رمضان

واسه آخرین بار زینب اومده بگیره دستای تو رو بوسه می‌زنم هِی از زیر کفن پینه‌‌ی پاهای تو رو وای از این زمونه می‌بَرن تو رو شبیه مادرم شبونه تابوتِتو جبرئیل گرفته روی شونه زیر لب می‌خونه کوتاه با ناله و با آه با گریه‌ی همراه به عزّت و شَرفِ لا الهَ الّا الله لا الهَ الّا الله لا الهَ الّا الله به حقّ أشهَدُ أنَّ علی ولیُ الله لا الهَ الّا الله، لا الهَ الّا الله سخته رفتنِ تو آخر مَنو می‌کُشه همین هول و وَلا ای خدا به همراه‌ت پس وعده‌ی ما عصرِ دهُم کرب‌وبلا دیگه بعدِ چند سال می‌بینم تو رو با مادرم کنار گودال گودالی که دیدنش برام سخته به هر حال قتلگاه و جنجال تشنه میره زیر دشنه بی‌حال و گرسنه از آسمون به زمین خورده با یه نیزه شاه لا الهَ الّا الله، لا الهَ الّا الله حرومیا با لگد می‌زنن به روی ماه واسه آخرین بار حسین ستوده 

تو که قبله مونی یکی جز خدا پرستیدن داشت همونی من یه روز میمیرم میشه تو شهادتینمو برام بخونی بلند بگو من امامُک که بلند بگم علی تباه شده زندگیم اگه یه شب نگم علی نشم دیوونه مگه آسونه همین روزاست قبلمونو برگردونه نجف گنبد هم مثه پیمونه شده رو به سنگ قبر تو وارونه تو که بی نظیری منو به نوکری قنبر میپذیری جونمو علی جان میشه جای ملک الموت خودت بگیری خمارتم گرد و خاک روی ذوالفقارتم تو معرکه مست فریاد ادامه دارتم یه جام از دستات بکن مهمونم یه روز دیونت میشم خودم میدونم میمیرم مولا برا وقتی که تو میگیری جونمو میگم ای جونم تو که قبلمونی حسین ستوده

کَسَم علیست در آن بی کسی که میگویند به عزت و شرف لا اله الا الله کَسَم علیست در آن بی کسی که میگویند به عزت و شرف لا اله الا الله کَسَم علیست به یاد حسین بختیاری جواد مقدم

دنیارو بگرد بگو کجا مثل نجف میشه عمرم هر کجا غیر نجف برم تلف میشه گفتم به دلم دیوونه بمون واسه من فقط از نجف بخون از نجف بخون تا دل راضیمو ببینی ببینی ببینی از نجف بخون ترانه سازیمو ببینی ببینی ببینی حتی توی بین الحرمین قدم میگیرم میگیرم میگیرم از نجف بخون دیوونه بازیمو ببینی ببینی ببینی تموم دنیامه همون که میخوامه بخوام هرچی میگیرم مال بابامه چه احساس نابی چه تصویر و قابی چه جای با عشقی ایوون جذابی علی مولا مولا علی مولا مولا مولا مولا مولا این عشق و علاقم به تو میکِشه سرِ دارم وقت خوندن مدحِ تو من میثم تمارم خواستی که بشم مست از این سبو زیر گوش من یا علی بگو یا علی بگو شوق توو چشمامو ببینی ببینی ببینی یا علی بگو مستیِ شعرامو ببینی ببینی ببینی امضای حلال خوردن ما حُب علیه علیه علیه یا علی بگو لقمه ی بابامو ببینی ببینی ببینی علی جانا جانا اَبانا مولانا تو قلبم تا دنیا دنیاست عشقت مانا به درگاهت مشکور از الطافت مأجور چه شیرینه میشه اسمت تا میگیرم شور دنیا رو بگرد بگو کجا مثل نجف میشه جواد مقدم

