ریحانه النبی تهران

به تو از دور سلام به سلیمان جهان از طرف مور سلام به تو از دور سلام به حسین از طرف وصله ناجور سلام به تو از دل بسته شدم به شبای جمعه کربلا وابسته شدم به تو دل بسته شدم به خدا من از همه به غیر تو خسته شدم به تو از دور سلام به سلیمان جهان از طرف مور سلام به تو از دور سلام به حسین از طرف وصله ناجور سلام به تو از دل بسته شدم به شبای جمعه کربلا وابسته شدم به تو دل بسته شدم به خدا من از همه به غیر تو خسته شدم به تو از دور سلام به سلیمان جهان از طرف مور سلام به تو دلبسته شدم محمدحسین پویانفر

فروغ بخش شب انتظار آمدنی است نگار آمدنی، غمگسار آمدنی است به خاک کوچه دیدار آب می پاشند بخوان ترانه شادی که یار آمدنی است ببین چگونه قناری ز شوق می لرزد مترس از شب یلدا بهار آمدنی است صدای شیهه اسب ظهور می آید خبر دهید به یاران : سوار آمدنی است بس است هر چه پلنگان به ماه خیره شدند یگانه فاتح این کوهسار آمدنی است فرمود هر جا نام عموم باشه سراسیمه میای حرم برادر علی ابن موسی الرضا زانو زدیم امضا کنه یه غروب جمعه ای حرم عباس باشیم وای از اون ساعتی که تیر میان چشمانت دست به بدن نداشت همچین که با صورت بر زمین افتاد صداش بلند شد اخی ادرک اخی فروغ بخش شب انتظار محمدحسین پویانفر

سلام زندگی سلام عشق من سلام علی الحجه ابن الحسن اباصالح منم گدای تو اباصالح من و دعای تو اباصالح سرم فدای تو بقیه الله یا حجه الله سلام بر علی سلام بر نجف به عشق علی اومدم جون به کف سیدالابرار حیدر کرار علی مولا ترانه ی لبم علی مولا قنوت هر شبم علی مولا غلام زینبم سیدالابرار حیدر کرار سلام فاطمه سلام مادرم من از بچگی سایته رو سرم ام ابیها حضرت زهرا یا زهرا تویی نیایشم یا زهرا همینه خواهشم یا زهرا محرّمی بشم یا زهرا صحیفه ی نجات یا زهرا حقیقت حیات یا زهرا فدای بچه هات سلام علی الحجه ابن الحسن بقیه الله یا حجه الله اباصالح منم گدای تو اباصالح من و دعای تو اباصالح سرم فدای تو بقیه الله یا حجه الله بقیه الله آجرک الله محمدحسین پویانفر

چقدر اشک بریزم ز جدایی آقا من دلم تنگ شده تنگ، کجایی آقا همه دارند به تنهایی من می خندند به همه گفته ام این جمعه می آیی آقا وقت و بی وقت هوای همه کردم جز تو کاش می خورد دلم با تو هوایی آقا بیشتر از همه دنبال من و کار منی من کیم دربدِر بی سر و پایی آقا به خدا معترفم نوکر بد یعنی من آمدم بر درت ای شاه گدایی آقا تو فقط ناز بکش، اخم کنی میمیرم یار و غمخوار من زار شمایی آقا امتحان کردی و شرمنده شدم پیش حسین من ندارم بخدا خرده حیایی آقا مادرت واسطه باشد همه را می بخشند قبل آنکه ببری کرببلایی آقا چقدر اشک بریزم زجدایی محمدحسین پویانفر

یا عین الله ناظره کار دنیا خورده گره بقیه الله العجل به صدیقه ی طاهره به خون مالک به خون حمزه ها قسم به خون جدت علی مرتضی قسم پرچم یا حسین و به مکه میزنیم به خون مقتول به کربلا قسم یا مولای جانم به صبح ظهور یل به پشت یل میاد همراه تو قاسم و سردار جمل میاد یا حجه بن الحسن عسکری حیدیرم حیدیرم حیدری یا عین الله ناظره شیعه پا رکاب حاضره تو دستای تو پرچمخ یا ثار الله بالا میره حسین آفریده شد امیری کنه اباالفضل عباسم دلیری کنه همیشه تو میدون سربلنده ولی بره پیش زینب سر به زیری کنه یا مولای عصر فرج میرسه سهم یل حیدره غوغایی میمنه سهم علی اکبره یا حجه بن الحسن عسکری حیدریم حیدریم حیدری یا عین الله الناظره محمدحسین پویانفر

