باد بخوره به پرچمت
نور نره از سیاهیات
روحمو تازه میکنی
پام برسه به کربلات
وقتی که دورم از تو
آرامشی ندارم
وقتی ضریح تو نیست
من سر کجا بزارم
مردم به خاطر تو تحویلمون میگیرن
از عشق تو عاقلا هم حال جنون میگیرن
عاشق بوی سیب و عطر سحریت شدم
ساکن ایوون طلای پدریت شدم
زحمت و کم کردم و رفتم پی زندگیم
دورمو خالی کردم و دور و بریت شدم