برو سجده به ایوان علی بن ابی طالب دو عالم تحت فرمان علی بن ابی طالب منم از نسل سلمانِ علی بن ابی طالب مسلمانم مسلمانِ علی بن ابی طالب همه لا و علی اِلا همه بنده و فقط علی مولا همه مملوک علی مالک همه ذره محضرش علی والا وجه خدا جلوه فاتح هر غزوه کعبه علی صفا علی سعی علی مروه ای ابدی حیدر  از ازلی حیدر بی حدی و دائمی و لم یزلی حیدر علی مولا علی مولا برو سجده جواد مقدم محسن صائمی

از روز ازل غلام این دربارم من تحت لواء حیدر کرارم صدبارِ دگر اگر به دنیا آیم از دشمن مرتضی علی بیزارم شاهم علی و باشد شرفم من کلب درِ شاه نجفم در دل دارم هر دم تب و تابش را تا از کوثر نوشم مِی نابش را گر از عشقش من را بِکِشد بر دار من میبوسم آن دار و طنابش را ای جانم علی جانانم علی از روز ازل غلام این دربارم جواد مقدم

نگات غم انگیزه حال دلت خزونه پاییزه بمیرم از چشمات اشک غریبی داره میریزه چی خوندی زیر لب به آسمون خیره شدی امشب میگم نرو مسجد بخون نمازو خونه ی زینب حق بده دخترت اینجوری پریشونِ تو باشه نشه دستگیره ی در از نخ شالِ تو جداشه نرو مسجد که میترسم وسط فرقِ تو واشه روی سجاده ی محرابِ تو خونِ تو بپاشه میگم نرو بابا تو هم نری ای کاش نماز که میخونی خیلی مواظب باش بابای مظلومم بابای مظلومم غصتو خوردم من قلبمو از پا درآوردم من این همه دیر کردی تا بری برگردی که مُردم من میلرزه زانوت که یه دستتو گرفتی پهلوت که نگو که چیزی نیست خونِ سرت ریخته روو اَبروت که حسنین چرا گرفتن آخه زیر بغلاتو مگه چی شده کشیدی آخه روو سرت عباتو چرا خون گرفته این همه سفیدیِ چشاتو داری درد میکِشی روی هم فشار میدی لباتو وایسادی با زحمت تکیه به در دادی تا برسی خونه چند دفعه افتادی بابای مظلومم بابای مظلومم نگات غم انگیزه جواد مقدم

فرمود هرآنکه هر آنچه را دارد دوست بر گفته و کردار و عمل پیرو اوست یا رب تو گواهی که نباشد ما را غیر از علی و محمد و آلش دوست خدایا تو شاهدی ما امام حسین و دوست داریم ما امیرالمومنین علی رو دوست داریم قیامت ما با علیه کاری نداریم دست از این آقا برندار همین بزار هر کی هر چی میخواد ببره ببره بزار مولا من و تو رو ببره بزار مولا من و تو رو ببره جواد مقدم

به نام علی به کام نجف واجب تر از کعبه شده احترام نجف به موی علی به جان نجف شیعه شدم من از ضربان اذان نجف جنت کجاست نجف ، مُلک خداست نجف آغوش باز زائر کرب و بلاست نجف قبله نماست نجف ، بی انتهاست نجف ما راحتیم که خونه ی بابای ماست نجف ایوون طلاشو ، حال و هواشو حتی بهشتم نداره نداره نداره این عشق و شورو ، این حجم نورو هر کی که دیده بیاره بیاره بیاره جانم علی جان ، جانم علی جان نماهنگ اذان نجف جواد مقدم