می نویسم به چشمِ تَر مادر می نویسم به رویِ دَر مادر با همین پاره یِ جگر مادر سوختم از سکوت اگر مادر می نویسم مرا بِبَر مادر خواهرم نامِ مادر آورده چادرِ گریه آور آورده غمِ من باز هم سر آورده کوچه دادِ مرا در آورده باز رفتم به آن گذر مادر کوچه بود و عبورِ بانویش کوچه و یک بهشت در کویش مادری و فرشته هر سویش باد حتیٰ نخورده بر رویش من در آن کوچه بی خبر مادر کوچه بود و غروبِ غم بارش کوچه بود و دو تا عزا دارش کوچه‌ی سنگی و دو دیوارش کوچه و سنگهایِ بسیارش کوچه پُر شد زِ رهگذر مادر – دیدم آنجا هزار مشکل را بسته بودند راهِ منزل را جمعِ نامحرم و ارازل را دیدم آن روز دستِ قاتل را وای از چشمِ خیره سَر مادر – چشمِ خود را که بست زد سیلی دید بی حیدر است زد سیلی وای با پشتِ دست زد سیلی گونه‌ای را شکست زد سیلی سنگِ دیوار بود و سر مادر می زدم داد که نزن نامرد کُشتی‌اش پیشِ چشم من نامرد جایِ مادر مرا بزن نامرد یک نفر بینِ چند تن نامرد از غرورم شکسته‌تر مادر او زد و هر دوتا زمین خوردیم هر دوتا بی هوا زمین خوردیم پیشِ نامردها زمین خوردیم خنده کردند تا زمین خوردیم چادر و خون و خاکِ تر مادر

افتاده ای روی زمین و سر نداری در این بیابان یک نفر یاور نداری از بس جراحت بر تنت جا خوش نموده یک جای سالم در همه پیکر نداری بگذار تا که جان دهم پیش تن تو اصلا تصور کن دگر خواهر نداری در خیمه ها هر کودکی چشم انتظار است خیزو بگو عباس آب آور نداری در خیمه ها هر کودکی چشم انتظار است خیز و بگو عباس آب آور نداری با من بگو پیراهن و عمامه ات کو؟ بگذر از این انگشت و انگشتر نداری افتاده ای روی زمین و سر نداری در این بیابان یک نفر یاور نداری از بس جراحت بر تنت جا خوش نموده یک جای سالم در همه پیکر نداری بگذار تا که جان دهم پیش تن تو اصلا تصور کن دگر خواهر نداری در خیمه ها هر کودکی چشم انتظار است خیزو بگو عباس آب آور نداری در خیمه ها هر کودکی چشم انتظار است خیز و بگو عباس آب آور نداری با من بگو پیراهن و عمامه ات کو؟ بگذر از این انگشت و انگشتر نداری افتاده ای روی زمین محمدحسین پویانفر

من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی دوری و دوستی سرم نمیشه و هیچ کجا واسم حرم نمیشه و از تو دورم باورم نمیشه و دارم میمیرم کربلا واسم ضروریه حسین اربعین اوضاع چجوریه حسین کار من امسال صبوریه دارم میمیرم من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی جوونیم فدا سر ساقی چه فراقی چه فراقی آرزومه راهی مشایه شم کربلایی شم باهات همسایه شم پرچم سرخت باشه آسایشم آروم جانم این روزا عطر اقاقی رو می خوام تلخی چای عراقی رو می خوام گریه تو صحن ساقی رو می خوام آروم جانم من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی دوری و دوستی سرم نمیشه و هیچ کجا واسم حرم نمیشه و از تو دورم باورم نمیشه و دارم میمیرم کربلا واسم ضروریه حسین اربعین اوضاع چجوریه حسین کار من امسال صبوریه دارم میمیرممن ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی من ایرانمو تو عراقی چه فراقی چه فراقی بگیر از دلم یه سراغی چه فراقی چه فراقی راه رفتن تا خدا راه نجف تا کربلاست چند سالی میشود دیوانه ی این جاده ام راه رفتن تا خدا راه نجف تا کربلاست چه فراقی محمدحسین پویانفر

میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سیدنا المظلوم میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سیدنا المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده، کربلا، کربلا، کربلا میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده کربلا کربلا کربلا ای جان من کهف امان من ای ذکر تو شور بیان من اسم تو حسین هر ضربان من جانم جانم جانم ای جان من مولا حسین سیدنا حسین میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سید المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده کربلا، کربلا، کربلا، میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سیدنا المظلوم میخونم هر سحر آروم سلام الله علی سیدنا المظلوم دوباره اسمت روی لب گل کرده دلم هر جایی باشه بر میگرده، کربلا، کربلا، کربلا سلام الله علی سیدنا محمدحسین پویانفر

پرت سوخت به آتیش کشیدن در خونه رو پیکرت سوخت بمیرم جلو چشمای زینبت معجرت سوخت واویلا بمیرم توی کوچه ها می کِشن دشمنا حیدرت رو با یه ضربه از تو گرفتن گل پرپرت رو واویلا گناه تو مادر چی بوده وا امّاه که روی تو اینجور کبوده وا امّاه علی دیگه طاقت نداره واویلا که زهرا تو آتیش و دوده وا امّاه بمیرم چی باید بگم از غم سیلی و تازیونه نزن بی حیا مادرم فاطمه نیمه جونه پرت سوخت محمدحسین پویانفر واویلا بمیرم که زخم دل حیدرت بی حسابه سلام علی دیگه تو کوچه ها بی جوابه واویلا چرا رنگ زینب پریده وا امّاه چرا قدّ مادر خمیده وا امّاه الهی که بارون بگیره پشت در که آتیش به خونه رسیده وا امّاه تو کوچه یه جوری زدن اون غلافو به بازوی مادر که دستش جدا شد دیگه از تو دستای حیدر واویلا بمیرم دوباره علی مونده و خنده ی تلخ مردم زمین خورده تو کوچه مادر برا بار چندم واویلا چهل مرد جنگی رسیدن وا امّاه که دست علی رو ببندن وا امّاه بمیرم که یک عده نامرد تو کوچه به اشکای حیدر می خندن وا امّاه پرت سوخت محمدحسین پویانفر

مادر ما مادر تموم عالمه مادر ما مادر تموم عالمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه سبد سبد بیارید گلهای نیلوفری رو بیایید عزا بگیریم روزای بی مادری رو بگید چاووش بخونن که غم از دل امون برده بیاید هجله ببندیم آخه مادر جوون مرده وای وای مادر مادر مادر وای وای مادر مادر مادر حسین یا ابا عبدالله  حسین یا ابا عبدالله حسین یا ابا عبدالله  حسین یا ابا عبدالله مادر ما مادر تموم عالمه مادر ما مادر تموم عالمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه سبد سبد بیارید گلهای نیلوفری رو بیایید عزا بگیریم روزای بی مادری رو بگید چاووش بخونن که غم از دل امون برده بیاید هجله ببندیم آخه مادر جوون مرده وای وای مادر مادر مادر وای وای مادر مادر مادر حسین یا ابا عبدالله  حسین یا ابا عبدالله حسین یا ابا عبدالله  حسین یا ابا عبدالله مادر ما مادر تموم عالمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه فاطمیه خدا هم غرق ماتمه سبد سبد بیارید گلهای نیلوفری رو بیایید عزا بگیریم روزای بی مادری رو بگید چاووش بخونن که غم از دل امون برده بیاید هجله ببندیم آخه مادر جوون مرده مادر تموم عالم محمدحسین پویانفر

