موکب لواءالزینب طهران

تو که باشی دلم دیگه نمی لرزه همین گریه به لبخند تو می‌ارزه حسین جانم بذار سایه ت. همیشه رو سرم باشه قرار ما شب جمعه حرم باشه حسین جانم حرم گفتم هوای کربلا کردم هواییشم فقط دور تو میگردم حسین جانم پناهم باش به جز روضه ت. پناهی نیست به غیر از تو برا من تکیه گاهی نیست حسین جانم به قربونت نگاه اطلسی داری واسم آقا همش دلواپسی داری حسین جانم غلط گفتم که چیزی توی کاسم نیست چی کم دارم تو رو دارم حواسم نیست حسین جانم سبک بالم تو ایوون تو جا دارم از این دنیا یه قطعه کربلا دارم حسین جانم دوست دارم همه داراییم اینه دلم میره ضریحت رو که میبینه حسین جانم سلام آقا که الآن رو به روتونم من اینجامو زیارت نامه میخونم حسین جانم داستان چای ریز هیئت صابر خراسانی

الحمدلله رب العالمین الحمدلله رب العالمین الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین به ولایت سلطان اولیا سخن گذار منبر سلونی سرورمطلبی ابن عم نبی در هل عطا مهر برج انما شه سوار لا فتی پیشوای انبیاء عروت الوثقا کلمه الحسنا سید الاوصیا عماد الاصویا رکن الاولیا آیت الله العظمی خیر المومنین امام المتقین اول عابدین ازهد الزاهدین زین الموحدین حب الله المتین لنگر آسمون و زمین وجه الله عین الله نور الله سر الله اذن الله روح الله باب الله سیف الله عبدالله اسد الله الغالب امیرالمومنین هستی صابر خراسانی

گفت عالم بود تو حرم امام رضا صبح تا شب نماز و توسل و زیارت پیرمردی بود تو حرم بود یه لحظه تشنش شده بود احتیاج به آب پیدا کرد گفت آب اینجا نیست گفتن آب تو حرم نیست باید بری تو صحن گفت اومد بیرون به سختی اومد بیرون این شیر های آبخوری ها رو تازه عوض کرده بودن چشمی شده بود بنده خدا هر کاری کرد آب برداره بلد نبود یه جوونی اونجا وایساده بود گفتم حاج آقا چی میخوای گفت آب میخوام یه لیوان کشید گرفت زیر شیر آب گفت تا لیوانو دادم دستش شروع کرد به گریه کردن گفتم آقا من بی ادبی کردم چیزی گفتم من میخواستم خدمتی بکنم به شما گفت نه جوون دستت درد نکنه از تو ناراحت نیستم از تو ممنونم این شیره داره با من صحبت میکنه گفتم چی میگی گفت اینجا فقط لازمه دستتو دراز کنی خانواده کرم صابر خراسانی

ماهی و دلگرمی خورشید از تو بوده پشت و پناه وحی و توحید از تو بوده توفیق دین بی شک و تردید از تو بوده کمتر سخن در مدح و تمجید تو بوده بانوی با خیر و فضیلت یا خدیجه ای دست و بازویت نبوت را خریده تو اولین بنیانگذار عشق بودی عشقت محمد بود و یار عشق بودی پروانه ای دور مدار عشق بودی از جان و از دل پای کار عشق بودی سرمایه ات را در دکان عشق دادی عاشق شدن را تو نشان عشق دادی زن بودی و مردی را به مردان یاد داری بانو! به زنها دین و ایمان یاد داری عاشق شدن را به جوانان یاد دادی انفاق کردن را به پیران یاد دادی گویند شغل انبیا آموزگاریست شان شما هم کمتر از پیغمبران نیست در ظلمت شب می شدی مهتاب بانو مادر بزرگ حضرت اریاب بانو بعد از تو عالم می شود بی تاب بانو از داغ تو دردانه ات شد آب بانو چشم و بازوی نبوت صابر خراسانی در زندگی خیلی مصیبت ها کشیدی اما خدا را شکر از این بدتر ندیدی گرچه تحمل کرده ای آزار بسیار اما نخوردی با سر و صورت به دیوار هرگز نرفتی دست بسته سوی بازار سیلی نخوردی از یهود مردم آزار بعد از شما دختر شدن هم دردسر داشت خواهر شدن، مادر شدن هم دردسر داشت رفتی و عام الحزن شد هر سال بی تو احمد شده یک بلبل بی بال بی تو زهرای تو هی می رود از حال بی تو روزی همین زهرا ..ته گودال ..بی تو آتش به جان ها می زند شور و شینش عالم به هم ریزد از داغ حسینش گودال و زهرا و حسین و شمر و خنجر یک گام عقب تر چشم های خیس خواهر شمشیر دارد می برد ... الله اکبر ناگاه بالا می رود از نیزه ها، سر سر می رود تن مانده زیر سم مرکب بین سر و تن می دود بیچاره زینب شاعر : داود رحیمی چشم و بازوی نبوت صابر خراسانی

چقدر پنجره را بی بهار بگذاری؟ و یا نیایی و چشم انتظار بگذاری مگر قرار نشد شیشه ای از آن می ناب برای روز مبادا کنار بگذاری؟ بیا که روز مبادای ما رسید از راه که گفته است که ما را خمار بگذاری؟ درین مسیر و بیابانِ بی سوار خوشا به یادگار خطی از غبار بگذاری گمان کنم تو هم ای گل بدت نمی آید همیشه سر به سر روزگار بگذاری نیایی و همه ی سر رسیدهامان را مدام چشم به راه بهار بگذاری جواب منتظران را بگو چه خواهی داد همین بس است که چشم انتظار بگذاری؟ به پای بوس تو خون دانه می کنیم و رواست که نام دیگر ما را انار بگذاری گمان کنم وسط کوچه ی دوازدهم قرار بود که با ما قرار بگذاری چراغ بر کف و روشن بیا، مگر داغی به جان این شب دنباله دار بگذاری شاعر:سعید بیابانکی چشم انتظار صابر خراسانی

اینان که طبل خاتمه جنگ را میزنند دیگر چرا به خیمه ما سنگ میزنند…

ای دل به شهر بند غمت مبتلا حسین(ع) ای جرعه نوش ساغر قالو بلا حسین(ع)

ای قلم سوزلرینده اثر یوخ آشنادن منه بیر خبر یوخ ای قلم در حرفهایت اثری نیست از آشنا برایم خبری نیست گلدی بو جمعه ده گِده آلله فاطمه یوسفینن خبر یوخ ای خدا این جمعه هم آمدو بگذشت از یوسف فاطمه باز خبری نیست یاندی پروانه لر شمع سوندی آیریلیقدان اوره قانه دوندی پروانه ها سوخت و شمع خاموش شد از جدایی دلها همه پرخون شد شانیده رتبه ده بی بدلسن هر گوزلده اقا سن گوزلسن در شان و رتبه بی همتایی آقا جان زیباتر از هر زیبایی کیم دییر آیریلیق درده سالماز عاشقین صبرینی الدن آلماز که میگوید که جدایی مبتلا نمیکند صبر را از عاشق جدا نمی کند ای قلم سوزلرینده اثر یوخ حاج ابراهیم رهبر