از ایوون طلات شراب نابه که سر میره به انگور ضریح نگاه کنم منو میگیره تو رو فرش حرم که اقیانوس مِی اون زیره منو ببر نجف همین الآن که فردا دیره بخاطر سنگینیِ ایوونت چشای مست من به خواب افتاده واسه یه بوسه از ضریحت آقا میبینی اصلاً لبم آب افتاده افتاده افتاده تا سحر قدم میزنم دنیارو بهم میزنم برسم نجف ان شاءالله نذر روضه هات میکنم جونم رو فدات میکنم میمیرم واسه تو ها والله یا علی علی مددی مولا شب و روزم اگه حساب مِی و ساغر میشه کدوم زندگی خب از این زندگی بهتر میشه میاد اسم علی که حرف از دل و دلبر میشه یه روزی دل من پناهنده ی حیدر میشه نمیشه بیخیالِ این سرمستی دل نجف رفته ی مشتاق من به خدا حق داره از این پیمونه نتونه بگذره سرِ داغ من داغ من ، داغ من خون من حلالت علی عشقم به جمالت علی به زمین و زمان محسوسه رخت نوکریت تنِ من قلاده ی گردن من آقا دست تورو میبوسه یا علی علی مددی مولا من از عالم زر با اسم تو عبادت کردم به دنیا اومدم با اهل تو رفاقت کردم دهن وا شد و با الفبای تو صحبت کردم که از دشمنِ تو من اعلام برائت کردم چشامو وا کردم و دیدم آقا تو با حسینت اومدی دنبالم اگه میگم اسمتو گریون میشم به شیر پاک مادرم میبالم میبالم ، میبالم نبضم دم یا علیه حق همیشه با علیه آره چشم حسودا کور شِه اون کسی برادرمه که میگه زهرا مادرمه الهی با علی محشور شِه از ایوون طلات شراب نابه که سر میره جواد مقدم

مرحوم شیخ حرعاملی در وسائل الشیعه می فرماید یه پیر مردی سنش هم بالا بود چشماش هم نابینا بود گدایی میکرد دست دراز میکرد دوران حکومت حضرت از او تعجبه این چیه پیرمرد گداست نصرانی تا وقتی که میتونست به کارش کشیدی کار ازش کشیدی حالا که پیر شده و دیگه ناتوان شده کنارش زدید پسش زدید ولو نصرانی اما گدا نباید باشه ولو نصرانی اما از مال بیت المال بهش بدین که نره گدایی کنه یعنی از روی تعجب حضرت فرمود ما هذا این چیه نفرمود این کیه من هذا از بیت المال مسلمین بدید و بی نیازش کنید و اینکارو انجام دادن سخنرانی روز نوزدهم ماه رمضان استاد بندانی

ساقی ساقی ای ساقی جام باده ی باقی هِی بریز و مستم کن از شراب مشتاقی از شراب از شراب از شراب مشتاقی باده ی پیاپی ریز جامه باده کن لبریز ساقیا نشاط آور مطربا طرب انگیز مطربا مطربا مطربا طرب انگیز مستم از سبوی تو دل در آرزوی تو کِی شود که بنشینم دمی روبروی تو روبرو روبرو دمی روبروی تو ساقی ساقی ای ساقی جواد مقدم

دنیا تو مشتمه، در نجف توی دستامه من یه سحر تُو نجف بشینم همه رؤیامه هر چی بخوام می‌شینم زیر بارون ایوونش خونه‌ی اَمنمه این خونه، خونه‌ی بابامه بابا حیدر آغوش گرم تو بازه برام بابا حیدر، حُبّ تو عین نمازه برام بابا حیدر، می‌شنوی درد و دلای منو بابا حیدر، خوبه که داری هوای منو کم نشه سایه‌ت از سر نوکر بابا بابا دوست دارمت تو رو از همه بیش‌تر بابا بابا عشق و ارادت زائر تو دیدن داره دستی که خورده ضریحتو بوسیدن داره خورشید و ماه به زمین اگه دیگه نتابیدن گنبد زرد تو قدرت تابیدن داره بابا حیدر تنگه دلم واسه بوی نجف بابا حیدر می‌کشی‌ام سر کوی نجف بابا حیدر می‌طلبی منو راستی بگو بابا حیدر، مهمون سرزده خواستی بگو حرف دلم رو می‌کنی باور حیدر حیدر دوست دارمت تو رو از همه بیش‌تر حیدر حیدر دنیا تو مشتمه در نجف توی دستامه حسین ستوده