به پشت در خانه ات آمدم مادر أتیت ملتجئاً بباب بیتک یا اماه به اذن حسین و حسن در زدم مادر طرقت بابک طالباً لإذن من الحسن و الحسین بگیرم دوباره پر چادرت را اسمحی لی أن أتمسک بطرف عبائتک بمیرم برای غریبی مولا أموت حسرهً لأجل غربه المولی حیدر سلام ای یار حیدر سلام ای یاس پرپر السلام علیک یا حبیبه الحیدر ، السلام علیک یا زهره الیاسمین المتناثره سلام مادر ، سلام مادر السلام علیک یا اماه سیده النساء یا زهرا ملیکه السماء یا زهرا علی بابک القلب بالحزن جاء… أمی یناجیک و اللحن صوت البکاء…. أمی أنینی …حنینی …لکسر الضلوع و آهی شتاء لحرِّ الدموع سلام دمع عینی … علی أم الحسین أیا زهرا سیده النساء ، یا زهرا ملیکه السماء ، یا زهرا به پشت در خانه ات آمدم مادر أتیت ملتجئاً بباب بیتک یا اماه به اذن حسین و حسن در زدم مادر طرقت بابک طالباً لإذن من الحسن و الحسین پشت درخانه ات آمدم محمدحسین پویانفر

بمیرم چی باید بگم از غم سیلی و تازیونه نزن بی حیا مادرم فاطمه نیمه جونه واویلا بمیرم که زخم دل حیدرت بی حسابه سلام علی دیگه تو کوچه ها بی جوابه واویلا تو کوچه یه جوری زدن اون غلافو به بازوی مادر که دستش جدا شد دیگه از دستای حیدر وای مادر بمیرم دوباره علی مونده و خنده تلخ مردم زمین خورده تو کوچه مادر برا بار چندم چهل مرد جنگی رسیدند وا اماه که دست علی رو ببندند بمیرم که یک عده نامرد تو کوچه به اشکای حیدر می خندند وای مادر وای مادر نیمه جان محمدحسین پویانفر

فکر میکنم ده ساله این حسین پا منبر من سینه میزنه ده ساله دقیقا حرف زدن با هاش یه خورده سخته اما یادم نمیره یه شب اون هیئت تموم شد منو صدا به همین حالش به من گفت حسین آقا گوسفندم سر میبرن بهش آب میدن به لحظه ی بریدن سرت آه می کشم برای پاره های پیکرت آه می کشم به اشک و ناله های خواهرت آه می کشم برای ضجه های مادرت آه می کشم از گودال صدا میاد شمر داره کجا میاد خولی داره واسه چی سمت قتلگاه میاد حسین آه آه آه برای بریدن سر از قفا آه میکشم وقتی که میزدی تو دست و پا آه میکشم برای صدای آه بچه هات آه میکشم برای طفل پشت خیمه ها آه میکشم به لحظه ی بریدن سرت آه می کشم برای پاره های پیکرت آه می کشم به اشک و ناله های خواهرت آه می کشم برای ضجه های مادرت آه می کشم از گودال صدا میاد شمر داره کجا میاد خولی داره واسه چی سمت قتلگاه میاد حسین آه آه آه برای بریدن سر از قفا آه میکشم وقتی که میزدی تو دست و پا آه میکشم برای صدای آه بچه هات آه میکشم برای طفل پشت خیمه ها آه میکشم پامنبری خاص محمدحسین پویانفر

اگرچه حقیرم لیاقت ندارم پناهی جز این در به جانت ندارم . شکستم دلت را دلم را شکستند من از کار دنیا شکایت ندارم . بدون اجازه به این سو دویدم تو ردّم نکن برگ دعوت ندارم . ز چشمت بیفتم به خواری می افتم نگاهم بکن گرچه قیمت ندارم . سرم هرچه آمد گناه خودم بود که گوشی برای نصیحت ندارم . اگر تو کنارم نباشی قیامت امیدی برای شفاعت ندارم . دلم لک زده کربلا قسمتم کن نیازی به غیر از زیارت ندارم . دو چشمم شده وقف غم های جدّت به جز گریه کردن عبادت ندارم . از آن دم که بر نیزه زد تکیه اش را ز تنهایی اش جز خجالت ندارم اگرچه حقیرم لیاقت ندارم پناهی جز این در به جانت ندارم . شکستم دلت را دلم را شکستند من از کار دنیا شکایت ندارم . بدون اجازه به این سو دویدم تو ردّم نکن برگ دعوت ندارم . ز چشمت بیفتم به خواری می افتم نگاهم بکن گرچه قیمت ندارم . سرم هرچه آمد گناه خودم بود که گوشی برای نصیحت ندارم . اگر تو کنارم نباشی قیامت امیدی برای شفاعت ندارم . دلم لک زده کربلا قسمتم کن نیازی به غیر از زیارت ندارم . دو چشمم شده وقف غم های جدّت به جز گریه کردن عبادت ندارم . از آن دم که بر نیزه زد تکیه اش را ز تنهایی اش جز خجالت ندارم اگر چه حقیرم محمدحسین پویانفر

