعنی عاقبت به کربلا میتونی تو خونتم غذای روضه بپزی کافیه بگی حسین بالا سر دیگ غذا دشمن بدونه تو رگ و خونمونه تا که جون داریم پای کار حسینیم اصلا شعاره همه ی این دیاره خونوادگی روضه دار حسینیم نماهنگ هر خونه یک حسینیه مهدی رعنایی

من از اون بچگی دم به دم میگم حسن هم توی شادی و هم تو غم میگم حسن انقده کرم تو زندگی دیدم ازش که از این به بعد جای کرم میگم حسن تو اوج سادگی تو چه نامی شدی الگوی خلق هر بامرامی شدی من مهربون تر ازتو ندیدم آقا وقتی که مهمون یه جذامی شدی حسن حسن حسن وجود عالم امکان به خاطر حسن است خوشا به حال هر آنکس که ذاکر حسن است تمام خلق شب جمعه کربلا هستن ولی حسین شب جمعه زائر حسن است گرچه سر به زیر و بی صدا میاد حسن میشه طوفان به پا هر کجا میاد حسن هر زمان که کار معرکه بالا میره می‌خوابه تموم فتنه تا میاد حسن وقتی که به سپاه جمل میزنه گور تمام فتنه ها رو میکنه از بس که ضربه هاش شبیه باباشه دشمن نمیدونه علی یا حسنه حسن حسن حسن همینکه از تب جنگاوری سخن شده است میان معرکه ها صحبت حسن شده است مگر به خواب ببیند شتر سوار جمل کسی حریف تو در جنگ تن به تن شده است

این بزم عزا رو مادرش میبینه تو روضه داره هی میکوبه به سینه تنها نزارید غریب کربلا رو ای سینه زنان غریب مدینه ای سینه زنان غریب مدینه باز محرمه مهرش به دل من خراب افتاده کشتی نجات به آب افتاده باز محرمه حجت بحرالعلومی

کربلا چراغه بهترین علاقه دارم اشتیاق حسین ای همیشه باقی بهترین اتفاقی مستم و تو ساقی حسین تو چه در پیمانه کردی که مرا دیوانه دیوانه دیوانه کردی با نگاهت دل ربودی با غمت با غصه دنیا مرا بیگانه کردی دلبری والله تاج سری والله از همه دلبرها تو بهتری والله محشری والله فوق بشری والله بهتر از شاهیه این نوکری والله صاحب قلبم صاحب قلبم ... علت حیاتم دلیل نجاتم خودم خاک پاتم حسین شوق زندگیمی رفیق صمیمی تو قلبم مقیمی حسین اشک ما آب حیاته گریه واست واسه ما واجب ترین واجباته تو حرم میمیرم آخر زندگیمون آخرش تو سرزمین کربلاته جونمی والله قانونمی والله تا همیشه اوج جنونمی والله پرچمت بالا ای دلبر دلخواه السلام علیک یا اباعبدالله

حسین جان وجودم رو دستت سپردم دو تا دسته گل از مدینه برا تو آوردم ببین از من این دو فدایی رسیده میبینی که زینب خجالت کشیده الهی نبینم گلوتو بریده بریده اینا زنده باشن کوفه بدجوری عذاب میبینن دق میکنن آخر وقتی تو دستام طناب میبینن ای مظلوم حسین ای مظلوم... زمین خوردنت رو نبینم الهی برات یار آوردم نگن تو دیگه بی سپاهی درسته که نیستن مثل اکبر تو اقلا بزار که بشن پر پر تو بزار سر بزارن برای سر تو کربلا شهید شن بهتر از رفتن به شام داداش آخر اسارت آخه مجلس حرامه داداش

یه روزی میاد که دیگه نیستم و نمیتونم برا تو دَم بگیرم وقتی که محرمت بیاد حسین نمیشه برا تو ماتم بگیرم یک روزی میاد که دیگه نیستم و نمیتونم برا تو شور بگیرم دوست دارم برای قبر تاریکم فقط از کرببلا نور بگیرم آهای رفیق اگه نبودم جای من سینه بزن گریه بکن به جای من برا شهید بی کفن ماه من باش تو این شب ابری حسین أبكي أبكي لِظلمة قبری حسین وقتی که همه میرن از پیش من تو فقط کنار من بمون حسین اگه راه داره نماز شب اول قبر منو تو بخون حسین خیلی میترسم از اون سؤال جواب منی که دستاتو ول کردم حسین روی تو خیلی حساب کردم بیام جون زهرا نکنی طردم حسین بغل بگیر نوکری که یه عمری سینه زد برات جای کفن باشه تو قبرم شال مشکی عزات ماه من باش تو این شب ابری حسین أبكي أبكي لِظلمة قبری حسین

دو شیر خفته در نیام گوش به فرمانِ امام دو جنگجوی بی‌نظیر دو ذوالفقار در نیام رفته به سقا روی ماهِشان هیبت حیدر در نگاهشان در دل میدان موقع نبرد هیچ احدی نیست سد راهشان آبرو جمع کردن برای زینب جانم فدای بچه های زینب دو جنگجوی فن بلد دو بازوی بنت اسد جای رجز به معرکه گفتن یا علی مدد عون و محمد مردان دلیر دو پهلوان وقفه ناپذیر دست گرفتن این معرکه را دو یادگار حضرت امیر آبرو جمع کردن برای زینب جانم فدای بچه های زینب

به امام حسین قدر بدونید فردای قیامت پرده ها رو میزنن کنار میفهمیی چخبر بوده اینجا نشستن ها و تو روضه رفتن ها الان نمیفهیم طرف تصادف میکنه یه چیزیش میشه بلند میشه رو پاش میگن بشین بشین میگه چرا چیزیم نیست میگن بدنت داغه نمیفهمی الان ما داغ روضه ایم تو هیات هاییم نمیفهیم... وقتی میزارنت تو خونه قبر همی میخای بگی حسین میبینی پنبه تو دهنه هی میخای بگی حسین خاک تو دهنت میره هر چی اینجا میتونی تلافی کن تو قبر حسرت نخوریا ای با غریبه های جهان آشنا حسین حسین..