نجف زیر ایوون چه رویایی دارم منم مثل سلمان چه مولایی دارم تو وقتی بابامی چه بابایی دارم ای پرچم در اهتزاز علی اصل نماز علی ای دلنواز علی ای رهبر حماسه ساز علی آغوش باز علی مردم برام نمیخوان تو برام بساز علی سلمان از عشق تو درس یقین گرفت از اسم تو صدای من طنین گرفت هرکس به اتکاء هرکسی خوشه دست منو فقط ام البنین گرفت شراب محشر رو تا حیدر میریزه که جبریلم پیش علی پر میریزه تو میدون که باشه یه لشکر میریزه فقط سر میریزه ای پادشاه لوکشف علی اوج شعف علی شاه نجف علی ای گوهرِ توی صدف علی تنها هدف علی محشر رو میکنی یک نفره به صف علی آقای ما کیه نورالهدی کیه غیر از ابوتراب فرمانروا کیه اصلاً خدا بهت گفته روی زمین حیدر قدم بزن بفهمن خدا کیه نجف زیر ایوون چه رویایی دارم حسین ستوده

مولا حیدر عشق تو رو فریاد میزنم شیعه داره این وظیفه رو به جز حیدر نسبت نمیدن به بی‌پدر نام خلیفه رو من کینه دارم از یه عده بیزارم خدا به علی وقتی دست پیمان بده وقتی شیری داره خدا سگ نباید جولان بده مولا حیدر دنیا پی تکبیر منه اما حیدر امیر منه هر وقت میشه حرفی از علی اون روزی که غدیر منه آقای منی تنها مولای منی یا حیدر میگم توی قلبم غوغا میشه سبب خیره دشمنت لعن میگم گره وا میشه بر دشمن مرتضی علی لعنت تا صبح قیامت لعنت مولا حیدر چی بگم من از اقتدارت که لشکر گشاییه کارت بال جبرئیل حائل نمی‌شد زمینو میشکافت ذوالفقارت حیدر کرار قدرت پروردگار یدالله بسم الله فرستاد نبی به میدون تنها مردشو کار دشمن تمومه چون بسته دستمال زردش رو عشق تو رو فریاد میزنم حسن عطایی

خیبر و خندق و صفین و اُحُد را دیدیم و زمین‌خوردن عَمْرِ عَبدِوَد را دیدیم دست ما نیست اگر سجده به ایوان کردیم ما در آیینه‌ی این مرد، خدا را دیدیم علت باران و طوفان و شأن الرّحمن و قرآن و میزان و برهان و جانان حیدر ای شَه مردان، ای بلاگردان صاحب ایوان، شأن تو قرآن دلبرم حیدر، رهبرم سرورم حیدر، من غلامِ، غلامِ قنبرم حیدر شهریاری و جهانداری و بی‌مانندی با دو انگشت در از قلعه‌ی خیبر کَندی بی‌زره می‌روی و معرکه می‌گردانی داد از آن دم که تو سربند به سر می‌بندی خواجه‌ی لَوْلاک و مافوق ادراک و بی‌باک و چالاک و محشرحیدر ای ید بِیضا، ناجی موسی منجی نوح و، نفَس عیسی مرد نام‌آور، واقعا محشر، زینت منبر من غلامِ، غلامِ قنبرم حیدر خیبر و خندق و صفین و اُحُد را دیدیم حسین ستوده

هرجوری امشب مولا روضه خونده توام باهاش روضه بخون باهاش گریه کن این همه سال کجا بودی کجا بودی عمری ازم جدا بودی کجا بودی تو مگه بی وفا بودی  کجا بودی نبودی ببینی چه غمگین گذشت روز هایی که می اومدم خونه می دیدم زینب پریشونه و موهاشو کسی نکرده شونه و نبودی ببینی چه غمگین گذشت شب و روز این روزگار علی بیا و نگاه کن کنار علی چقدر پیر شده ذوالفقار علی این همه سال کجا بودی مهدی آینه