دنبالت میگردم خونه به خونه از عشق کربلات گشتم دیوونه همونطوری که تشنه پی آبه تموم حاجت نوکر اربابه ارباب انتظار سخته منم دل دارم هرکیو دیدم کربلا رفته باشه باشه منو نبر حسین به کربلات حق داری آقا باشه میرم دور میشم از جلو چشات حق داری آقا باشه دیگه لال میشم از شور و شین حق داری آقا باشه دیگه نه من نه بین الحرمین حق داری آقا اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه حسین ای دل ای دل ای دل ای دله غافل کارون رفت و ما مانده ایم در گل هرکی حسینی بود کربلا رفته چی شد ارباب ندونست ما رو قابل ارباب انتظار سخته منم دل دارم هرکیو دیدم کربلا رفته باشه بلا ببینی خون بشی حیرون بشی بسوزی ای دل دلم میخواد برا حسین گریون بشی بسوزی ای دل خدا کنه قسمت بشه ببینی بین الحرمین و بهشت رویایی عباس و حسین و اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه اللهم ارزقنا قبر شش گوشه حسین ارباب انتظار سخته منم دل دارم هرکیو دیدم کربلا رفته باشه دنبالت می گردم محمدحسین پویانفر

به لحظه ی بریدن سرت آه می کشم برای پاره های پیکرت آه می کشم به اشک و ناله های خواهرت آه می کشم برای ضجه های مادرت آه می کشم از گودال صدا میاد شمر داره کجا میاد خولی داره واسه چی سمت قتلگاه میاد حسین آه آه آه برای بریدن سر از قفا آه میکشم وقتی که میزدی تو دست و پا آه میکشم برای صدای آه بچه هات آه میکشم برای طفل پشت خیمه ها آه میکشم آه می کشم محمدحسین پویانفر

سوخت از زهر ز پا تا به سرم آب گردیده خدایا، جگرم پسرم مهدی موعود کجاست تا ببیند که چه آمد بسرم دشمنانم همه شادند ولی گرد غم ریخته روی بصرم پسرم گرید و گوید همه دم پدرم ای پدرم ای پدرم یاد تنهایی مهدی هر دم می‌رود خون ز دو چشمان ترم پیکرم شمع صفت آب شده قاصد مرگ نشسته به برم غریبم من غریبم من کاش یک دم مهمانت می شدم نیمه شب من روضه خوانت می شدم کاش گردی در غبارت می شدم یا چو آهویی نثارت می شدم ای ظهور آیه ی ایمان بیا بر گل لب های تو قرآن بیا ذوالفقار حیدری را تاب ده کافران را بیم از مرداب ده العجل العجل یا حجه الله العجل العجل بقیه الله خیز و بر هم زن همه آرامشان آب شیرین تلخ کن در کامشان روزه ی صبر خدا را باز کن کربلای دیگری آغاز کن خیمه های تشنه را آبی رسان کودک شش ماهه را خوابی رسان اهل بیت عشق را دریاب زود خیمه ی عباس مانده بی عمود زینب کبری سر بازار می خواند تو را فاطمه بین در و دیوار می خواند تو را خیمه های تشنه محمدحسین پویانفر

امام رضا قربون كبوترات يه نگاهي هم بكن به زير پات من اومدم پيش تو زانو زدم خودمم خوب ميدونم چقدر بدم خبر دارم از همه دل ميبري دل هاي شكسترو خوب ميخري قرارمي صاحب اختيارمي واسه من همين بسه كنارمي ميخام بگم ك تويي پناه من كرمت بيشتره از گناه من بذار تايه دل سير نگاهت كنم اومدم از ته دل صدات كنم امام رضا قربون كبوترات يه نگاهي هم بكن به زير پات من اومدم پيش تو زانو زدم خودمم خوب ميدونم چقدر بدم خبر دارم از همه دل ميبري دل هاي شكسترو خوب ميخري اجازه هست تا بيوفتم روي پات بخونم روضه براي زائرات بذار بري به كنار بستري اين روزا كه بي قراره مادري اتيش گرفت همه ي بال و پرش بميرم جلو چشاي دخترش يه جور زدن كه روي زمين نشست به خدا كه قلي اسمون شكست دلش شكست دل دخترش شكست گوشواره ميان كوچه ها شكست قربون کبوترات محمدحسین پویانفر