از دو چشم سیهت نگاه میتابد نور پیشانی تو به ماه میتابد نرخ یوسف شکند جمال حیدر شیر حیرت زده از قتال حیدر معشوق ابد حیدر مولای مدد حیدر میتابی به مافیها از برج اسد حیدر ایلیا علی کیمیا علی منجی همه انبیا علی در تورات هستی ارمیا علی مست مستم کن ساقیا علی یا مولا علی یا مولا علی مثل او نمیشدن تلاش میکردن پسر بنت اسد صداش میکردن در صف معرکه ها که تیغ میگرداند کشته های ذوالفقار فرار میکردن ای کوه وقار حیدر ای شیر شکار حیدر بر گردن باریکم خنجر بگذار حیدر ای جانا علی سلطانا علی شاه بیت کل دیوانا علی ای مرد کل دورانا علی خواجه ی قنبر مولانا علی یا مولا علی یا مولا علی از دو چشم سیهت نگاه میتابد حسین ستوده

شبای ماه رمضون کاش منم میبردی کربلای ماه رمضون تو حرم میچسبه گریه های ماه رمضون خیلی لنگ کربلام خدای ماه رمضون چه خوبه ماه رمضون ببینی گنبدشو غروب ماه رمضون توی کربلا دلت بکوبه ماه رمضون اگه کربلا میخوای بگو به ماه رمضون دلتنگم من یه عمره با خودم میجنگم آوارم من امام حسینتو دوست دارم یه دفعه موقع افطار بغلم کن بغلم کن بغلم کن من درمونده رو این بار بغلم کن بغلم کن بغلم کن به تشنگی های حسین منو خوبه بسپری فقط به دستای حسین شب و روز گریه میکنم به زخمای حسین به فدای ترک های رو لب های حسین خدای سبحان حسین رزق اشکمو بده به حق چشمان حسین چه جوری نمردم از صدای قرآن حسین بچه های من فدای لب عطشان حسین بی حالم من یه عمره که لب گودالم نامردن چکمه ها صورتشو له کردن شبای ماه رمضون حسین ستوده

از درد تنهایی شبا میگرده تنهایی کنارم خیلی گریه کرده تنهایی هر روزش آتیش و شباشم سرده تنهایی برای اشک مردم مرد تنهایی تنهاترین سردار از گریه دست بردار دق میکنی آخر ای مرد بی تکرار دردت نشد معلوم علی مظلوم علی مظلوم علی شب گریه کن آروم علی مظلوم علی مظلوم علی سی ساله بی زهرا پریشون حاله بی زهرا سیاهه مثل شب اقبال بی زهرا دنبال پرواز و شکسته باله بی زهرا شبیه مرگ این احواله بی زهرا آه ای دل غافل از ضربه قاتل خونه ات رو بی در کرد یاست رو پرپر کرد از پشت در میزد صدا فضه بیا فضه بیا گم کرده حیدر دست و پا فضه بیا فضه بیا فضه فضه فضه خزینی کار زنونه است جمع کن هر چی میبینی فضه فضه فضه دردشون اینه لگداشون کار سقط جنینه حسین وای ... دردت نشد معلوم علی حسین ستوده

گفت پیمبر مبادا قرآن رو زمین پایین پا بمونه اما تو مسجد اونم تو محراب امشب این آیه ها غرق خونِ قیامت شده به خون غوطه ور دوباره علی و یه شق القمر امیر ملک ، امام بشر عجب سجده ای کرده وقت سحر فرقش رو شکست یه تیغ تیز یاد میخ دَر علی و کُشت یک نفر زد و سر و شکست یاد چهل نفر علی و کُشت در وسط کوچه تو را می زدند می زدند کاش به جای تو مرا می زدند می زدند الله الله به علیٍ به علیٍ به علیٍ گریه های حسن اهل عرش و صف به صف تا زمین میکِشونه میگه این فرق خونین تو محراب باطنش سورهٔ مؤمنونه بازم از زمین حسین و حسن دارن آسمونو با هم میبَرن یه روز دیگم  شنیدم میگن میبُرد آسمونو تو کوچه حسن مادر رو میبرد کشون کشون میگفت از اونا نمیگذره هی حسن میگفت به مادرش راه خونمون از این وره چشم مادرم تاره حلالت نمیکنم باز یه شق القمر باز یه مهتاب بوسه زد تیغ روی فرق عباس بین دو رود با لب های تشنه توی دریای خون غرقه عباس قیامت شده ، توی علقمه تن حضرت ماهِ که در همه به سر میزنن ملائک همه به سر میزنه حضرت فاطمه آخرین دعای حیدر و آخرین دعای فاطمه منتقم بیا قسم میدم من تو رو به ماه علقمه گفت پیمبر که مبادا قرآن حسن عطایی

وقار داره با شکوه وقتی ذوالفقار داره توی هر دو عالم اعتبار داره نوکری کردنش افتخار داره آبروی دنیا علیه جانشین طاها علیه عشق بی بی زهرا علیه تا همیشه مولا علیه سر و کار ما با علیه ذکر هرروز ما علیه علیه علیه علیه انا مغلوب علی غالب انا عبد و علی صاحب میزنم جار که مولامه علی بن ابیطالب جناب میشه هرکسی خاک ابوتراب میشه هرکسی پای علی رکاب میشه یه روزی میرسه آفتاب میشه سقف سایه گستر علیه هستی پیغمبر علیه رمز فتح خیبر علیه از همه بالاتر علیه مقتدای قنبر علیه سایه بون هر سر علیه علیه علیه علیه انا سائل علی سلطان انا شیعه علی قرآن رو زبونم همین جمله اس مددی یا شه مردان حسین داری تو عجب جایی تو عالمین داری توی خونت دوتا نور عین داری تو فقط هستی که زینبین داری بین طوفان ساحل علیه حضرت دریا دل علیه مرز حق و باطل علیه انسان کامل علیه به خدایی مایل علیه ذکر هر تو محفل علیه علیه علیه علیه علی حبه جٌنَه قسیم النار والجَنَه وصی المصطفی حَقا امام الانس و الجِنَه وقار داره حسن عطایی

خیلی ماهرانه میجنگه دست به ذوالفقار بشه خطا نمیجنگه مرد عاقل که با ایلیا نمیجنگه اولین بار اینو آخه دشمنش گفته هیچکسی با خشم خدا نمیجنگه برا دشمنا تو ضرب العجلی تو عرب به پهلوونی مثلی ما باید فضائلت رو بشمریم اما دشمنت پدر هاشو علی بابا علیه شاه لافتی علیه جلوه‌ی خدا علیه شیر پاک خورده میگه حق همیشه با علیه مرد با وفا علی بودش تو جهان فقط یه مرتضی علی بودش رو لبای انبیا هم یا علی بودش توی معراج حتی نبی تعجب کرد این صدایی که رسید صدا علی بودش خدمت به مردم اعتبارشه همبازی با یتیماست افتخارشه توی میدون بی سپر میجنگه اون یکی فرار همیشه کارشه آماله علی دل میره دنبال علی عشقمه تمثال علی میگرده همه عالم دور سر آل علی مولانا یا علی علی علی خیلی ماهرانه میجنگه حسن عطایی

لنجزار گناه روزم رو کرد سیاه با صد امید به تو باز آوردم پناه منو بی اعتباری تو و چشم انتظاری من لایق این عاشقی نیستم اومدم بگم من یاغی نیستم الهی العفو الهی العفو الهی العفو لجنزار گناه روزم رو کرد سیاه حسن عطایی

در جلد 58بحار امام صادق میفرماید قلب و شهر رمضان لیله القدر اصل قلب شهر رمضان لیله القدر شب قدر خب یه حدیث دیگر هم خود امام صادق میفرماید در جلد 43 بحار امام می فرماید من عرف فاطمه حق معرفتها فقد ادرک لیله القدر هر کس حضرت صدیقه طاهره آن گونه که سزاوار این اولیا مخدره است بشناسه لیله قدر رو درک کرده سخنرانی روز هجدهم ماه رمضان استاد بندانی