حسین جان به یاد لبت یک شبم خواب راحت نداشتم کنار تن بی سرت کاسه ی آب گذاشتم واویلا حسین جان تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه واویلا صدا میزدم مادرت رو یا مظلوم نشون میدادم حنجرت رو یا مظلوم صدا میزدم مادرت رو ای بی کس به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم یا مظلوم حسین حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به صحرا سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو بمیرم که بردن جلو چشم من پیرهنت رو واویلا تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت الهی میمردم نمیدیدم اونقدر جسارت به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم ندیدی چشای ترم رو با غیرت شلوغی دور و برم رو یا مظلوم یا مظلوم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم

در علقمه با میر و علمدار بگوئید ۲ دستی که به میدان ز تن افتاد بجویید تنها شده زینب ۲ بر خیز ز جا ای پسر ساقی کوثر ۲ آبی برسان بر لب خشک علی اصغر تنها شده زینب ۲ ای شعله به جان ستم از آتش خشمت ۲ دردا که زدند از ره کین تیر به چشمت تنها شده زینب ۲ ای کار تو در لشکر اسلام امیری ۲ مگذار رود دختر زهرا به اسیری تنها شده زینب ۲ ای ام البنین ماه تو ماه شهدا شد ۲ عباس تو در جبهه اسلام فدا شد تنها شده زینب در علقمه با میر و علمدار بگوئید ۲ دستی که به میدان ز تن افتاد بجویید تنها شده زینب ۲ بر خیز ز جا ای پسر ساقی کوثر ۲ آبی برسان بر لب خشک علی اصغر تنها شده زینب ۲ ای شعله به جان ستم از آتش خشمت ۲ دردا که زدند از ره کین تیر به چشمت تنها شده زینب ۲ ای کار تو در لشکر اسلام امیری ۲ مگذار رود دختر زهرا به اسیری تنها شده زینب ۲ ای ام البنین ماه تو ماه شهدا شد ۲ عباس تو در جبهه اسلام فدا شد تنها شده زینب تنها شده زینب محمدحسین پویانفر

قهرمان زنان زینب کبری بود مظهر صبر حق دختر زهرا بود دیده در قتلگه جسم بر راس شه واحسینا خواهر اطهرت به کوفه مهمان شده سر نورانی ات قاری قر آن شده شد چراغ هدی راس خون خدا واحسینا قهرمان زنان زینب کبری بود دختر حیدر و کوثر زهرا بود روح شرم و حیا حافظ کربلا واحسینا **** قهرمان زنان زینب کبری بود مظهر صبر حق دختر زهرا بود دیده در قتلگه جسم بر راس شه واحسینا خواهر اطهرت به کوفه مهمان شده سر نورانی ات قاری قر آن شده شد چراغ هدی راس خون خدا واحسینا قهرمان زنان زینب کبری بود دختر حیدر و کوثر زهرا بود روح شرم و حیا حافظ کربلا واحسینا قهرمان زنان محمدحسین پویانفر

حال او سخت خراب است مراعات كنيد دلش از داغ كباب است مراعات كنيد نكش اينقدر!زمين خورد،زمين خورد رباب دست و پايش به طناب است مراعات كنيد اين عروس پسر دختر پيغمبر ماست فرض كن اهل كتاب است مراعات كنيد همه ي طايفه اش تشنه به خون قلتيدند درد او ديدن آب است مراعات كنيد خواهشأ پاي نكوبيد،گمان كرده به ني كودكش خسته و خواب است مراعات كنيد نيزه ي راس علي اصغر او را ببريد اينكه اينجاست رباب است مراعات كنيد نگذاريد به سر حرمله نزديك شود بي حيا مست شراب است مراعات كنيد لب گزيدي كه نگو،چشم،نميگويم،چشم ادب روضه ثواب است مراعات كنيد حال او سخت خراب صابر خراسانی